Канада саяхатшысы және саяси қайраткері Чарльз Герберт МакИнтош

Кіріспе

Канадалық саясаткер

Құрметті Чарльз Герберт Маккинтош (13 мамыр 1843 – 22 желтоқсан 1931) – канадалық журналист, жазушы, газет иесі және редакторы, саясаткер. Ол 1879 жылдан 1881 жылға дейін Оттава қаласының мэрі болып қызмет етті, 1882 жылдан 1887 жылға дейін және 1890 жылдан 1893 жылға дейін Канаданың Парламентінің Өкілдер палатасында Либералды-консервативтік партиядан Оттава қаласын өкілдік етті. 1893 жылдан 1898 жылға дейін Солтүстік-Батыс территорияларының лейтенант-губернаторы болып қызмет етті, осы кезеңде территория жауапты үкіметке қарай үлкен өзгерістерге ұшырады. Ол Леонора Раффлз Дикенсон мен капитан Уильям Маккинтоштің (шамамен 1809 жылы туған) отбасында дүниеге келді. Капитан Уильям Маккинтош Ирландияның Уиклоу округінен шыққан, Британ армиясының артиллерия бөлімінде қызмет еткен офицер болды, кейіннен Онтарионың Миддлсекс округінде округтік инженер болып жұмыс істеді. Оның анасының әкесі полковник Дикенсон, Батыс Индиядан шыққан плантатор болды. Көтерілістен кейін ол Уиклоу округінде мүлік сатып алды және 1802 жылы Дублинде Алисия Уэлдонға үйленді. Алисия Уэлдон леди Уэлдонның қызы немесе Дисарт графының қызы ретінде сипатталған, бірақ қайсысы екені нақты айтылмаған. С. Х. Маккинтоштің анасы Леонора София (1891 жылы қайтыс болған), британдық Вест-Индиядағы Ямайкадағы полковник Дикенсонның қызы болды. Аналық желісі арқылы Маккинтош Сингапурдың негізін қалаушы сэр Стэмфорд Раффлзбен жақын туыс екенін мәлімдеді. Сэр Стэмфорд Раффлздің Леонора есімді әпкесі және Элизабет Раффлз есімді жарты әпкесі Ямайкадан Уильям Картермен үйленген. Әкесінің тарапынан ол эссеші және саясаткер, құрметті сэр Джеймс Маккинтошпен жақын туыс екенін айтты. Сэр Джеймс Маккинтош Шотландияның таулы аймағындағы Чаттан конфедерациясының бөлігі болған Инвернесс округіндегі Маккинтош кланының Келлачи тармағының мүшесі болды. C. H. Маккинтоштің билеуші топтармен байланысынан басқа, тағы бір Mackintosh авторымен, Чарльз Генри Маккинтошпен (1820–1896) шатасу жиі кездеседі. Чарльз Генри Маккинтош Плимут бауырластарының белгілі жазушысы және уағызшысы болды, ол көбінесе C. H. M. инициалдарымен танымал болды, бұл осы тұлғаның инициалдарымен сәйкес келеді. Бұл екінші тұлғаның өмірбаянындағы мәліметтер үлкен және кіші C. H. Маккинтоштардың немере аға-іні болғанын немесе кем дегенде туыс екенін көрсетеді (қараңыз, Сілтемелер). Он тоғызыншы ғасырдағы канадалық отаршылдықта, Ұлыбритания мен Империядағы осы жоғары отбасылық байланыстар Маккинтоштің амбицияларын дамытуына және оның кейінгі жетістіктеріне көмектесуіне мүмкіншілік берген. Оның туа біткен қабілеттерімен қатар, бұл оның Консервативтік партияның саяси айналымында танылуына көмектескен болуы мүмкін. 1893 жылы Канаданың премьер-министрі сэр Джон Томпсон оны бәсекелес тори Николас Флод Дэвинге қарағанда вице-корольдік лауазымға лайықты деп санады, ал Дэвиннің Маккинтош тағайындалғанына наразылығы жақсы құжатталған.

