Кіріспе

Дзигар Конгтрүл Ринпоче (туған. 23 қазан 1964) - Тибет буддистік ламаларының тулку ұрпағының атағы. Олар 19 ғасырдағы Тибетдегі риме немесе сектанттық емес қозғалыста өзінің басты рөлімен танылған, соңғы дәуірдегі ең әйгілі ламалардың бірі - Жамгон Конгтрул Лодро Тхейден бастау алады. Джигме Намгиел (туған жылы: 1964) қазіргі Дзигар Конгтрул Ринпоче. Ол Лодро Тейе саналған-санылмағанға байланысты екінші немесе үшінші инкарнация (ол "Дзигар Конгтрул" деп аталмаған, бұл тұқым оның өлімінен кейін басталған бес түрлі нұсқаның бірі).

Екінші Дзигар Конгтрүл

Екінші Дзигар Конгтрул, Лодро Рабпел, оның түп-тамыры гуру 15-ші Кармапа, Хакиб Дорже, Карси Конгтрулмен бірге танылды. Ол Дзигар Чогтрюльдің кіші інісі, ұзақ уақыт бойы өмір сүрген Друкпа Кагю. Оның белсенділік негіздері Палпунг, Цадра Ринчен Драг және Дзонг Шо болды, кейін ол Нетен Гонның жанында Ранго Цохар деп аталатын монастырды құрды, ол 2-ші Нетен Чоклинг Ринпоче монастырына жақын болды. 1996 жылы қайтыс болған замандасы Тулку Ургьен Ринпочедің айтуынша, Лодро Рабпель өзінің сөздік қабілетімен бүкіл Держеде танымал болған.

Үшінші Дзигар Конгтрүл

Қазіргі Дзигар Конгтрүл Солтүстік Үндістанның Химачал Прадеш провинциясында тибеттік босқын ата-анасының отбасында дүниеге келген; оның әкесі үшінші Нетен Чоклинг, Пема Гюрме (1928-1974), ал анасы Майум Цеванг Палден, тіпті бес баланы тәрбиелеу кезінде де, бүкіл өмірін тәжірибеде өткізді. Ринпоче монастырь ортасында өсті. Ол Ньингма мектебінің Лонгчен Ньингтик шежіресінде, сондай-ақ Хьен Конг Чок Сум шежіресінде (Джамгон Конгтрүл, Хьенц Вангпо және Чокгюр Лингпа - риме қозғалысының үш негізгі тұлғасы) өзінің тамыр гурусы Х. Х. Дилго Хьенц Ринпочеден оқыған. Ринпоче Тулку Ургьен Ринпоче, Нёшуль Кхен Ринпоче және ұлы ғалым Кхенпо Ринченнің қолында көп оқыды. 1989 жылы отбасымен бірге АҚШ-қа қоныс аударды. 1990 жылы Наропа университетінде будда философиясының профессоры болып бес жыл қызмет етті. АҚШ-қа келгеннен кейін көп ұзамай Ринпоче Лонгчен Ньингтик және Хьен Конг Чок сумының дәстүрлерін дамыту үшін құрылған "Мангала Шри Бхути" ұйымын құрды. Ол Колорадоның оңтүстігінде тау-шаруашылық орталықтарын құрды, ол өзінің көп уақытын шегінуде өткізеді және студенттерге ұзақ мерзімді шегіну практикасын жүргізеді. Ринпоче тынығудан тыс уақытта әлемді аралап, білімін арттырып, білімін арттырады. Оның батыс әлеміндегі ең танымал шәкірті Пема Чодрон, ол 1994 жылы өзінің негізгі мұғалімі ретінде оны ұстады, оның түпкі гурусы Чёгям Тхунгпа Ринпоче қайтыс болғаннан кейін бірнеше жыл өткен соң. Ринпочедің "Мангала Шри Бхути" ұйымының барлығы бес орталығы бар. Үш оқу және тәжірибе орталықтары бар: Боулдердегі (Колорадо штаты) Фунтсок Чолинг, Верширдегі (Вермонт штаты) Пема Осел До Нак Чолинг және Үндістанның Бир қаласындағы Гуна институты. Қалған екеуі - кері қайтқан орталықтар Колорадо штатының Крестоне қаласындағы Лонгчен Джигме Самтен Линг, Сангдо Палри ғибадатханасының орны] және Сальвадордағы Гуна Норлинг, Баия Бразилия.

Өнерге ұмтылу

Дзигар Конгтрул Ринпоче - абстрактіл экспрессионист суретші. Конгтрүл Ринпоче шығармашылықты "өте үлкен нәрсе ретінде қарастырады, ол - барлық нәрсенің мәні". Оның өнерге деген үйренуі каллиграфия, музыка, ырым-жырымдық би және басқа да дәстүрлі тибет өнерлерін меңгергеннен басталды. Батыс мәдениетімен танысқаннан кейін Ринпоче қазіргі заманғы өнерге, әсіресе абстрактілі суретке және Пабло Пикассо мен Василий Кандинскийдің шығармаларына қызығушылық таныта бастады. 1990 жылдардың ортасында ұстазы Яне Ле Тумелиннің басшылығымен сурет салуды бастады. Францияның Дордонь қаласында тұратын Ле Тумелин өзі 1960 жылдары Андре Бретон таныстырған абстрактты экспрессионисттік суретші. Ол Ринпочеге ең маңызды оқушысы ретінде қарайды.

Өнер мен даналықты біріктіру

Конгтрул өзінің "Табиғи өмір сүру қабілеті" атты кітабында шығармашылық процесс пен медитация қалай бірігуі мүмкін екендігі туралы айтады. Нәтижесінде тек көркем шығармалар ғана емес, рухани өсуімізге қосымша мүмкіндіктер пайда болады. Ойланудың негізгі әдісі - бұл ойды қорқынышсыз, үкімсіз еркін білдіруге мүмкіндік беру. Әр сәт сайын біз сезім арқылы сыртқы әлемнің әсерін сезімдік қабылдау арқылы сезінеміз, сондай-ақ ішкі дүниеміз, ой-санамыз, сезімдеріміз және эмоцияларымыз. Медитация арқылы біз осы керемет тәжірибелерді қабылдауға мүмкіндік алсақ, қорқатын нәрселерді жоққа шығаруға тырыспасақ, немесе тартымды сезімдерді қабылдамасақ, тәжірибеге бейімделіп, оны басқарып отырмасақ, онда біз ақыл-ойымызды толықтай, еш өзгерместен, толықтай сезінеміз. Өнер, әдемілік пен сұмдық туралы түсініктерден босаған кезде, "қажет" және "қажет емес" осы толық ақыл-ой тәжірибесін білдіру үшін қолданылуы мүмкін. Өнер осы түсініктен дамыған кезде оны көретіндерге өздерінің санасының табиғи және жасалмалы табиғатын сезіну мүмкіндігін береді. Дзигар Конгтрүл Ринпоче