Edgar-class cruiser

Кіріспе

Британ теңіз флотының крейсерлер класы Эдгар класы - 1889 жылғы Теңіз қорғанысы туралы заңға сәйкес Корольдік теңіз флоты үшін салынған тоғыз бірінші сыныпты қорғалған крейсерлер. Бұл кластың кемелері ұзақ уақыт қызмет етті және олардың барлығы Бірінші дүниежүзілік соғысқа қатысқан. Соғыста бір, , жоғалып кетті, ал қалған сегізін 1920 жылдары жоюға тура келді.

Дизайн

Кеме қорғанысы туралы заң бойынша тоғыз жаңа бірінші сыныптық крейсерлер қажет болды. Блейк класының крейсерлері әсерлі және қуатты болса да, олар тым үлкен және қымбат болды. Жаңа кемелер Блейк пен Бленхайм кемелерінің қысқартылған нұсқасы ретінде қарастырылды, олар екі 9,2 дюймдік BL және он 6 дюймдік QF гаундардан тұратын негізгі қару-жарақты сақтады. 9,2 дюймдік бөлшектер жоғарғы палубаның екі шетіндегі орта сызыққа жеке-жеке орнатылды, бұрылмалы тұғырларға қатты броньды ашық арқалық мылтық қалқандарымен жабдықталды, олар мұнараларға ұқсайды. 6 дюймдік батарея әр арқалықтағы екі палубаға бөлінген, ал жоғарғы палубадағы алты (әр арқалықтағы үш) және негізгі палубадағы төрт, екі арқалық. Басты палубадағы пулялар казематаларда орналасты, ал жоғарғы палубадағы алты пуля тек қалқанмен қорғалған. Торпедалық қайықтардан қорғану үшін 12 QF 6 фунттық Hotchkiss және 4 QF 3 фунттық Hotchkiss гаундар болды. Қару-жараққа төрт 18 дюймдік торпеда түтігі қосылды. Блейкпен салыстырғанда орын ауыстыру 1800 тоннаға азайды, перпендикулярлар арасындағы ұзындығы 15 футқа дейін. Қозғалтқышты екі валға айдайтын бумен жұмыс істейтін қозғалтқыштар пайда болды. Блейк класының кемелері сияқты биік шұңқырлары бар Эдгарлар бұрынғы кемелерге қарағанда салмақты болып көрінді. Осыған қарамастан, олардың арқанын 5 футқа дейін азайту, су тартуды сәл азайту және 12000 ат күші бар сенімді машиналарды қамтамасыз ету (бұрынғы қиын 13000 ат күші бар қондырғымен салыстырғанда) жаңа кемелердің іс жүзінде екі үлкен алдыңғыларының бумен жұмыс істеу қабілетіне сәйкес келетінін білдірді. Эдгар класының негізгі бронь қорғанысы - ішкі қорғаныш палубасы, сыртқы беткейлердегі қалың болаттан жасалған, корпустың су деңгейінен төмен орналасқан және кемеге қарай созылған сайын көтерілген, палубаның жазықтығында журналдар мен машиналар кеңістіктері орналасқан. Қарудың қақпақтары қалың, 9,2 дюймдік қаруы үшін қалқандары бар. Басқару мұнарасында қару-жарақ бар. 1914 жылы Эдгар класының төрт кемесі торпедаға қарсы қорғанышпен жабдықталған. Crescent және Royal Arthur кемелерінің мақсаты - шетелдік станцияларда крейсерлік эскадрильялардың флагманы болу. Олар сәл өзгертілген дизайнмен салынған және кейде жеке сынып ретінде қарастырылады. Кемелердің алдыңғы бөлігінде қосымша офицерлер мен қызметкерлерді орналастыру үшін олардың алдыңғы палубасы басқа бауырларынан бір қабат жоғары болды ". Бұл қосымша салмақ 9,2 дюймдік алдыңғы пушканы және оның өте ауыр броньды қалқанын алып тастау арқылы теңгермеленді, кейіннен екі қосымша 6 дюймдік пушканы жеңілді ашық артқы қалқандардың үстінде орналастыра отырып, екі жақты орналастыра отырып, жеткілікті салмақ қалды.

Nine new first class cruisers were required by the Naval Defence Act. Although the Blake class cruisers were impressive ships and powerful, they were too large and expensive to simply repeat en masse. The new ships were envisioned as reduced version of Blake and Blenheim, retaining the same main armament of two 9.2 inch BL guns and ten 6 inch QF guns. The 9.2 inch pieces were mounted singly on the centreline at either end of the upper deck, on turntable mountings provided with heavily armoured open backed gunshields which resembled turrets. The 6 inch battery was divided between two decks on each beam, with six upper deck guns (three on each beam) and four on the main deck, two to a beam. The main deck guns were in casemates, while the six upper deck guns were protected only by shields. For close range defence against torpedo boats there were 12 QF 6 pounder Hotchkiss guns and four QF 3 pounder Hotchkiss guns. Armament was completed with four 18 inch torpedo tubes. Displacement was reduced by 1,800 tons from Blake, length between perpendiculars by 15 feet. Propulsion came from steam expansion engines, driving two shafts. With funnels as tall as the Blake class, the Edgars appeared stockier than the preceding ships. Despite this, slimming their beam by 5 feet, slightly reducing draught and providing highly reliable 12,000 ihp machinery (compared with the previous troublesome 13,000 ihp installation) meant the new ships would practically match their two larger predecessors' steaming performance. The Edgar class' main armour protection was an internal protective deck, consisting of thick steel armour on the outboard slopes, which connected with the hull plating just below waterline level and rose up the further it extended into the ship, with on the flat of the deck over the magazines and machinery spaces. The gun casemates were thick, with shields for the 9.2 inch guns. The conning tower had armour. Four of the Edgar class were fitted with anti torpedo bulge during refit in 1914. Crescent and Royal Arthur were intended to operate as flagships for cruiser squadrons on foreign stations. They were built to a slightly modified design and are sometimes considered a separate class. In order to accommodate the additional flag officers and staff in the forward part of the ship, they had a forecastle one deck higher than their other sisters'. This additional weight forwards was balanced by the deletion of the forward 9.2 inch gun and its very heavy armoured gunshield, with sufficient weight allowance remaining afterwards for two additional 6 inch guns to be placed, sided, atop the forecastle in light open backed shields.