Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Италиялық музыкант (1958-2001) Массимо Морселло (1958 жылы 10 қарашада Римде) - итальяндық фашист, саяси әнші-күйші. Ол итальяндық фашистік саяси музыканың басты тұлғасы және Роберто Фиоремен бірге итальяндық неофашистік қозғалыстың негізін қалаушы болды Forza Nuova. 1958 жылы 10 қарашада Римде дүниеге келген. Ол 2001 жылы 10 наурызда Лондонда қайтыс болды.
Italian musician (1958–2001)
Massimo Morsello (10 November 1958 in Rome – 10 March 2001) was an Italian fascist, political singer songwriter. He was the main figure of Italian fascist political music and, with Roberto Fiore, a co founder of the Italian neo fascist movement Forza Nuova. He was born in Rome on 10 November 1958. He died in London on 10 March 2001.
Өмірбаян
Массимо Морселло Римнің орта таптық отбасында дүниеге келген. Оның анасы болгар, коммунистер билікті басып алғаннан кейін Италияға қашып кеткен. Ол әкесі туралы "қатаң антикоммунист" және фашизмнің әлеуметтік философиясының құрметіне ие болған адам ретінде сипаттады. 1975 жылы 16 жасында итальяндық постфашистік партия Movimento Sociale Italiano-ға қосылды. Ол жасөспірімдер саяси бірлестігінің мүшесі болды Fronte della Gioventù және университетте оқымағанымен, оңшыл университет студенттерінің ұйымы FUAN-ға қосылды. ФУАН басқа ұйымдарға қарағанда парламенттік саясатқа тәуелді емес еді және ол 1970-ші жылдардың соңында итальяндық оңшыл жастардың ой-санасы болды. "Анни ди Пьомбо" немесе "Олданған жылдар" деп аталатын кезеңде ол әртүрлі зорлық-зомбылық оқиғаларына қатысты және неофашистік террористік ұйым Nuclei Armati Rivoluzionari мүшесі болуы мүмкін деп есептеледі. Ол терроризммен байланысты қылмыстар үшін 9 жыл 6 айға сотталған. Осы жылдары ол музыкант ретінде де мансабын бастады, оның алғашқы қойылымы бірінші Хоббит лагерінде болды. Ол итальяндық қоғамның оңшыл мүшелерінің арасында Массимино деген лақап атпен танылды. 1980 жылы 2 тамызда Болоньяда болған қырғыннан кейін Массимо Морселло, "Терза Позиция" партиясының жетекшісі Роберто Фиоре және тағы жеті адам бүлікшіл бірлестік жасады деп айыпталды. Содан кейін олар 1990 жылы ақталды. Олар алдымен Германияға, содан кейін бірнеше айдан кейін Лондонға қашып кетті. Италия олардың экстрадициясын талап етті, бірақ Англия оны қабылдамады, өйткені олар айыпталған қылмыстар тек саяси болды. Мурселло мен Фиоре МИ-6-мен бірлесіп, экстрадициядан құтылып қалған деген хабар тарады. Мосселло мен Фиоре жер аударылудың басында уақытша жұмыс істеп, тамақтануға мүмкіндік алды. 1986 жылы олар Ник Гриффин сияқты түрлі оңшыл экстремистермен достық қарым-қатынас орнатып, "Meeting Point" ("Кірісу нүктесі") деп аталатын, кейіннен "Easy London" ("Жай Лондон") деп аталатын ұйым құрды. Easy London - жас студенттер мен жұмысшыларға жұмыс, төсек-орын және келісім-шарттар беру арқылы Лондонда тұруға және жұмыс істеуге көмектесетін қоғам. Бұл Морселло мен Фиореді тез байытты (пайдасы шамамен 15 миллион евро болды), бірақ қоғам көбінесе Италиядағы түрлі оңшыл ұйымдарға көмектесу үшін қаржы жинау құралы болды. "Ең оңай Лондон" әлі де белсенді. Лондонда жүріп, Морселло өзінің музыкалық іс-әрекетін жалғастырды. Ол 1996 жылы 22 шілдеде Италияға спутник арқылы жіберілген "Scusate, ma non posso venire" ("Өкініп, бірақ мен келе алмаймын") атты концертте ойнады. 1990 жылдардың екінші жартысында Морселлоға қатерлі ісік диагнозы қойылды. Ол Луиджи Ди Белланың даулы соматостатин терапиясын сәттіліксіз қолданған. 1999 жылдың сәуірінде Морселло денсаулығының нашарлауына байланысты Италияға қамауға алынбай оралды. Ол 2001 жылы қайтыс болғанға дейін музыка ойнауға қол жеткізді және Фиореге Forza Nuova-ны табуға көмектесті.
