Кіріспе
Америкалық автор, юморист, редактор және колумнист (1876 1944) Ирвин Шрусбери Кобб (23 маусым 1876 11 наурыз 1944) - американдық автор, юморист, редактор және колумнист, Кентукки штатының Падука қаласында дүниеге келген. Ол 1904 жылы Нью-Йоркке көшіп, өмірінің қалған бөлігінде сол жерде өмір сүрді. Ол Джозеф Пулитцердің газеті "Нью-Йорк Ворлд" үшін АҚШ-тағы ең жоғары жалақы алатын репортер ретінде жазды. Кобб 60-тан астам кітап пен 300 әңгіме жазды. Кейбір шығармалары үнсіз фильмдерге бейімделді. Оның бірнеше Judge Priest қысқа әңгімелері 1930 жылдары Джон Фордтың режиссерлігімен екі көркем фильмге бейімделді.
Irvin Shrewsbury Cobb (June 23, 1876 – March 11, 1944) was an American author, humorist, editor and columnist from Paducah, Kentucky, who relocated to New York in 1904, living there for the remainder of his life. He wrote for the New York World, Joseph Pulitzer's newspaper, as the highest paid staff reporter in the United States. Cobb also wrote more than 60 books and 300 short stories. Some of his works were adapted for silent movies. Several of his Judge Priest short stories were adapted in the 1930s for two feature films directed by John Ford.
Өмірбаян
Кобб Кентукки штатының Падука қаласында Кентуккидің тума тұрғындарынан туған төрт баланың екіншісі болды. Оның әжесінің атасы Рубен Сондерс 1873 жылы морфин атропині инъекцияларының холераны емдеуде пайдалы екенін ашқан. Кобб Падукада өскен, балалық шағындағы оқиғалар мен адамдар оның кейінгі еңбектерінің негізін қалады. Кейіннен Кобб "Падука герцогы" деген лақап атпен танылды. Кобб мемлекеттік және жеке бастауыш мектептерде білім алды, содан кейін Уильям А. Кейд академиясына заңгерлік мансапқа түсуге ниетті болды. Кобб 16 жасқа толғанда, оның әкесі алкоголикке құмар болды, оның бабасының өлімінен кейін. Мектепті тастап, жұмыс іздеуге мәжбүр болған Кобб жазушылық мансабын бастады.
Жазушылық мансап
Кобб журналистикаға он жеті жасында "Paducah Daily News" газетінде кірісіп, он тоғыз жасында елдің ең жас жаңалықтар редакторы болды. Кейін ол Луисвиллдің "Эваннинг Пост" газетінде бір жарым жыл жұмыс істеді. Оның 1941 жылы жарық көрген "Күлкіден шығу" атты автобиографиялық естеліктері мен автобиографиясында Кентукки губернаторы Уильям Гобельдің 1900 жылы өлтірілуі мен өлтірушілердің соттары туралы бірінші қолдан баяндалған. Ол мерзімді басылымдарда көптеген сериалдар жазды, сондай-ақ драмалық қойылымдарда да қызмет етті. 1904 жылы Нью-Йоркке көшіп келгеннен кейін Коббті Evening Sun жұмысқа алды. Баспа оны Портсмутқа, Нью-Гэмпширге орыс-жапон бейбітшілік конференциясын жариялауға жіберді. Оның келіссөздердегі хабарлары, қатысқан тұлғаларға (оның ішінде Президент Теодор Рузвельтке) баса назар аударған, "Портсмутта бейбітшілік орнату" деген атпен бүкіл елде жарияланды. Олар оған Джозеф Пулитцердің "Нью-Йорк Ворлд" газетінде жұмыс ұсынды, ол АҚШ-тағы ең жоғары жалақы алатын репортер болды. Кобб 1911 жылы "The Saturday Evening Post" журналының құрамына қосылды және журнал үшін Ұлы соғысты жариялады. Сонымен қатар, ол 1915 жылы жарық көрген "Дан жолы" атты өзінің тәжірибелері туралы кітап жазды. Ұлы соғысты жария ету үшін Францияға екінші рет келгеннен кейін Кобб Гарлемнің тозақ жауынгерлері деп аталатын бөлімнің жетістіктерін жариялады, әсіресе, Croix de Guerre иегерлері Генри Джонсон мен Нидхэм Робертс. Оның 1918 жылы 24 тамызда "The Saturday Evening Post" газетінде жарияланған "Жас қара Джо" атты мақаласы, кейін Коббтың "Келесі даңқ" кітабында қайта басылып шықты. Үш беттік мақала мен жарты беттік фотосурет екі миллионнан астам оқырмандардың ұлттық аудиториясына жетті және қара баспада кеңінен қайта басылды. 1920 жылы Демократиялық конвенцияны жария ету кезінде Кобб 23-ші президенттік сайлауда 1,5 дауыс алды.