The Honourable Charles Herbert Mackintosh (May 13, 1843 – December 22, 1931) was a Canadian journalist and author, newspaper owner and editor, and politician. He served as mayor of Ottawa from 1879 to 1881, represented the City of Ottawa as a Liberal Conservative Member of Parliament in the House of Commons of Canada from 1882 to 1887, and from 1890 to 1893, and served as Lieutenant Governor of the North West Territories from 1893 to 1898, as it underwent a major transition toward responsible government. into the family of Leonora Raffles Dickenson and Captain William Mackintosh (b. ca.1809) of Wicklow, Ireland, an officer posted to Canada with the British Army's Ordnance Department, who later served as County Engineer for Middlesex County, Ontario. His maternal grandfather was Colonel Dickenson, a planter from the West Indies. After the Rebellion, he bought an estate in County Wicklow, and in 1802, married, at Dublin, Alicia Weldon, who is variously described as being the daughter of Lady Weldon, and a niece of the Earl of Dysart, though which ones are meant is not specified. C. H. Mackintosh's mother was Leonora Sophia (d. 1891), daughter of Col. Dickinson, of Jamaica, British West Indies. Through the maternal line, Mackintosh claimed to be close kin to Sir Stamford Raffles, founder of Singapore, one of whose sisters was called Leonora, and one of whose half aunts, Elizabeth Raffles, married William Carter, Esq., of Jamaica. Paternally, he claimed to be a near relation of the essayist and politician, the Right Honourable Sir James Mackintosh, who was member of the Kellachie branch of the Inverness shire based Clan Mackintosh, part of the Scottish Highlands Chattan Confederation. In addition to C. H. Mackintosh's ties to the ruling class, there is occasional confusion with another Mackintosh author, Charles Henry Mackintosh (1820–1896), a prolific Plymouth Brethren author and evangelist, who was known principally by the initials, C. H. M., which happen to coincide with those of the present subject. Details in this second man's biography indicate that the elder and younger C. H. Mackintoshes were possibly uncle and nephew, or, at least, related (see References). In nineteenth century colonial Canada, these exalted family connections in Britain and the Empire may have played a role in fostering Mackintosh's ambitions, and aiding him in his later advancement. Coupled with his innate talents, they may also have served to mark him in Conservative Party political circles where, in 1893, Canada's Prime Minister Sir John Thompson clearly viewed him as the more suitable vice regal candidate over rival fellow Tory, Nicholas Flood Davin, whose own chagrin at Mackintosh's appointment is well documented.

Оқыту және журналистика

Галт грамматикалық мектебінде және Карадок академиясында білім алған ол бастапқыда заңды оқыды, бірақ 1862 жылы журналистика саласына ауысты. Ол алдымен Лондондық «Еркін баспасөздің» қалалық редакторы, кейін Гамильтондық «Таймс» газетінің қалалық редакторы болып жұмыс істеді. «Parkhill Gazette» газетін басқарды және «Chicago Journal of Commerce» журналының бас редакторы болды. Онтариодағы Стратрой қаласында тұрғанда «Strathroy Dispatch» газетінің редакторы және иесі болды. 1873 жылы ол сондай-ақ Стратрой қалалық кеңесіне сайланды, бұл ашық партиялық журналистика дәуірінде мүдделер қақтығысы деп есептелмеген кез еді. 1874 жылы ол «Оттава күнделікті азаматы» газетін сатып алып, 1874 жылдан 1892 жылға дейін оның иесі және бас редакторы қызметін атқарды. 1877 жылдан 1882 жылға дейін «Канадалық парламенттік серігі» газетінің иесі және редакторы болды. 1875 жылғы 6 тамызда ол Оттавадағы Майорс Хилл паркінде О’Коннеллдің 100 жылдығына арналған шарада Сент-Патрик қоғамы ұсынған алтын және күміс медальдарды «Ирландияның азат етушісі» атты өлеңі үшін жеңіп алды. 1879 жылы ол Оттавадағы Парламенттік баспасөз галереясының президенті болды.

