Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Митчелл Х. Миллер – американдық философ. 2013 жылы зейнетке шыққанға дейін ол Вассар колледжінде философия профессоры қызметін атқарды. Оның жұмыстарының көп бөлігі Платонның кейінгі диалогтарына арналған, сонымен қатар ол Гесиод, Парменид және Гегель туралы да жазған.
American philosopher
Mitchell H. Miller, Jr. is an American philosopher. He was, until his retirement in 2013, the Dexter Ferry Professor in Philosophy at Vassar College. The majority of his work concerns the late dialogues of Plato, but he has also written on Hesiod, Parmenides, and Hegel.
Мансап
Митчелл “Митч” Миллер Стэнфорд университетінен бакалавр, ал Нью-Йорк штатының Буффало университетінен магистр және доктор ғылымдарының дәрежелерін алды. 1972 жылы Вассардың философия факультетіне қызметке орналасып, 1984 жылы профессор дәрежесіне көтерілді. 1984 жылдан 1987 жылға дейін, 1988 жылы және 1994 жылдан 1996 жылға дейін факультет меңгерушісі қызметін атқарды. 2009 жылы ол Декстер М. Ферри-кіші атындағы профессорлық қызметке тағайындалды. Миллер Платонның «жазбада қалмаған ілімдерінің» маңыздылығын жақтаушы, себебі Миллер Платонның Академиядағы студенттеріне Сократ және Платонның диалогтарындағы басқа да маңызды тұлғалар айтқаннан асып түсетін, тереңгірек түсініктерді үйреткен деген пікірді ұстанады. Платонды зерттеушілердің көпшілігі мойындамайтын бұл идея Аристотельдің «Метафизика» және «Физика» еңбектеріндегі осындай ілімдердің қысқаша сипаттамасына негізделген. Көне заманда Платонның жазған деп есептелген, бірақ қазіргі кезде ғалымдар арасында нақтылығы күмәнді «Жетінші хаты» да осындай ілімдерге сілтеме жасайды. Миллер осы ілімдердің дәлелдерін диалогтарда табуға болатынын, бірақ оларды мұқият оқып, құрылымын және ирониясын түсіну арқылы анықтауға болатынын айтады. Миллердің зерттеулері негізінен Парменид, «Мемлекет басшысы», «Филеб» және «Республика» сияқты кезеңдік диалогтарға арналған. «Парменид» туралы кітабында Миллер диалогтың соңындағы сегіз ұшқынсыз және қайшылысқа толы гипотезалардың диалогты толық түсінуге көмектесетін ирониялық нұсқаулық құрайтынын, ал бұл «психагогия» деп аталатын – философиялық шәкірттің жанын өзгерту арқылы Платонның идеялар туралы түсінігінің нағыз мәнін ашатынын көрсетеді. Яғни, мәтіннің басты мақсаты – оқырманға білім беру емес, оларды жаңаша ойлауға баулу.
Mitchell “Mitch” Miller earned his bachelor's degree from Stanford University and his MA and PhD from the State University of New York at Buffalo. He joined Vassar’s Philosophy Department in 1972, rising to the rank of professor in 1984. He served as chair of the department from 1984 to 1987, in 1988, and again from 1994 to 1996. In 2009, he was appointed to the Dexter M. Ferry Jr. Chair. Miller is an exponent of the significance of the so called "unwritten teachings" of Plato, as Miller holds the controversial idea that Plato taught advanced concepts to his students at the Academy beyond those explicitly discussed by Socrates and other principal interlocutors in Plato's dialogues. The idea, which is dismissed by many Plato scholars, is based on a brief description of such teachings by Aristotle in his Metaphysics and Physics. The Seventh Letter, which was attributed to Plato in antiquity and is now the subject of debate concerning authenticity among scholars, also includes indications of such teachings. Miller has argued that evidence of these teachings can be found in the dialogues, but only through careful reading of structure and irony within them. Miller's work has focused on several of the late dialogues, notably the Parmenides, Statesman, and Philebus, as well as the Republic. In his book on the Parmenides, Miller argues that the eight bewildering and contradictory hypotheses that end the dialogue form an ironic guide that allows the informed reader to interpret the whole, revealing through what Miller has called "psychagogy"—a transformation of the philosophical disciple's soul—the true nature of Plato's conception of the forms. That is, the ultimate purpose of the text is not to teach the reader didactically but to draw them into a different kind of thinking.