Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ұлы Манчестердегі темір жол станциясы, Англия.
Railway station in Greater Manchester, England
Бромли Кросс темір жол станциясы, Англияның Болтон қаласының солтүстігіндегі Бромли Кросс шағын қаласындағы Чапелтаун Роудта орналасқан. Станция Болтонның солтүстігіндегі Northern компаниясының "Риббл Вэлли" бағытындағы пойыз қабылдайды. Станция екі жолдың бірігіп келетін жерінен оңтүстікке қарай орналасқан.
Bromley Cross railway station, on Chapeltown Road in Bromley Cross, a suburb to the north of Bolton, England, is served by the Northern 'Ribble Valley' line north of Bolton. The station is just south of the point where the double line merges into one.
Тарих
II дәрежелі санаттағы Бромли Крос теміржол станциясы 1848 жылдың маусымында, 30 маусымдағы заңмен бекітілген тармақ желісінде, бастапқыда Блэкберн, Дарвен және Болтон теміржолымен құрылды және бастапқыда уақытша, ағаштан жасалған «ғимаратпен» қамтамасыз етілді, ол 1854 жылғы жергілікті газетте «салқын ағаш сарай» деп сипатталды. Бұл теміржол 1847 жылы Болтон, Блэкберн, Клитер және Батыс Йоркшир теміржолы болып бірікті, ал кейіннен 1858 жылы Ланкашир және Йоркшир теміржолының (L&YR) бөлігіне айналды. 1859 жылы желі бойымен тұрақты станциялық ғимараттар салынды, олар Джозеф Гринуп және Манчестер компаниясымен жергілікті карьерден алынған құмтастан салынды. Ұлттық мұрағатта сақталған теміржол компаниясының түпнұсқа хаттамалары инженерлердің 1859 жылғы ғимараттың жоспарларын жасағанын көрсетеді, оның құны 350 фунт стерлинг болды, сонымен қатар сигнал қорабының жанында сақталған «жапсарлас коттедж» салу да кірді. Бастапқы станция ғимаратының өлшемдері шамамен 39 фут ұзындықта және 15 фут енінде болды. Сол жылдың соңында (6 желтоқсан 1859) станциядағы «тұрақты платформалар» қазір «құрылыс кезеңінде» екені тіркелді. 1886 жылы платформа биіктігі «барлық ұзындығы бойынша» бір футқа дейін көтерілді, жергілікті газет «жұмысқа көптеген адамдар тартылған» деп хабарлады. Станциядағы жұмыс жүк ауласы ауылдық станцияның өмір сүруінің маңызды бөлігі болды және 1874 жылы Бромли Кросқа жіберілген екі сақталған хатта ірімшік пен май құйылған банкалар және т.б. жеткізілгені айтылды. «Бұл вагон мұнда келгенде қатты суға батқан» делінген. 1891 жылы қойманы кеңейту жоспарлары жасалды, жаңа жүк кеңселерi және басқа да жол және сигнализация жұмыстары жоспарланды. L&YR кезеңінде екі платформада да күту сарайы тіркелген негізгі станция ғимаратынан басқа «күту сарайы» болды. 1923 жылы LMSR компаниясы сатып алғаннан кейін екі платформада да жақсартылған жалпы күту бөлмелерін (GWR) салу жоспарланды, олар ішкі пешпен жылытылды. Бас станция ғимаратынан платформа бойымен орналасқан ағаштан жасалған GWR-дың толық сипаттамалары округтік мұрағатта сақталған жобалау жоспарларында көрсетілген, оның өлшемдері шамамен 27 фут ұзындықта және 10 фут тереңдікте берілген, яғни ол бастапқы ғимараттың ұзындығының шамамен 70 пайызын құрады. Мүмкін, осы үлкен қосымша ағаш күту бөлмесін қосу кезінде 1859 жылғы басты ғимараттың орталық есігін жабу туралы шешім қабылданған болуы мүмкін. Бұл бастапқыда үлкен күту аймағына және кітапхана залына әкелді, бөлменің екі жағындағы орындықтармен және уақытты дұрыс есептеуге көмектесу үшін екінші кіші қабырға сағатының беті қолданылды. Өзгерістерден кейін бұл бастапқы күту залы бүгінгі таңда қызметкерлер билет кеңсесі болды, ол ғимараттың соңғы бөлігінен ауысты, онда жұртшылық қазір билеттер сатып алады. Заманауи пойыз уақытын көрсететін экранның астында артқы бұрыштағы жабық оттық бар, сондықтан ғимараттың сыртқы артқы бұрышында көрінетін түтін шығаратын құбыр бар. Манчестер платформасындағы GWR 1960 жылдардың аяғындағы фотосуреттерде көрінеді, бірақ ол 1970 жылдары алынып тасталған болуы керек, ал 1980 жылдары 1859 жылғы станция ғимаратының соңына, джентльмендердің дәретханаларына қарайтын жеріне тастан жасалған жаңа күту бөлмесінің кеңейтілуі қосылды. Станцияның орталық бөлімінде орналасқан кішкентай күту бөлмесі жабылып, қызметкерлерге арналған (сақтау) пайдаланылды. Сонымен қатар, LYR күту сарайын Блэкберн платформасында шамамен 25 фут 7 фут 6 дюйм өлшейтін GWR-ге қайта құруға арналған LMSR-дің егжей-тегжейлі жобалау жоспары болды, ол «Принцесса Мей No. 1 пеш» және бірнеше «Литлтон шамдарымен» жабдықталды. Бұл GWR, егер салынған болса, 1960 жылдардың ортасындағы фотосуретте көрсетілгендей, кішкентай жабық кірпіш күту сарайына айналды. 