Кіріспе

Бұрынғы Ланкашир және Йоркшир темір жол станциясы. Ұлы Манчестердегі темір жол станциясы, Англия.

Уиган Уоллгейт темір жол станциясы – Ұлы Манчестердегі Уиган қаласының орталығын қызмет көрсететін екі темір жол станциясының бірі. Станция екі бағытқа қызмет көрсетеді: Манчестер – Саутпорт және Манчестер – Кёркби желілері. Манчестер Виктория станциясынан солтүстік-батысқа қарай 16 миль қашықтықта (Атертон арқылы есептегенде). Станцияны Northern Trains компаниясы басқарады, олар оған барлық пойыздарды иеленеді. Уиганның тағы бір маңызды станциясы – Уиган Солтүстік-Батыс, ол Уоллгейт көшесінің қарсы бетінде орналасқан.

Сипаттама

Саутпорт немесе Киркбиге қарай шығатын пойыздар үшін үш платформа бар, оның екеуі өтпелі платформа, ал біреуі - тұрақ платформасы. Платформалар көше деңгейінен төмен орналасқан және билет кеңсесі мен газет стенді бар көше деңгейіндегі залдан баспалдақ арқылы қол жеткізіледі. Дегенмен, жүк лифті жолаушылар пайдалануы үшін қайта жабдықталды, бұл платформаға қадамсыз кіруді қамтамасыз етеді. Билет кеңсесі дүйсенбіден сенбіге дейін сағат 06:00-ден 21:00-ге дейін, ал жексенбіде сағат 08:00-ден 20:00-ге дейін жұмыс істейді. Автоматты билет бағаналары қолданыста. Пойыздардың қозғалысы туралы ақпарат цифрлық дисплейлер, кестелер және автоматты жариялаулар арқылы ұсынылады. Платформа деңгейінде әжетхана мен күту залы бар.

