Alphons Diepenbrock

Кіріспе

Голландиялық композитор, эссеші және классицист Альфонс Йоханнес Мария Дипенброк (2 қыркүйек 1862 жылы Амстердамда 5 сәуір 1921 жылы) - голландиялық композитор, эссеші және классицист.

Өмір және жұмыс

Дипенброк музыкант болып оқымаған. Ол бай католик отбасында өскен, бала кезінен музыкаға бейім болса да, консерваторияға емес, университетке түсуді күткен. Амстердам университетінде классикалық әдебиетті оқыды. 1888 жылы Сенеканың өмірі туралы латын тілінде диссертациямен докторлық дәрежесін алды. Сол жылы ол 1894 жылға дейін ұстаздық қызмет атқарып, өзін музыкаға арнауды шешті. Ол композитор ретінде ерте кезден-ақ өзін-өзі ұстасты. Ол музыкалық идиомды қалыптастырды, ол 16 ғасырдағы полифонияны вагнериялық хроматизммен біріктірді, оған кейіннен Дебюссидің музыкасында кездескен импрессионисттік тазарту қосылды. Оның көбінесе вокалды шығармалары пайдаланылған мәтіндердің жоғары сапасымен ерекшеленеді. Ежелгі грек драматургтары мен Католик шіркеуінің Рим ритуалынан басқа, оған Гёте, Новалис, Вондель, Брентано, Хольдерлин, Хайне, Ницше, Бодлер және Верлен сияқтылар әсер етті. Дирижер ретінде ол көптеген қазіргі заманғы шығармаларды орындады, соның ішінде Густав Малердің Төртінші симфониясы (Концертгебууда), сондай-ақ Фауре мен Дебюссидің шығармалары. Дипенброк - Амстердам концерттік ғимаратының бірінші балконында аты көрсетілген голландиялық композиторлардың бірі. Өмір бойы Дипенброк кең мәдени салаға қызығушылық танытты, классикалық мұғалім болып қалды және әдебиет, сурет салу, саясат, философия және дін туралы еңбектер жариялады. Шынында да, оның өмірінде музыкалық қабілеті жиі назардан тыс қалады. Дегенмен, Дипенброк музыкалық ортада өте құрметке ие тұлға болды. Ол өзінің достары Малер, Ричард Штраус және Арнольд Шенбергті санады. Альфонс Дипенброк өзінің үлкен ағасы кардинал Мелхиор фон Дипенброкпен, сондай-ақ 1879 жылы Америкаға көшіп келген отбасы тармағымен байланысты. 1895 жылы 8 тамызда Розмаленде Вильгельмина Елизавета Корнелия Петронелла де Йонг ван Бик ен Донкпен үйленді.

Diepenbrock was not a musician by training. Brought up in a prosperous Catholic family, although he showed musical ability as a child, the expectation was that he would enter a university rather than a conservatory. And so he studied classics at the University of Amsterdam, gaining his doctorate cum laude in 1888 with a dissertation in Latin on the life of Seneca. The same year he became a teacher, a job which he held until 1894, and decided to devote himself to music. As a composer, he had been completely self taught from an early age. He created a musical idiom which, in a highly personal manner, combined 16th century polyphony with Wagnerian chromaticism, to which in later years was added the impressionistic refinement that he encountered in Debussy's music. His predominantly vocal output is distinguished by the high quality of the texts used. Apart from the Ancient Greek dramatists and the Roman Rite of the Catholic Church, he was inspired by, among others, Goethe, Novalis, Vondel, Brentano, Hölderlin, Heine, Nietzsche, Baudelaire and Verlaine. As a conductor, he performed many contemporary works, including Gustav Mahler's Fourth Symphony (at the Concertgebouw) as well as works by Fauré and Debussy. Diepenbrock is one of the Dutch composers whose name is displayed on the first balcony of the Amsterdam Concertgebouw. Throughout his life, Diepenbrock continued his interests in the wider cultural sphere, remaining a classics tutor and publishing works on literature, painting, politics, philosophy and religion. Indeed, during his lifetime his musical skills were often overlooked. Nonetheless, Diepenbrock was very much a respected figure within musical circles. He counted amongst his friends Mahler, Richard Strauss and Arnold Schoenberg. Alphons Diepenbrock is related to Cardinal Melchior von Diepenbrock, who was his great uncle, as well as to a branch of the family that immigrated to America in 1879. On 8 August 1895 in Rosmalen he married Lady Wilhelmina Elisabeth Cornelia Petronella de Jong van Beek en Donk.