1970 жылдары бұл қазіргі кездегі ашық кірпіш сарайымен (қазір тақтаймен жабылған) алмастырылды. Станцияда 1966/7 жылдары жабылған жол деңгейіндегі өткел болды, ал жаяу жүргіншілер өткелі сақталды. 1970 жылдардың басында станциядан солтүстікке қарай орналасқан, 1967 жылдың қыркүйегінде қалпына келтірілген, оның қабырғалары бар бұрынғы жүк сарайы тұрғын үй кешені ретінде қайта құрылды. Екі рельсті ретінде салынған (және 1880 жылдан бастап Шотландияға және одан экспрестермен пайдаланылған) болса да, солтүстікке қарай бағытты 1973 жылы Британдық теміржолы Шығыс Ланкашир желісінің белгілендіру схемасының бөлігі ретінде біржарыққа дейін азайтты. Болтонға қарай оңтүстікке қарай бағыттанған кейбір желілер 1985 жылы бір жолға дейін қысқартылды (жаңадан да сигнал беру жұмыстарына байланысты), бірақ станция арқылы өтетін екі жол сақталып, өткізу тізбегі ретінде қызмет етті. Станция 1923 жылы Лондондық Орта және Шотландия теміржолына тиесілі болды, ал 1948 жылдың қаңтарында ұлттандырудан кейін Британдық теміржолының Лондондық Орта аймағына тиесілі болды. Лондондық Орта аймақ 1980 жылдары өздік операциялық бірлік ретінде тоқтатылды және 1992 жылдың соңында таратылды.
Grade II listed Bromley Cross Railway Station was established in June 1848, on a branch line authorised by an Act of 30 June 1845, initially by the Blackburn, Darwen and Bolton Railway and was originally provided with a temporary, timber station 'building', described in one local newspaper report of 1854 as a 'cold wooden shed'. This founding railway merged to become The Bolton, Blackburn, Clitheroe and West Yorkshire Railway in 1847, which later became part of the Lancashire and Yorkshire Railway (L&YR) in 1858. Permanent station buildings were provided along the line in 1859, constructed with locally quarried sandstone, by Joseph Greenup and Co of Manchester. The original minutes of the railway company held at the National Archives, Kew, reveal that the engineers drew up the plans for the 1859 building, the estimated cost being £350, which also included building a 'detached cottage' which survives next to the signal box. The dimensions of the original station building are approx. 39 ft in length by 15 ft wide. A minute from later that year (6 December 1859) recorded that 'permanent platforms' at the station were now 'in the course of erection'. There was a raising of the platform heights 'fully a foot the whole length' in 1886, the local newspaper reporting 'a goodly number of men being engaged on the work'. The working goods yard at the station was a crucial part of a country station's existence and two surviving memos sent in 1874 to Bromley Cross refer to the delivery of cheese and tins of lard etc. to the local Co op stores and also that goods despatched could have problems; 'all in this truck very wet when received here'. Plans were drawn up around 1891 for an extension to the warehouse, with new goods offices and other track and signalling works. Apart from the main station building, with waiting room built in, there was a 'waiting shed' recorded on both platforms in L&YR days. After the takeover by the LMSR in 1923, plans were drawn up for improved general waiting rooms (GWRs) on both platforms, complete with internal stove heating. The free standing timber GWR positioned along the platform from the main station building has its full specifications revealed in surviving design plans held in the County Archives and its dimensions are given as approx 27 ft in length by 10 ft deep, which means it had approx 70 per cent of the length of the original building. It may have been at the time of adding this sizeable additional timber waiting room that the decision was taken to block off the central doorway on the main 1859 building. This originally led into a large waiting area and booking hall, complete with benches around the sides of the room and use of the second smaller internal wall clock face to aid timekeeping. After the change, this original waiting hall became the staff ticket office seen today, which swapped over from the end part of the building where the public now buy tickets. There is a boarded over rear corner fireplace just under the modern train time display screen, hence the chimney seen on the outside rear corner of the building. The GWR on the Manchester platform can be seen in late 1960s photos but must have been removed by around 1970 and by the 1980s a new waiting room extension in stone was added on to the end of the 1859 station building, in place of the gentlemen's lean to toilets. A small waiting room provided