Massimo Morsello was born in a middle class family of Rome. His mother was Bulgarian, and fled to Italy after the Communist takeover. He described his father as "deeply anticommunist" and an admirer of the social philosophy of Fascism. In 1975, at the age of 16, he joined the Italian post fascist party Movimento Sociale Italiano. He became a member of the juvenile political association Fronte della Gioventù and, although not attending a university, joined FUAN, an organization of right wing university students. FUAN was less dependent on parliamentary politics compared to other organizations, and it was something of a thinktank of the Italian far right youth in the late 1970s. During the so called "Anni di Piombo" or Lead Years he became involved in various violent episodes and is thought to have possibly been a member of the neofascist terrorist organization Nuclei Armati Rivoluzionari. He was sentenced to 9 years and 6 months for crimes related to terrorism. In these years he also began his career as a musician, with his first performance being at the first Hobbit Camp. He gained the nickname Massimino among the far right members of Italian society. After the Bologna massacre of 2 August 1980, Massimo Morsello, Roberto Fiore, leader of Terza Posizione and seven other people were accused of subversive association. They were then acquitted in 1990. They escaped first to Germany, then, after a few months later, to London. Italy called for their extradition but it was denied by England because the crimes they were accused of were only political. It has been rumoured that Morsello and Fiore escaped extradition by collaborating with the MI6. At the beginning of their exile, Morsello and Fiore survived by taking temporary work in restaurants. In 1986, thanks to their friendship with various far right exponents like Nick Griffin, they managed to found "Meeting Point", which was later renamed "Easy London". Easy London is a society that helps young students and workers live and work in London by providing jobs, beds, and contracts. This rapidly made Morsello and Fiore wealthy (the profits being around 15 million euros), but the society was more of a fundraising tool to help various far right organizations in Italy. "Easy London" is still active. While in London, Morsello continued his musical activities. He played a concert entitled Scusate, ma non posso venire ("Sorry, but I can't come") that was transmitted to Italy by satellite on 22 July 1996. In the second half of the 1990s, Morsello was diagnosed with cancer. He attempted the controversial somatostatin therapy of Luigi Di Bella, with no success. In April 1999 Morsello was able to return to Italy without being incarcerated due to his worsening health condition. He nevertheless still managed to play music until his death in 2001 and helped Fiore found Forza Nuova.
Музыка
Италиялық оңшыл музыканттардың көпшілігі кельт музыкасының немесе Oi! әсеріне ие болса, Морселло керісінше, оңшыл саяси тақырыптарды дәстүрлі акустикалық, халық гитарасына негізделген әндер жазуға енгізді. Оның негізгі ықпалы итальяндық әнші және әнші-күйші Франческо Де Грегори. Кейінгі шығармаларында психоделияның әсерінен, әсіресе Отто ди Сетембре және Вандеа сияқты әндерде, жеке стильді дамытуға тырысты. Оның әндері революция, ұлтшылдық, фашизм, аборт және Еуропалық Одақ сияқты тақырыптарға бағытталған, барлығы да айқын оңшыл көзқараспен. Морселлоның әндері көбінесе жақсы сапалы және Франческо Гуччини немесе Клаудио Лолли сияқты итальяндық саяси солшыл әнші-күйшілермен салыстыруға болады. Өзін фашист деп жариялаған, оның әндерінде көрсетілген саяси бейімділігі оңшыл жандардың мақтауына ие болды, бірақ оны көпшілік қабылдауға кедергі жасады. Оның алғашқы үш альбомы демо-таспалар ретінде шығарылды және кейін ғана CD-де қайта өңделді. Дегенмен, ол итальяндық әнші-күйшілердің ең көп сатылатын әнші-күйшісі болды, оның Punto di non ritorno пластинкасының 15 000 данасы сатылды. Морселло өзінің негізгі ағымдағы төменгі беделін пайдаланып, Италияның коммунистік газеті Il Manifesto-ға ойын ойнады. Ол өзінің "Жел бағыты" атты альбомының жарты беттік жарнамасын жариялап, оны "нағыз революциялық жазба" деп жариялады және палестиналықтарға деген достық ұстанымын атап өтті, бұл оның өте солшылдармен бөліскен бірнеше платформаларының бірі. Келесі күні газет оқырмандары жіберген хаттардан Морселлоның жеке басын анықтағаннан кейін, көпшілік алдында кешірім сұрап, Морселло төлеген ақшаны қайтаруға тырысты.
While most Italian right wing musicians are influenced by Celtic music or Oi!, Morsello instead put far right political themes into a more traditional acoustic, folk guitar based songwriting. His self admitted main influence is the Italian singer and songwriter Francesco De Gregori. In his later works he tried to develop a more personal style, influenced by psychedelia, especially in songs like Otto di Settembre and Vandea. His lyrics focused on themes like revolution, nationalism, Fascism, abortion and European Union, all from an unambiguously far right point of view. The songs of Morsello are often of good quality and can be safely compared to those Italian political left wing songwriters like Francesco Guccini or Claudio Lolli. A self proclaimed Fascist, his far right political leanings, as expressed in his songs, won the praise of far right supporters, but hindered his acceptance by the mainstream public. His first three albums were released as demo tapes and only later re mastered on CD. Nevertheless, he was the best selling far right Italian songwriter, selling 15,000 copies of his record Punto di non ritorno. Morsello took advantage of the low profile he had in the mainstream to play a prank on the Italian communist newspaper Il Manifesto. He published a half page ad of his record La direzione del vento declaring it "a truly revolutionary record" and emphasizing his friendly stance towards the Palestinians, one of the few platforms he shared with the far left. The day after, the newspaper, having discovered from letters sent by its readers the identity of Morsello, publicly apologized and tried to give back the money paid by Morsello.