Кіріспе

Ағылшын шөпші және ботаник (15671650) Джон Паркинсон (15671650; 6 тамыз 1650 жылы жерленген) - Ұлы ағылшын шөпшілерінің соңғысы және Ұлы ағылшын ботаниктерінің алғашқыларының бірі. Ол Джеймс I-нің дәріханашысы және 1617 жылдың желтоқсанында Worshipful Society of Apothecaries-тің негізін қалаушы мүшесі болды, кейіннен Карл I-нің корольдік ботаник болды. Ол екі ескерткіш еңбегімен танымал: Paradisi in Sole Paradisus Terrestris (Солнның жер бетіндегі жұмағындағы саябақ, 1629), ол әдетте өсімдіктерді дұрыс өсіруді сипаттайды; және Theatrum Botanicum (Ботникалық театр немесе Өсімдіктер театры, 1640), сол кездегі өсімдіктер туралы ең толық және әдемі ұсынылған ағылшын трактаты. Ол өз заманындағы ең көрнекті бағбандардың бірі, ол Ковент-Гардендегі Лонг-Эккерде ботаникалық бақ жүргізді, қазіргі Трафальгар алаңына жақын және басқа маңызды ағылшын және континенттік ботаниктермен, шөпшілдермен және өсімдіктермен тығыз қарым-қатынас жасады.

Өмір

1567 жылы туған Паркинсонның алғашқы жылдары Йоркширде өтті. Ол 14 жасында Лондонға аптекарьдің шәкірті болу үшін көшіп келді. Ол жоғары шендерге көтеріліп, ақырында Джеймс I-нің дәріханашысы және 1617 жылдың желтоқсанында Worshipful Society of Apothecaries-тің негізін қалаушы мүшесі болды. 1622 жылға дейін ол Қоғамның басқарушы органында, Ассистенттер сотында қызмет етті. Сонымен қатар ол Қоғамға қару-жарақ алуға және дәріханада сақталуы тиіс барлық дәрі-дәрмектердің тізімін жасауға көмектесті. Ол 1618 жылы Pharmacopœia Londinensis (Лондонның фармакопеясы) атты кітапты басып шығарған комитеттің мүшесі болды. Содан кейін жаңа ғылымның басында ол Карл І-нің ботаник болды. Анна Паркинсон, "қашықтағы ұрпағы" Ол өзінің тәжірибесін "Paradisi in Sole Paradisus Terrestris" (Қояш жер бетіндегі жұмақ, 1629 "Қояш бағындағы парк" - "Паркинсон" сөзінің ойыншық) жазумен қорытындылаған кезде, түсіндірме субтитрмен , ол осы жұмысты арнағаны табиғи болды, оны ол өзінің "Сөз сарайы" деп атады, ал Хант каталогы оны "он жетінші ғасырдың басындағы ағылшын бағының өте толық суреті және осындай әдемі, үйлі, әдеби стильде, оны бағбандар тіпті бүгінгі күнге дейін бағалайды" деп сипаттады. Паркинсон шетелдегі байланыстары арқылы өсімдіктердің жаңа түрлерін іздестірді және 1607 - 1608 жылдары Уильям Боелдің Иберия мен Солтүстік Африкаға өсімдіктер аулау экспедициясын қаржыландырды. Ол Англияға жеті жаңа өсімдік әкелді және Англияда ең бірінші болып екі есе сары испан нарциссисін (Pseudonarcissus aureus Hispanicus flore pleno немесе Паркинсонның нарциссисі, суретті қараңыз) өсірді. деген тақырыпта бағбанға мақтаныш пен өз еңбегін тым жоғары бағаламауды ескертті, өйткені өнерді табиғатпен, бақтарды Едем бағдарымен салыстыруға тырысқан адам "аяқ ұшқан филді талпанның қадамимен, бүркіт ұшқан бүркітті масаның қадамимен өлшейді". кем дегенде өлшемі бойынша және, бәлкім, қабырғамен қоршалған. Бақта өсірілген өсімдіктердің 484 түрі тіркелген. Ол Орталық Америкадағы паркинсония тұқымдасына жататын бақшалы ағаштарда еске алынады. Paradisi in Sole сонымен қатар балалар жазушысы Джулиана Хоратия Юингті (18411885) "Мэридің шабындығы" әңгімесін жазуға шабыттандырды, ол алғаш рет 1883 жылдың қарашасынан 1884 жылдың наурызына дейін "Джуди әпкесі журналында" (18661885) жарық көрді. Кейбір балалар "Paradisi in Sole" атты кітапты оқып, өздерінің бақшасын құруға талпынған. Журналға бұл оқиға туралы жағымды хаттар келіп түсті, ал 1884 жылдың шілдесінде Паркинсон қоғамын құру ұсынылды. Қоғамның мақсаты "желтоқсанға таман жетіспейтін гүлдерді іздеп тауып, өсіру, тұқым мен өсімдіктерді алмастыру, бос жерлерге төзімді гүлдерді отырғызу, мүшелерге бағбандыққа арналған кітаптарды тарату [және] сирек кездесетін жабайы гүлдерді, сондай-ақ бақ қазыналарын жоюды болдырмауға тырысу" болды. Криспийн ван де Пасс Үлкеннің. Theatrum Botanicum 1688 бетті құрайтын, 3800-ден астам өсімдікті сипаттайды және сол кездегі өсімдіктер туралы ағылшын тіліндегі ең толық және әдемі баяндалған трактат болды. Бұл 33 жергілікті өсімдікті сипаттаған алғашқы еңбек болды, оның 13-і Паркинсонның Миддлсекстегі үйінің жанында өсті. Кейбір өсімдіктер, мысалы, Уэльс макусы, Жемiс ағашы және Ледидің шұлықтары өте кең таралған, бірақ байқалмаған немесе кем дегенде тіркелмеген. Ол бұл кітапты дәріханашыларға сенімді басшылық ретінде қолданғысы келді, әрі ол өлгеннен кейін де жүз жылдан астам уақыт бойы солай болды. Паркинсон бұл жұмысты Карл I-ге ұсынды, ол оған "Botanicus Regis Primarius" ("Бірінші дәрежелі патша ботаник") атағын берді, бірақ бұл жалақысыз болды.