Польша генералы: Томаш Вавржецкий өмірі мен қызметі
Tomasz Wawrzecki
Томаш Вавржецкий – Польша-Литва саяхатшысы, әскери қолбасшы. Костюшко көтерілісіндегі рөлі, сот қызметі, және патриоттық партия мүшелігі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Польшалық генерал Томаш Антони Вавржецки (1753–1816) – көрнекті поляк-литвалық саясаткер және әскери қолбасшы. Костюшко көтерілісі кезінде ол Тадеуш Костюшкодан кейін басшылыққа келді.
Polish general
Tomasz Antoni Wawrzecki (1753–1816) was a distinguished Polish Lithuanian politician and military commander. During Kościuszko Uprising, he succeeded Tadeusz Kościuszko as the .
Ерте өмір
Томаш Вавржецкий 1754 жылы немесе 1759 жылдың 7 наурызында дүниеге келген. Вавржецкий 1778, 1782 және 1784 жылдары Литва трибуналында судья қызметін атқарған.
Tomasz Wawrzecki was born in the in 1754 or 7 March 1759. Wawrzecki was a judge in the Lithuanian Tribunal in 1778, 1782 and 1784.
Ұлы Сейм (17881792)
Төрт жылдық Сейм кезінде Ваврецкий Патриотикалық партия мүшесі болды. 1790 жылы Круонис маңындағы өз шынжырлы жерінде крепостнойлықты келісімшарттармен алмастырды. 17 мамыр 1790 жылы Ваврецкий, Матвей Бутримович, Яцек Езерский және Игнатий Висогота Закжевский Варшавадағы еврей халқына жасалған шабуылдарды айыптады. Ваврецкий еврейлердің тең құқықтары болуы керек деген пікірде болды, бірақ бұл оларды әлеуметтік-мәдени тұрғыдан поляктарға жақындастыру ниетімен туды. Ваврецкий басқалармен бірге 1791 жылғы 3 мамыр Конституциясын жазуға үлес қосты және азаматтық және әскери әкімшілік комиссияларын құруды бастады. Ваврецкий Литваның бас штандарт ұстаушысы болды.
During the Four Year Sejm, Wawrzecki belonged to the Patriotic Party. In 1790, in his manor in near Kruonis, he replaced serfdom with contractual agreements. On 17 May 1790, Wawrzecki, Matheus Butrymowicz, Jacek Jezierski and Ignacy Wyssogota Zakrzewski all condemned attacks against the Jewish population of Warsaw. Wawrziecki was of the opinion that Jews should have equal rights, however, this was motivated by the desire to make them socio culturally resemble Poles more. Together with others, Wawrziecki contributed to writing the Constitution of 3 May 1791 and also initiated the foundation of civilian and military administrative commissions. Wawrzecki was Grand Standard bearer of Lithuania.
Костюшко көтерілісі
1794 жылғы Костюшко көтерілісі кезінде Ваврецкий Жоғарғы Ұлттық Кеңестің, содан кейін Бас Ұлттық Кеңестің мүшесі болды. 12 мамырдан 12 қазанға дейін Ваврецкий Самогития дивизиясына қолбасшылық етті. 1794 жылы Ваврецкий шаруаларына жеке бостандық сыйлады. 10 қазанда Мацейовице шайқасында Тадеуш Костюшко тұтқындалғаннан кейін, генерал-лейтенант Томаш Ваврецкий оның ізбасары болып тағайындалды. 12 қазаннан бастап Ваврецкий Бас қолбасшы болды. Прага шайқасынан кейін Варшава Ресей империясының бақылауына өткен соң, ол күштерінің қалдықтарымен оңтүстікке шегінді. 18 қарашада Ваврецкийді Ресей империясының әскері Радошицеде тұтқынға алды. 22 қарашада Ресейдің Екатерина II-ге қарсы күреспеуге уәде берген тұтқынға алынған жоғары шенді офицерлер босатылды, бірақ Ваврецкий оған қол қоймады және Санкт-Петербургке жіберілді. Ваврецкийдің 16 қарашада Ресей империясының әскеріне тәуелді болуы көтерілістің тиімді аяқталуын білдірді. 1794 жылы Ваврецкий Петропавл бекінісінде түрмеге қамалған, бірақ 1796 жылы Ресейдің Павел I-і оны кешірді.
During the Kościuszko Uprising of 1794, Wawrzecki was a member of the and then the Supreme National Council. From 12 May to October 12, Wawrzecki commanded the Samogitian Division. In 1794, Wawrzecki gave his peasants personal freedom. After Tadeusz Kościuszko was captured in the Battle of Maciejowice on October 10, lieutenant general Tomasz Wawrzecki was named his successor. From 12 October, Wawrzecki was the After Warsaw was taken over by the Russian Empire following the Battle of Praga, he retreated with the remnants of his forces southwards. On November 18, Wawrzecki was taken prisoner by the Imperial Russian Army in Radoszyce. On November 22, the captured senior officers that signed an assurance that they would not fight against Catherine II of Russia were released, however Wawrzecki did not sign it and was thus sent to Saint Petersburg. Wawrzecki's surrender to the Imperial Russian Army on 16 November 1794 marked the effective end of the uprising. Wawrzecki was imprisoned in Petropavlovsk fortress in 1794, but was amnestied in 1796 by Paul I of Russia.
Кейінгі өмірі
1800 жылы ол әйелімен бірге Кальвайиде шіркеу салуды бастады, оның құрылысы 1806 жылы аяқталып, киеленді. 1807 жылы ол шаруалардың аралық жұмысын ақша төлеуге алмастырды. Вавржецкий 1807 жылы құрылған Вильнюс қайырымдылық қоғамының екінші бөлімінің төрағасы болды. 1813 жылдың наурыз айында Ресей басып алған Варшава Герцогтығында жаңа үкімет құру үшін Уақытша кеңес құрылды. Оның құрамына Томаш Вавржецкий, Адам Ежи Чарториски, Николай Новосильцев және Франциск Ксавери Друцкий Любецкий кірді. Вавржецкий 1815-16 жылдары Польша Корольдігінің Әділет министрі болды және Литва Жарғылары Польша Корольдігінің жаңа заңы болуы керек деп ұсынды, өйткені ол Литва Жарғылары Наполеон кодексінен жақсы деп ойлады. Ол 1816 жылдың 5 тамызында Ресей империясының Литва Вильнюс генерал-губернаторлығындағы Видзы қаласында қайтыс болды, бірақ қазір Беларусь Республикасының құрамында.
In 1800, he and his wife were the initiators of building the in Kalviai, whose building was completed and consecrated in 1806. In 1807, he replaced his peasants' corvée with quit rent. Wawrzecki was the head of the second section of the Vilnius Charity Society that was established in 1807. In March 1813, a Temporary Council for a new government in the Russian conquered Duchy of Warsaw was created. It consisted of Tomasz Wawrzecki, Adam Jerzy Czartoryski, Nikolay Novosiltsev and Franciszek Ksawery Drucki Lubecki. Wawrzecki was the Justice minister of the Kingdom of Poland in 1815–16 and proposed that the Lithuanian Statutes should be the new law in the Kingdom of Poland, as he thought that the Lithuanian Statutes were better than the Napoleonic Code. He died on 5 August 1816 in Vidzy, then part of the Russian Empire's Lithuania Vilnius Governorate, but now in Belarus.
Марапаттар
1786 жылы Сент-Станислав орденімен марапатталды. 1791 жылы Ақ бүркіт орденімен марапатталды.
Order of Saint Stanislaus in 1786. Order of the White Eagle in 1791.