in the station's central section was then closed and reserved for staff use (storage). There was also a detailed LMSR design plan for the proposed reconstruction of the LYR waiting shed into a GWR on the Blackburn platform, measuring approx 25 ft by 7 ft 6in, complete with a 'Princess May No. 1 Stove' and also several 'Littleton Lamps'. This GWR, if built, had become a small closed brick waiting shed as seen on a mid 1960s photo and by the 1970s this appeared to be replaced with the very basic open fronted brick shed (now boarded up) that exists today, alongside which is now its replacement, an open bus shelter type stand with metal swivel seating – all of which represents a substantial reduction in facilities to what had been provided in LYR and LMSR days. There was a road level crossing at the station which closed in 1966/7, with the pedestrian crossing remaining. In the early 1970s, the former goods yard with its shed, to the north of the station, whose sidings were recovered in September 1967, was redeveloped as a housing estate. Though built as double track (and used by expresses to and from Scotland from 1880), the line to the north was singled by British Rail in 1973 as part of the East Lancashire line resignalling scheme. Some of the line southwards toward Bolton was also reduced to single track in 1985 (again due to signalling modernisation work), though the double track portion through the station was retained to act as a passing loop. The station was owned by the London Midland and Scottish Railway in 1923, and the London Midland Region of British Railways, as it was known after nationalisation in January 1948. The London Midland Region ceased to be an operating unit in its own right in the 1980s and was wound up at the end of 1992.
Қызметтер
Бұрынғы франшизалық оператор Arriva Rail North 2017 жылдың желтоқсанынан бастап апта күндері мен сенбі күндері екі бағытта да күні бойы жарты сағат сайын қызмет көрсетуді жариялады, бұл бұрынғыдай тек таңғы және кешкі сағаттарда ғана емес. Алайда, қосымша қызметтер тек дейін жүріп, соңғы аялдамасы болады, сондықтан дейін қызмет сағат сайын жалғасады. Жексенбі күні қызмет сағат сайын дейін жүреді. Оңтүстік бағытындағы пойыздар Манчестер Викториядан кейін де, апта күндері дейін жалғасады.
The former franchise operator Arriva Rail North announced a much enhanced all day half hourly service on weekdays and Saturdays in both directions from December 2017, rather than merely at morning and evening peak periods as before. The additional services however start/terminate at , so the service through to remains hourly. The Sunday service is hourly to Southbound trains continue beyond Manchester Victoria to on Mondays to Saturdays.
Мекемелер
Автотұрақ стансаға іргелес орналасқан, ал қосымша тұрақ стансаның қарсы жағында және көршілес Туртон медиа өнер колледжінде бар. Стансада жартылай штатпен қызметкерлер жұмыс істейді (тек таңертең және түстен бұрын, дүйсенбіден сенбіге дейін), оңтүстік платформада билет кассасы мен күту залы орналасқан. Жұмыс уақытынан тыс және алдын ала төленген/сатып алынған билеттерді алу үшін билет автоматы қолжетімді. Платформалар мүгедек жолаушылар үшін толыққанды қолжетімді (екі платформаға да баспалдақсыз кіру мүмкіндігі бар, солтүстік платформаға – жаяу өткел арқылы), сондай-ақ жолаушыларға арналған ақпараттық таблолар мен жариялау жүйесі жұмыс істейді.
Parking is adjacent to the station, with overflow parking opposite and neighbouring Turton Media Arts College. The station is staffed on a part time basis (mornings and early afternoons only, Monday to Saturday), with a ticket office and waiting room on the southbound platform. A ticket machine is also available for use outside opening hours and for the collection of pre paid/advance purchase tickets. The platforms are fully accessible for disabled travellers (step free access to both, northbound via the foot crossing) and there are passenger information screens and a public announcement system in place.
Станция сағаты
Станция сағаты, шамасы, 1900 жылдардың басында орнатылған, ал 1912 жылғы суретте анық көрінеді. 1905 жылғы, бұрын жақын орналасқан Туртон станциясының суретінде де осыған ұқсас сағат тіркелген. Сағаттың ұзын жақ корпусына (LMS 9994) қадаланған сопақ мыс дискісі бар, бұл сан сағаттың 1923 жылы LMS құрылғанға дейін L&YR арқылы орнатылғанын көрсетеді. 1996 жылы Railway Heritage Trust сағатты жұмыс істейтін күйіне келтірді, ол сирек сақталған, әлі де апта сайын қолмен оралады.