Голливуд
Коббтың бірнеше әңгімелерінен үнсіз фильмдер түсірілді. Ол басқа фильмдердің, соның ішінде Джеки Куганның Peck's Bad Boy (1921) фильмінің сценарийлерін де жазды. Дыбыс пайда болғаннан кейін оның көбірек әңгімелері экранға бейімделді, соның ішінде жас Кэри Грант қатысқан "Айыптаушы әйел" (1933). Джон Форд Коббтың "Сотшы-пастор" әңгімелерінен екі рет фильм түсірді: "Сотшы-пастор" (1934) фильмінде Уилл Роджерс басты рөлді ойнады. "Күн жарқырайды" (1953) "Күн жарқырайды", "Қорбандықтағы бұқаралық топ" және "Иеміз қамтамасыз етеді" атты қысқа әңгімелеріне негізделген. Коббтың актерлік мансабы да болды, ол 1932 және 1938 жылдар аралығында он фильмде ойнады. Ол "Пеппер, баршаның қариясы" (1936) және "Гавай шақырады" (1938) фильмдерінде басты рөлдерді иеленді. Ол сонымен қатар 1935 жылы 7-ші Академия сыйлығының жүргізушісі болды. 1919 жылы Коббты бұрынғы АҚШ әскери-теңіз офицері және заңгер Капитан жалдаған. В. Х. Слейтон "Құқықпен күрес" түзетуіне қарсы қауымдастықтың Авторлар және суретшілер комитетінің төрағасы болады. Қауымдастық өздерінің қарсылығын ұлттық үкіметтің АҚШ азаматтарына қатысты билікті теріс пайдалануына негіздеді. Төраға ретінде Кобб олардың хабарын БАҚ және суретшілер желілері арқылы кеңінен жариялауға көмектесті. "Егер тыюы асыл тәжірибе болса, онда Сан-Францискодағы өрт пен Галвестон су тасқыны біздің ұлттық тарихымыздың асыл тәжірибелерінің қатарына қосылуы керек" деді ол. AAPA-ның бір бөлігі ретінде ол "Қарауға қарсы" "Қызыл ликер" романын жариялады. Тыйым алынып тасталғаннан кейін, Франкфурт дестиллериясы оны жақсы сусынды қалай араластыратынын тәжірибеден өткен тұтынушыларға еске түсіру үшін рецепт кітабын құрастыруға жалдады. "Ормандарда кукуруздар көп" мультфильмі Коббты "Ирвин С. Жабайы" ретінде бейнелейді.
Жеке өмір
Коббтың пішіні дөңгелек, қас-қақасындары, иістері, үш жақ шашы, аузынан үнемі сигараға ілінетін. Ол Джорджия штатының Саванна қаласынан бұрынғы Лора Спенсер Бейкерге үйленді. Олардың қызы Элизабет Кобб Кобб 1915 жылы Джон Черч компаниясы шығарған Г. Э. Холмс жазған "Соғыс тілшісі" атты науқанмен құрметке бөленді. Кобб 2017 жылдың 2 ақпанында Кентукки жазушыларының атақ-даңқ залына кірді. Кобб 1944 жылы Нью-Йоркте қайтыс болғанда, оның денесі кремация үшін Падукаға жіберілді. Оның күлін шырша ағашының астына қойды. Оның сүйегін белгілейтін граниттік тас тақтаға "Ирвин Шрусбери Кобб 1876 1944 Үйге қайту" деп жазылған. Кобб өзінің жерлеу рәсіміне қатысты қажеттіліктерін түсіндіріп хат жазды. Құжатта былай делінген: "Мен ең бастысы, жерлеу кезінде қайғылы жүздер мен қайғы-қасірет көрінбесін қалаймын. Төменде қол қойған адамның соңғы тілегін орындаңыз және христиандық деп аталатын жерлеу рәсімін оқымаңыз, ол жерде қолданылған тілді ескере отырып, мен ата-бабаларымыз біздің алыс ата-бабаларымыздан мұра еткен ең қатыгез және жалған нәрселердің бірі деп санаймын. Өмір бойы адал болған, бірақ ешқашан да жалған емес қауымның адал мүшесі болған біздің сүйікті анамыздың сенімін құрметтеу үшін, бірінші пресвитериан шіркеуінің қазіргі пасторы Жазбалардағы оның сүйікті тармағы болған жиырма үшінші Забурды оқуға келіседі, өйткені онда ешқандай тәндік сөздер жоқ, бүліну мен шіріуге қатысты аурулар жоқ және мейірімділікпен сенім немесе догмасыз болғандықтан, бізге ұнамайтын адамдар үшін мәңгілік тозақ отына қауіп төндірмейтін, көкке тікелей уәде бермейтін, егер оған баратынына сенімді адамдармен сот жүргізсек, онда күшті бір жайсыз орын болуы керек, ол жерде көптеген және ыңғайсыз адамдар тұрады, уақыт серверлері және жағымсыз агрессивті адамдар. Тозақтың ауа райы нашар болса да, оның қонақтары әлдеқайда сергітерлік. Католиктер сахналық менеджментке деген талантымен бұл мәселені жақсы шешеді. Дін қызметкері латын тілінде сөйлейді, ал бұл тілді білмейтін шіркеушілер, ауыр сөздерді және ауыр сөздерді естігенде, таңғалмайды, бірақ ұйқысы мен дыбысы ұшқан ұзын дыбыстардың әсемдігіне таңғалады.