Қоғамдық өмір

Ол 1879 жылы Доминион көрмесінің төрағасы, ал 1881 жылы Ауыл шаруашылық қауымдастығының президенті болды. 1873 жылы Стратрой қалалық кеңесінде бір жыл қызмет еткеннен кейін, ол 1879 жылдан 1881 жылға дейін Оттаваның 13-ші мэрі болды. Консерватор ретінде сайланған ол 1882 жылдан 1887 жылға дейін және 1890 жылдан 1893 жылға дейін Канаданың Парламентінің Төменгі палатасында Оттава қаласы округінен депутат болып сайланды. Ол 1887 жылғы Доминион сайлауында Онтарио штатының Рассел округінде жеңіліске ұшырады. 1893 жылы Солтүстік-Батыс территорияларының вице-губернаторы болып тағайындалды және 1898 жылы отставкаға шыққанға дейін осы лауазымда қызмет етті. Вице-корольдік қызметін атқару кезінде ол үлкен Аумақтық көрмені ұйымдастырды, ол 1895 жылдың 30 шілдесінде Канада Доминионының генерал-губернаторы Абердин графының қатысуымен Регина қаласында (Ассинибоя округі, Солтүстік-Батыс территориялары) ашылды. Осы қызметтері үшін 1895 жылдың тамызында оның портреті салынды. Вице-регенттік қызметтен кейін ол 1900 жылы Британдық Колумбия провинциясының Россленд округіне, ал 1900 және 1904 жылғы Доминионның жалпы сайлауларында Британдық Колумбияның Кутенэй округіне кандидат болды, барлығы консерваторлардың немесе либералды консерваторлардың мүддесін қорғады.

Кейінгі мансап

1898 жылы ол Британдық Колумбияның Россленд қаласындағы Британдық Америка тау-кен компаниясының канадалық директоры болды, кейін Викторияда брокер және қаржы агенті қызметін атқарды. 1898 жылы ол Ле-Руа кен орнының иелігін сатты. 1901 жылы Британдық Колумбия кеншілерінің атынан ол Едуард VII патша мен оның әйелі Александра патшайымға екі ерекше алтын тұйырларын табыс етті.

Кейіпкер

Монреаль газеті оны «әдепті, қабілетті және тәжірибелі қоғам қайраткері» деп сипаттады, ал Торонто телеграфы оны «жомарт, жағымды және әрқашан ұнайтын» деді.

Мүдделері мен байланыстары

Ол Онтарионың Оттава қаласындағы Карлтон округінің протестанттарға арналған қарттар үйінің өмірлік директоры болды. Саясатта ол либералды-консервативті саясаткер болды, "нақты империалист" деп белгілі болды және Канададағы Британ империясы лигасының вице-президенті қызметін атқарды. Діні бойынша ол англикан шіркеуінің өкілі еді. Ол екі джентльмендер клубының мүшесі болды: Британдық Колумбияның Виктория қаласындағы Юнион клубы және Британдық Колумбияның Ванкувер қаласындағы Ванкувер клубы.

Жарияланымдар

Ол 1876 жылы "Либералды консервативті нұсқаулық" еңбегін жазды, ал 1908 жылы "Британдық Колумбияның әлеуетті ресурстары" атты сыйлыққа ие болған эссесін жариялады. "Canadian Magazine" журналы үшін ол түрлі мақалалар жазды, олардың ішінде "Британдық Американың Шығысқа алтын қақпасы" деген мақаласы да болды.