The station clock was probably installed in the early 1900s and is clearly seen on a 1912 photograph, with an identical clock noted on a 1905 photograph of once nearby Turton Station. The clock has a London Midland Scottish Railway (LMSR) identity number, an oval brass disc nailed onto the clock's long case (LMS 9994), this number indicating that the clock was installed by the L&YR before the creation of the LMS in 1923. In 1996 the clock was restored to working order by the Railway Heritage Trust and is a rare survivor, being still hand wound weekly.
ІІ дәрежелі тізімге енгізу
1848 жылғы бастапқы төменгі платформа, 1859 жылғы станция ғимараты және 1875 жылғы сигналдық пост 2015 жылдың басында II санатқа енгізілді. Пост, үш түрдің бірі, Манчестердегі Эмили София Ярдлимен жабдықталған, ол күйеуінің темір сауда бизнесін қайта қолға алған жесір әйел еді, сонымен қатар оның әкесі Уильям Смит, 1861 жылғы сәуірдегі халық санағында 21 жастағы «инженер» ретінде тіркелген. 1900 жылдардың басында станциядағы тауар ауласын кеңейту, жаңа тікелей байланыс жолдары мен күшейтілген сигнализация сигналдық посттағы рычагтардың санын арттырды. Бұл жаңа механизмді орнату үшін 1875 жылғы посттың алдыңғы қабырғасының бір бөлігін алып тастау қажет болды. Бұл бүгін төменгі жағындағы ескі кірпіш пен жоғарғы жағындағы жаңа кірпіш арасындағы айқын контрастта көрінеді. Сигналдық посттың жұмыс деңгейі LYR инженерлік кеңсесінің алғашқы суреттеріне сәйкес, платформа деңгейінен 8 фут 7 дюйм биіктікте орналасқан. Бромли Кросс сигналдық посты бұрын Престон (Блэкбернге баратын жолды басқаратын) және Манчестер Пикадилли (Болтонға қарайғы тікелей байланыс жолын және жолды қадағалайтын) электрлік посттарының «шекарасы» ретінде қызмет еткен – олардың пойыз сипаттамалары жүйелері үйлеспегендіктен, бұл пост олардың арасындағы байланыс ретінде сақталды. Қазіргі кезде оның жалғыз қызметі – жақын жердегі жаяу өткелін және қорғау сигналдарын (төрт жұмыс істейтін рычагтары бар) бақылау, себебі екі сигнализация орталығы арасындағы байланыс тікелей байланыс мүмкіндігін қамтамасыз ету үшін жаңартылды. Шамамен 2004 жылы сигналдық пост жаңартылды, ағаш конструкциялары ПВХ-қа ауыстырылды (терезелер басқа үлгімен ауыстырылды), сондай-ақ жаңа болат баспақыштар мен үлкен металл қауіпсіздік торлары орнатылды. 2016 жылдың қарашасында жаяу өткел толығымен жаңартылды, сигналдық посттың алдынан өтетін қысқа ағаш платформа алынып тасталды, соның нәтижесінде ондаған жылдардан бері алғаш рет посттың ең төменгі кірпіш қабаттары ашыққа шықты.
The 1848 original low level platform, the 1859 station building, and the 1875 signal box were all Grade II listed in early 2015. The box, one of three types, was supplied by Manchester based Emily Sophia Yardley, a widow who had taken over her late husband's ironmongery business, together with her step brother William Smith, who was recorded in the April 1861 Census records as being an 'engineer' aged 21. The extension to the goods yard at the station by the early 1900s, together with new loop lines and increased signalling, brought about an enlargement of the lever frame in the signal box. Inserting this new frame probably required the partial removal of some of the front brickwork of the 1875 cabin. This can be seen today in the distinct contrast between much older brick lower down and a quite different brick face on the upper area. The signal box has an operating floor which is 8 ft 7in above the platform level, according to early LYR Engineer's Office drawings. Bromley Cross signal box formerly acted as a 'fringe' to the power boxes at Preston (which controls the line to Blackburn) and Manchester Piccadilly (which supervises the passing loop and line south towards Bolton) – their train description systems were incompatible with each other and so the box here was retained to act as a link between them. Its sole use now is to supervise the adjacent pedestrian foot crossing and the protecting signals (with four working levers), since the interface between the two signalling centres has been upgraded so that they can communicate directly. In circa 2004 the signal box was modernised with timber work replaced in PVC (the windows were replaced in a different pattern), and new steel steps and an oversized metal safety cage finally added. In November 2016 the foot crossing was entirely renewed, and the short timber topped former link platform running under the front of the signal box removed, so exposing the lowest brick layers of the box for the first time in many decades.