Кіріспе

Белгілі бір өлшенген катиондар мен өлшенген аниондар арасындағы айырмашылық сарысу, плазма немесе зәр Аниондық алшақтық (АГ немесе АГАП) - бірнеше жеке медициналық зертханалық сынақтардың нәтижелері бойынша есептелген мән. Бұл туралы электролиттер панелімен бірге хабарлауға болады, ол көбінесе кешенді метаболистік панельдің бір бөлігі ретінде жүргізіледі. Аниондық саңылау - сарысу, плазма немесе зәрдегі катиондар (жақсы зарядталған иондар) мен аниондар (жағымсыз зарядталған иондар) арасындағы сандық айырмашылық. Бұл айырмашылықтың (яғни, " аралық ") мөлшері сарысуда метаболиттік ацидозды анықтау үшін есептеледі. Егер ол қалыптыдан үлкен болса, онда жоғары аниондық ажырым метаболиттік ацидоз диагнозы қойылады. "Аниондық алшақтық" термині әдетте "серомдық аниондық алшақтықты" білдіреді, бірақ зәр аниондық алшақтық клиникалық тұрғыдан пайдалы өлшем болып табылады.

Есептеу

Аниондық саңылау - есептелген өлшем. Ол бірнеше жеке зертханалық сынақтардың нәтижелерін пайдаланатын формуламен есептеледі, олардың әрқайсысы белгілі бір анионның немесе катионның концентрациясын өлшейтін болады. Концентрациялар миллиэквиваленттер/литр (mEq/L) немесе миллимоль/литр (ммоль/L) бірліктерінде көрсетіледі.

Түсіндіру және себептері

Аниондық қашықтық жоғары, қалыпты немесе сирек жағдайларда төмен деп жіктелуі мүмкін. Аниондық аралықтарды есептеу клиникалық суретке сәйкес келмейтін нәтижелерге әкелген кезде зертханалық қателерді болдырмау қажет. Аниондық саңылауды есептеу үшін пайдаланылатын кейбір иондардың концентрациясын анықтау үшін қолданылатын әдістер өте нақты қателерге ұшырауы мүмкін. Мысалы, егер қан үлгісі алынғаннан кейін дереу өңделмесе, лейкоциттердің (ақ қан жасушалары деп те аталады) клеткалық метаболизмі HCO концентрациясының артуына әкелуі мүмкін және аниондық саңылаудың сәйкесінше төмендеуіне әкелуі мүмкін. Көп жағдайда бүйрек қызметінің өзгеруі (егер ол тіпті жеңіл болса да, мысалы, диареямен ауыратын науқаста сусызданудан туындағандай) белгілі бір патологиялық жағдайда пайда болуы мүмкін аниондық саңылауды өзгерте алады. Аниондық қашықтық жоғары болса, өлшенбеген аниондық концентрациялардың жоғарылағанын көрсетеді. Лактат, бета гидроксибутират, ацетацетат, ПО және СО сияқты өлшенбеген аниондардың жоғары концентрациясы аурумен немесе интоксикациямен көтеріледі, бикарбонат буферлік әрекетімен (Cl- бір мезгілде көбейместен) HCO жоғалуына әкеледі. Осылайша, жоғары аниондық саңылауды табу жоғарыда көрсетілген өлшенбеген аниондардың шектен шығуына әкелетін жағдайларды іздеуге әкелуі керек.

Аниондық айырмашылық төмен

Аниондық қашықтық төмен болуы көбінесе гипоальбуминемияға байланысты. Альбумин анионды ақуыз болып табылады және оның жоғалуы хлорид пен бикарбонат сияқты басқа да теріс зарядталған иондарды ұстап қалуға әкеледі. Аниондық саңылауды есептеу үшін бикарбонат және хлорид аниондары пайдаланылғандықтан, одан кейінгі төмендеу байқалады. Аниондық саңылау кейде көп миелома кезінде, яғни плазмадағы IgG деңгейінің көтерілуі (парапротеинемия) кезінде азаяды.