Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Винсент Мэтью Сарих (13 желтоқсан 1934 – 27 қазан 2012) – американдық антрополог және биохимик. Ол Калифорния университетінің (Беркли) антропология саласының зейнеткер профессор болған. Сарих және оның PhD жетекшісі Аллан Уилсон молекулалық деректерді қолданып, адамдар мен шимпанзелердің ортақ ата-бабасы шамамен 4-5 миллион жыл бұрын болғанын есептеді. Олардың осы жайтты зерттеген мақаласы 1967 жылы жарияланды. Ол кезде ғалымдар ортақ ата-бабамыз 10-30 миллион жыл бұрын өмір сүргенін қабылдаған, ал олардың жаңа бағасы кеңінен қабылдауға ие болды. Сарих адамдардың мінез-құлқы мен популяцияларын эволюциялық тұрғыдан талдауды қолдауымен пікір қақтығыстарын тудырды.
Vincent Matthew Sarich (December 13, 1934October 27, 2012) was an American anthropologist and biochemist. He was Professor Emeritus in anthropology at University of California, Berkeley. Sarich and his PhD advisor, Allan Wilson, used molecular data to estimate that humans and chimpanzees have a common ancestor just four to five million years ago. Their paper on their finding was published in 1967. At the time, scientists considered the common ancestor to live ten to 30 million years ago, and their revised estimate has become well accepted. Sarich generated controversy with his support for analyzing human behavior and populations in evolutionary terms.
Ерте өмір және білім
Чикаго қаласында туған ол Иллинойс технология институтының химия ғылымдары бакалавры, ал Калифорния университетінің (Беркли) антропология магистрі және докторы дәрежелерін алды, онда ол Шервуд Уошберннің жетекшілігінде оқыды. Ол 1967 жылдан 1981 жылға дейін Стэнфорд университетінің антропология кафедрасының мүшесі болды және 1966 жылдан 1994 жылға дейін Беркли университетінде сабақ берді. Докторлық студент кезінде және докторлық диссертациясын басқарған Аллан Уилсонмен бірге Сарих адамдар мен африкалық маймылдардың (шимпанзелер мен гориллалар) жұптары арасындағы қан сарысуы альбуминінің иммунологиялық өзара әрекеттесу күшін өлшеді. Реакция күшін сандық түрде иммунологиялық қашықтық ретінде көрсетуге болады, ол әртүрлі түрлердегі гомологты ақуыздар арасындағы аминқышқылдарының айырмашылығына пропорционалды. Сарих және Уилсон қазіргі түрлер арасындағы айырмашылықтардың үлгісін тек молекулалық өзгерістер әртүрлі эволюциялық тармақтарда шамамен бірдей жинақталса ғана түсіндіріле алатынын көрсетті (яғни, «молекулалық сағат» принципі). Олар бұл әдісті салыстырмалы жылдамдық тестісі деп атады, және бұл әдіс молекуланың қазіргі түрлері арасындағы айырмашылықтардың үлгісін қарастыру арқылы молекулалық өзгерістің тұрақтылығын эмпирикалық түрде тексеруге болатынын көрсетті. Қазбалық қалдықтардағы ең жақсы расталган дивергенция уақыттарына ие түрлер жұптарының иммунологиялық қашықтығын (I.D.) калибрлеу қисығын құру арқылы алынған деректерді, нашар немесе белгісіз қазбалық қалдықтары бар жұптардың дивергенция уақытын бағалау үшін молекулалық сағат ретінде пайдалануға болады.
Born in Chicago, he received a bachelor of science in chemistry from Illinois Institute of Technology and his masters and doctorate in anthropology from University of California, Berkeley, where he was supervised by Sherwood Washburn. He was a member of the Department of Anthropology at Stanford from 1967 to 1981, and taught at UC Berkeley from 1966 through 1994. As a doctoral student, and along with his PhD supervisor Allan Wilson, Sarich measured the strength of immunological cross reactions of blood serum albumin between pairs of creatures, including humans and African apes (chimpanzees and gorillas). The strength of the reaction could be expressed numerically as an Immunological Distance, which was in turn proportional to the number of amino acid differences between homologous proteins in different species. Sarich and Wilson showed that the pattern of differences between modern species could only be explained if the molecular change along different lineages had in fact accumulated approximately equally (i. e., where a type of 'molecular clock'). This method they called the relative rate test, and it showed that one could empirically test whether the molecular change was constant simply by looking at the pattern of differences between modern forms of the molecule. By constructing a calibration curve of the I. D. of species' pairs with best attested divergence times in the fossil record, the data could be used as a molecular clock to estimate the times of divergence of pairs with poorer or unknown fossil records.
Сын
Сарихтың кейбір тұжырымдарына кейбір студенттер мен оқытушылар қарсы шықты, олар бұл тұжырымдар ғылыми негізге қойылмаған деп есептеді. Сондай-ақ, оның кейбір сөздері әйелдерді, басқа нәсіл өкілдерін және гомосексуалдарды қадір-қасиетсіздендіретін сияқты болды деді. Бірақ, басқа студенттер оны осы айыптаулардан қорғап, оның оқыту әдісін қолдады.
Some of Sarich's teachings were criticized by some students and faculty, who argued they believed they were not based in science, and his critics said some of his statements were demeaning to women, nonwhites and homosexuals. Other students defended him against these charges, however, and defended his teaching.