Кіріспе

Фредерик Баркхэм Уорд (23 ақпан 1851 – 7 ақпан 1935) – XIX ғасырдың соңында Америка Құрама Штаттарына көшіп кеткен ағылшын Шекспир актері.

Мансап

Ол 1851 жылы Оксфордширдің Уордингтон қаласында Томас Уорд пен Энн (құрметті аты Баркхам) отбасында дүниеге келді. Сахна үшін оның тегі "Уордтан" "Уордеге" өзгертілді. 1870-ші жылдардың соңында ол досы, актер Морис Бэрримормен серіктестік құрды, және екеуі Америка Құрама Штаттары бойынша, әсіресе "Дипломатия" пьесасын қоюға келісті. Уорд елдің бір бөлігінде, ал Бэрримор мен оның труппасы екінші бөлігінде гастрольде болды. Біраз уақыт бұл кәсіп өте табысты болды. Уордтың екі маңызды кино жетістігі болды: біріншісі – Дуглас Фэрбенкстің әкесін "ашып", оны Денверден Уордтың Нью-Йорк актерлер труппасына қосылуға көндіру. Содан кейін Фэрбенкс 1902 жылы Бродвейде дебют жасады. Екінші жетістігі – Уильям Шекспирдің пьесасы негізінде түсірілген "Ричард III" (1912) фильмінің бас рөлінде ойнауы. Бұл 55 минуттық фильмді 1996 жылы жеке коллекционер тауып, Америка кино институтының архивіне тапсырды. Бұл фильм – сақталған ең алғашқы американдық көркем фильм деп есептеледі. 1916 жылы Уорд Танхаузер компаниясы үшін Шекспирдің тағы бір трагедиясын – "Король Лирді" түсірді. Бұл фильм де әлі сақталған. 1917 жылы ол Пате компаниясының "Жалған түстер астында" фильмінде келе жатқан әдемі актриса Жанна Иглспен бірге ойнады. Оның тағы бір фильмі – "Сүйгеннің серті" (1921 жылы түсіріліп, төрт жылдан кейін көрсетілді), онда ол Рамон Новарромен бірге Омар Хаям рөлін сомдады. Бұл фильмтің жоғалып қалғаны айтылады. Уорд сонымен қатар "Фредерик Уорд өлең оқиды, Күн бату арманы" (1921) атты алғашқы дыбыстық фильмін жазды, ол қысқа ғұмырлы Phono Kinema процесін қолданып жасалған. Уорд 1935 жылға дейін өмір сүргенімен, зейнетке шыққаннан кейін тағы да дыбыстық киноға түсудің қажеті жоқ деп ойлады.

Жарияланымдар

Шекспирдің ақымақтары: олардың өткірлігі, даналығы және жеке басының түсіндірілуі, Нью-Йорк: Макбридж, Наст және Компания, 1913. "50 жыл ойдан шығару", Нью-Йорк: Халықаралық баспасөз синдикаты (М. М. Марси). 1920.