Cobb was honored in 1915 with the march "The War Correspondent" by G. E. Holmes, published by the John Church Company. Cobb was inducted into the Kentucky Writers' Hall of Fame on February 2, 2017. When Cobb died in New York City in 1944, his body was sent to Paducah for cremation. His ashes were placed under a dogwood tree. The granite boulder marking his remains is inscribed "Irvin Shrewsbury Cobb 1876 1944 Back Home". Cobb wrote a letter detailing his desired funeral arrangements. The document reads in part:
Above all I want no long faces and no show of grief at the burying ground. Kindly observe the final wishes of the undersigned and avoid reading the so called Christian burial service which, in view of the language employed in it, I regard as one of the most cruel and paganish things inherited by our forebears from our remote pagan ancestors. In deference to the faith of our dear mother who was through her lifetime a loyal though never bigoted communicant of that congregation, perhaps the current pastor of the First Presbyterian Church would consent to read the Twenty third Psalm, which was her favorite passage in the Scriptures and is mine since it contains no charnel words, no morbid mouthings about corruption and decay and, being mercifully without creed or dogma, carries no threat of eternal hell fire for those parties we do not like, no direct promise of a heaven which, if one may judge by the people who are surest of going there, must be a powerfully dull place, populated to a considerable and uncomfortable degree by prigs, time servers and unpleasantly aggressive individuals. Hell may have a worse climate but undoubtedly the company is sprightlier. The Catholics, with their genius for stage management, handle this detail better. The officiating clergyman speaks in Latin and the parishioners, being unacquainted with that language are impressed by the majesty of the rolling, sonorous periods without being shocked by distressing allusions and harrowing references.
Мұра мен құрмет
Екінші дүниежүзілік соғыста "Либерти" кемесі оның құрметіне аталған. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Иллинойс орталық темір жолы Коббтың туған қаласы Падука арқылы Луисвилл мен Мемфис арасында жүретін жолаушылар пойызын Ирвин С. Кобб деп атады. Пойыздың кестесі 103 - оңтүстікке және 104 - солтүстікке бағытталып, Фултоннан Нью-Орлеанға және одан келетін пойыздармен тікелей байланыста болды.
Көркем әдебиет
Кобб Кентуккиде болған күлкілі әңгімелер жазды және ол американдық әдеби аймақтық мектептің бөлігі болып саналады. Бұл әңгімелер алғаш рет "Ескі судья діни қызметкер" (1915) кітабында жиналды, оның басты кейіпкері Уильям Питман Бишоп есімді Батыс Кентуккидің танымал судьясына негізделген. Джоэл Чандлер Харрис бұл әңгімелер туралы былай деп жазды: "Кобб оңтүстікке құрметті азаматтар, сүйкімді эксцентриктер және адал, бағынышты қара нәсілді адамдармен өмір сүрді, бірақ ең жақсы жағдайда судья-пастордың әңгімелері драмалық және таңғажайып, күшті көңіл-күйді оятатын нақты берілген егжей-тегжейді байлықпен". Біріншісі Лавкрафт "Адамзаттық емес қорқыныш әдебиетінде" атты очергінде "гибридтік ақымақ пен оқшауланған көлдің таңғажайып балығы арасындағы табиғи емес туыстықтарды суреттеуде өте тиімді" деп сипаттады.