Тарих

Жылдар бойы Виган арқылы өтетін желілерінде Ланкашир және Йоркшир темір жолының (L&YR) үш станциясы болды. Уигандағы бастапқы L&YR станциясы 1848 жылғы 20 қарашада L&YR арасында және (Манчестерден Престонға дейінгі желіде Болтоннан батысқа қарай) желісін ашқанда ашылды. Станция қазіргі станциядан шығысқа қарай Лондон және Солтүстік-Батыс темір жолы (L&NWR) станциясына жақын орналасқан. Оның мүмкін болатын орны 1849 жылғы OS алты дюймдік картасында белгіленбеген болса да, сызықтың оңтүстік-батысында және Уоллгейттен (жолдан) шығыста көрінеді. 1860 жылы станция болатын жер "Engine Shed" деп белгіленеді, бұл сайт Quick (2023) хабарлағандай, алғашқы станциядан шамамен ¼ миль батысқа қарай орналасқан. Бұл станция сол кездегі баспасөзде "құқық үй" деп сипатталған. 1855 жылғы 9 сәуірде L&YR Уиган мен арасындағы желісін ашты. Осыдан кейін 1860 жылғы 26 мамырда Уиганның L&YR станциясы қазіргі Уолгейт станциясынан батысқа қарай орналасқан үлкен станцияға көшірілді. Станцияның негізгі кіреберіс жолы Дорнинг-стриттен солтүстікке қарай, ал Уоллгейттен бір жолақты бойлай басқа кіреберіс жолымен. Станция екі платформадан тұрады, олар жүретін желілер арқылы көпір құрайтын кең қисық өткелмен қосылған. L&YR 1868 жылғы 14 қыркүйекте Wigan L&YR станциясы мен арасындағы жолаушылар қызметін енгізді. 1869 жылғы 1 желтоқсанында Чорли пойыздары Лондон және Солтүстік-Батыс темір жолына (L&NWR) дейін ұзартылды. Ол Уиган L&NWR-ден Боарс-Хед арқылы Блэкбернге дейін бірдей бағытпен жүретін бәсекелестік қызмет көрсетті. 1888 жылғы 1 қазанында L&YR желісі ашылды, бұл Уиган мен арасындағы тікелей бағыттың соңғы бөлігі болды және ол Болтон айналасындағы көлік қозғалысының бөгетінен аулақ болды. L&YR кейін жылдам, тұрақты пойыздарды енгізді және , тікелей бәсекелестік L&NWR-мен, ол Манчестер мен Ливерпуль арасындағы тікелей бағытты пайдаланды. Саяхат уақыты 1889 жылғы 1 маусымда Манчестер мен Ливерпуль арасындағы айналма желі ашылғанда одан әрі жақсарды. Бұл L&YR-дің Манчестер – Ливерпуль экспрестеріне Уиган станциясынан аулақ болып, жылдам жүруге мүмкіндік берді. Ливерпульден экспресс пойыздар Болтон Тринит-стрит пен Батыс Йоркширге дейінгі маршрутта Уиган L&YR-ге қызмет көрсетуді жалғастырды. 1890 жылдан бастап L&YR Wigan Corporation компаниясы стансасының стандарты мен нашар құрылғылары туралы сынға ұшырады, бұл оны 1896 жылғы 2 ақпанда ашылған қазіргі станциямен алмастыруға әкелді. Жаңа станция алдыңғы станциямен ішінара жапсырылған, бірақ жаңа ғимараттар тікелей Уоллгейтке қараған. Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін темір жолдар топтасқаннан кейін L&YR және L&NWR Лондон, Мидленд және Шотландия темір жолының қамқорлығына өтті. Бұл дегеніміз, қазір Уиган деп аталатын екі станция бар, олар екеуі де 1924 жылғы 2 маусымда қайта аталды. Бұл станция Уиган Уолгейтке айналды, L&NWR станциясы Уиган Уолгейт, Чорли және Блэкберн арасындағы Хиндли арқылы жолаушылар пойыздары 1960 жылғы 4 қаңтарда алынып тасталды. Темір жолдың 1955 жылғы жаңғырту жоспарына сәйкес бумен жүретін көліктер тоқтатылды, ал 1968 жылы Уиган Уоллгейт арқылы өтетін қызметтердің көпшілігі дизельді бірнеше агрегатты (DMU) пайдалануға ауыстырылды. 1964 жылы сәуірде Уолгейттен батысқа қарай орналасқан паровоздар қоймасы жабылды және жолдың жағасы DMU-ларды тұрақтандыру үшін қайта құрылды. 1965 жылғы Британдық теміржол (Лондон Мидленд) кестесі әлі де экспресс пойыздарды (Ливерпуль біржасы Йоркширге және одан да алыс) Уиган Уоллгейтті пайдалану немесе айналып өту арқылы көрсетеді. 1969 жылы 14 шілдеде Манчестерден Ливерпульге дейінгі тікелей желі жабылды және барлық Манчестерден Ливерпульге дейінгі пойыздар Уоллгейт арқылы бағытталды. Болтоннан Бьюри арқылы Рочдейлге дейінгі желі 1970 жылы 5 қазанда жабылды. Ливерпульден келетін пойыздар енді Болтонға тоқтады. Саутпорт пойыздары Манчестер Викторияға және одан негізгі қызмет көрсетті. 1977 жылы 30 сәуірде бұрынғы L&YR аялдамасы жабылды. Пойыздар Ливерпуль қаласының орталығынан төменгі жаңа жер асты желісіне бағытталды және дизельді бірнеше агрегаттар туннельдерде жұмыс істей алмағандықтан, Уиган желісінен пойыздар бастапқыда (соңғы жер бетіндегі станция) аяқталды, жолаушылар Саутпорт немесе Ормскирк желілеріндегі электр пойыздарына немесе одан қысқа сапарға Ливерпуль қаласының орталығына ауысты. 1970-ші жылдардың басында және ортасында Уиган Уоллгейттен ағып шығатын Британдық теміржол пойыздарының жиілігі қысқарды. Қызметтер тұрақты емес аралықтарда жұмыс істеді, Ливерпуль желісінен пойыздар тек Уиганға немесе Болтонға дейін ғана жүрді және Атертон желісінде шың сағаттарда пойыздар болған жоқ. 1977 жылғы мамырда, Үлкен Манчестер PTE-нің қаржылық демеуімен, пойыз қызметі айтарлықтай жақсартылды. GMPTE British Rail-ге күндіз бойы тұрақты кестемен жұмыс істеуге субсидия берді, соның ішінде желі арқылы тоқтайтын пойыздар бар. Жақсартылған жиілік шың сағаттарда жолаушылар санын арттырды. Ливерпульге (Merseyrail сілтемесі ашылғаннан кейін аяқталған) пойыздар 1977 жылғы 12 мамырда қысқартылды. Бұл Merseyrail Ливерпуль мен Кирби арасындағы желінің батыс бөлігін электрлендіруді аяқтағанда болды. Уиганнан келген дизельді пойыздар Кирбиде Ливерпульден келген электр пойыздармен кездесуі тиіс болды және жолаушылар платформадағы ортақ жерде сапарларын аяқтады. Бұл аранжировка 2023 жылғы қазанға дейін Кирбиде жалғасты, онда электрлендіру схемасы жаңа станцияға дейін ұзартылды, онда аранжировка қайталанды. Уоллгейттегі станция платформасындағы Виктория дәуіріндегі ғимараттар 1978 жылы бұзылып, жаңа құрылыстар орнатылды. Көше деңгейіндегі ғимарат көбінесе зақымдалмады. 1988 жылы станциядан бағыттардың қолжетімділігі Салфордтағы Уинсор сілтеме желісінің ашылуымен жақсартылды, бұл Уиганнан және Манчестер Пикадилли станцияларына пойыздарға қол жеткізуге мүмкіндік берді. 2004 жылғы қазан айында инфрақұрылымды жаңғыртудың ірі жұмысы аяқталды. 12 миллион фунт стерлингтік жоба Уоллгейт станциясындағы және іргелес вагондардың жағасындағы жолдар мен сигнализацияны толық жаңартуды қамтыды. LMS дәуіріндегі түсті шамдарды сигнализациясы заманауи электрондық басқару жүйесімен ауыстырылды. 2012 жылғы жазда билет кеңсесі қайта құрылды және жаңартылды.

Жүк тасымалы

2000-жылдардың басында Уиган Уоллгейт арқылы шектеулі жүк тасымалы қызметтері болды, оларды EWS компаниясы Кёркби желісіндегі Ноусли жүк терминалына қарай іске асырды. Бұл қызметтер 2006 жылдан бастап тоқтатылды. Уиган арқылы жүретін көптеген жүк пойыздары Батыс жағалау магистралімен жақын орналасқан Уиган Солтүстік-Батыс станциясы арқылы өтеді. 2016 жылдың маусым айынан бастап Ноусли жүк терминалына жүк тасымалы қайта жаңғыртылды, бұл қызмет көбінесе жүк тасымалы жүргізілетін Уиган Солтүстік-Батыс станциясының орнына Уоллгейтті пайдаланады. Жаңа қызмет аптасына 6 күн Тессидке және Тессидтен жүреді.