Отбасы және өлім

1868 жылғы сәуірде Маккинтош Гертруда Найлс Кукқа (1925 жылы қайтыс болды) үйленді, ол Стратрой, Онтарио қаласының Тимоти Кук пен оның әйелі Гарриет Терридің қызы еді. Гарриет Терри доктор Уильям Терридің қызы, бұрынғы М. П. П., Ниагара қаласының тұрғыны, ал Паршалл Терридің немересі болды – ол Біріккен Империяның адал қолдаушысы және Үлкен Канаданың бірінші Парламентінің мүшесі еді. Маккинтош әйел Стратрой, Онтариода дүниеге келді және Лондон, Онтариодағы монастырьда білім алды. 1879 жылы Оттава қаласының мэрінің әйелі ретінде ол алғашқы Доминион көрмесінің ашылуына көмектесті. Кейіннен ол 1895 жылы Регина қаласында өткен Ұлы Солтүстік-Батыс көрмесінің ашылуына да көмектесті. Ол Ұлттық Әйелдер Кеңесінің аймақтық вице-президенті қызметін атқарды. Олардың екі ұлы мен жеті қызы болды. Ұлы қызы Гертруда Сэндфорд Холл Флемингке тұрмысқа шықты, ол стандарттық уақытты ойлап тапқан Сэр Сэндфорд Флемингтің үлкен ұлы еді. Тағы бір қызы Марион, Альфред Луис Кастелленнің бұрынғы әйелі, 1906 жылы әкесі 1897 жылы Солтүстік-Батыс аумақтарының бірінші премьер-министрі етіп тағайындаған Сэр Фредерик В. А. Г. Хоултенге құпия түрде үйленді. Оның қызы Элис Мод 1872 жылғы 11 қарашада дүниеге келді және Канадалық заңгер, либерал саясаткер Харольд Бьюкенен Макгиверинге үйленді. Ұлдарының үлкені, Эдвард Комптон Маккинтош 1901 жылғы 28 қаңтарда Преторияда қызбадан қайтыс болды, ол екінші Бур соғысында Лорд Стратконаның атты әскерлерімен бірге Канада контингентінде қызмет етіп жатқанда көз жұмды. Кіші ұлы, Чарльз Сент-Лоуренс Маккинтош, әкесі Солтүстік-Батыс аумақтарының лейтенант-губернаторы болған кезде оның жеке хатшысы және адъютанты болды. Ол 1899 жылы Сэр Хью Алланның немересі, Квебек қаласының Эйлин Уайтқа үйленді. Олардың 1901 жылы туған Чарльз Аллан Маккинтош атты ұлы болды. 1906 жылы ажырасып, 1908 жылы Кейт Тоттен Путнамға (1919 жылы қайтыс болды) қайта үйленді. Соңғы рет 1927 жылы Лили Тэппер Кэмеронға үйленді, оның анасы Канаданың консервативті премьер-министрі Сэр Чарльз Таппердің, 1-ші баронеттің үлкен баласы еді. Ұлы құрметті К. Х. Маккинтош 1931 жылы қайтыс болды және 1925 жылы қайтыс болған әйелімен бірге Онтарионың Оттава қаласындағы Бичвуд зиратында жерленді.

Mackintosh married in April 1868, Gertrude Niles Cook (d. 1925), daughter of Timothy Cook, J. P., of Strathroy, Ontario, and his wife, Harriet Terry, the daughter of Dr William Terry, ex M. P. P., Niagara, and granddaughter of Parshall Terry, M. H. A., a United Empire Loyalist, and member of the 1st Parliament of Upper Canada. Mrs Mackintosh was born at Strathroy, Ontario, and educated at a convent at London, Ontario. While wife of the mayor of Ottawa, in 1879, she assisted at the opening of the first Dominion Exhibition. Later, she assisted at the opening of the great North West Exhibition, held in Regina in 1895. She served as vice president in the Territories for the National Council of Women. The couple had two sons and seven daughters. The eldest daughter, Gertrude, married Sandford Hall Fleming, eldest son of Sir Sandford Fleming, the inventor of Standard Time, while another daughter, Marion, divorced wife of Alfred Louis Castellain, became, secretly, in 1906, the wife of Sir Frederick W. A. G. Haultain, the man her father had appointed as first premier of the Northwest Territories in 1897. His daughter Alice Maude, born on November 11, 1872, married Canadian lawyer and Liberal politician Harold Buchanan McGiverin. Of the sons: the elder, Edward Compton Mackintosh, died of a fever, on 28 January 1901, at Pretoria, while he was serving as a private in the Canadian contingent with Lord Strathcona's Horse fighting in the Second Boer War. The younger, Charles St Lawrence Mackintosh, who had served as his father's personal secretary and aide de camp when he was N. W. T. lieutenant governor, first married Eileen White of Quebec City, granddaughter of Sir Hugh Allan, in 1899. They had a son, Charles Allan Mackintosh, born in 1901. Divorced in 1906, he remarried, in 1908, to Kate Totten Putnam (d.1919), and was married for the last time, in 1927, to Lillie Tupper Cameron, whose mother was the eldest child of Canadian Conservative Prime Minister Sir Charles Tupper, 1st Baronet. The Hon. C. H. Mackintosh died in 1931 and was buried in Beechwood Cemetery in Ottawa, Ontario, alongside his wife who had predeceased him in 1925.