Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Лондондағы археологиялық орын, Англия. Норфолк графтығындағы Элсинг Холл.
Archaeological site in London, England
Elsing Hall in Norfolk
Элсинг сарайы (сонымен қатар Эльсинг, Элсинг, Эльсингс деп те аталады) – қазіргі Лондонның солтүстігіндегі Энфилдте орналасқан Форти-Холлдың аумағында болған Тюдор дәуірінің сарайы. Оның нақты орналасқан жері көп жылдар бойы белгісіз болып, 1960 жылдардағы қазба жұмыстарынан кейін ғана анықталды.
Elsyng Palace (variously also Elsynge, Elsing, Elsings) was a Tudor palace on the site of what are now the grounds of Forty Hall in Enfield, north London. Its exact location was lost for many years until excavations were carried out in the 1960s.
Орналасқан жері
Эльсинг, сонымен қатар Энфилд үйі деп те аталады, оны он сегізінші ғасырдың соңынан бастап Энфилд сарайы деп аталған Энфилд ескі үйімен шатастырмау керек. Бұл Энфилд қаласындағы базар алаңының жанында орналасқан, оның бір бөлігі 1928 жылға дейін сақталған. Эльсинг Врот, Типтофтс және кейін Ворчестер деп аталған жеке иеліктерде орналасқан. Үй кейінірек салынған Қырық залдың қазіргі аумағында, залдың солтүстік-шығысында және Түркия бұлағының оңтүстігінде жатыр. Қазір бұл орын ескерткіш ретінде тіркелген.
Elsyng, also known as Enfield House, should not be confused with Enfield Manor House, known after the end of the eighteenth century as Enfield Palace. This was located near the market place in Enfield Town, with parts surviving until 1928. Elsyng was in the separate manor called Wroth's, Tiptofts and later Worcesters. The house lay within the present estate of the later Forty Hall, to the north east of the hall and to the south of Turkey Brook. The site is now a scheduled ancient monument.
Тарих
Алғашында Уроттың орны деп аталған поместье 1413 жылы Джон Типтофт, 1-ші барон Типтофтқа (анасы Агнес Урот) туысы Элизабет Уроттан мұра болып өткен. Ол үйді салған деген әңгіме бар. Үйдің нақты салыныс уақыты белгісіз. Табылған ең ерте жазбалар бойынша, ол Лондон азаматы және мерсер Томас Элсингке тиесілі болған. Сэр Томас Ловеллдің меншігінде сарай сотты қабылдауға лайықты кірпіштен салынды; Ловелл сондай-ақ Энфилд шіркеуінің жоғары терезелеріне және әйнектемесіне үлес қосты. 1516 жылы VIII Генрихтің әпкесі, Шотландия королевасы Маргарет Ловеллдің үйінде болған. Елизавета мен Эдуард осы жерде әкелерінің қаза болғанын естіген. Королева Елизавета патшайым ретінде кем дегенде төрт рет Элсингке келгені белгілі. 1646 жылы көршілес Форти Холлдың иесі Николас Рейнтон қайтыс болды, ал оның мүлкі ұлына, сондай-ақ Николасқа өтті. 1650 жылы Пемброк қайтыс болғаннан кейін Рейнтон Форти Холл иесін кеңейту үшін Элсингтің қалдықтарын сатып алды. Алғашқыда сарайдың қираған қалдықтары әдемілік үшін сақталған болуы мүмкін, бірақ ол 1650 жылдары бұзылып, кірпіштері Энфилд маңындағы басқа үйлерде пайдаланылды. 1823 жылға қарай үйдің орнында тек балық көлдерінің және егістік іздері ғана көрінді.
The manor originally known as Wroth's Place was inherited in 1413 by John Tiptoft, 1st Baron Tiptoft (whose mother was Agnes Wroth) from his cousin Elizabeth Wroth. who is said to have built the house. The original building date of the house is not known. Earliest traced records show it belonged to Thomas Elsyng, a Citizen and Mercer of London. Under the ownership of Sir Thomas Lovell it was extended to become a brick palace sufficient to receive the court on progress; Lovell also contributed to the clerestory and glazing of Enfield parish church. Henry VIII's sister Queen Margaret of Scotland stayed at Lovell's house in 1516. It is where Elizabeth and Edward heard of their father's death. As Queen, Elizabeth is believed to have stayed at Elsyng on at least four occasions. In 1646, Nicholas Raynton, owner of the neighbouring Forty Hall, died and his estate passed to his son, also Nicholas. Following the death of Pembroke in 1650, Raynton acquired the remains of Elsyng to extend the Forty Hall estate. Initially the ruins of the palace may have been retained as a folly; however, it was eventually demolished sometime in the 1650s with some reuse of bricks in other houses around Enfield. By 1823, only the traces of fish ponds and crop marks at the site of the house were visible.
Археология
Сарай орнының қайта ашылуы 1960 жылдары жергілікті Энфилд археологиялық қоғамы Тюдор дәуіріне тән күмбезделген кірпіштен жасалған дренаждардың және патшалық пәтерлердің іздерін тапқаннан бастау алды. 2004, 2005 және одан кейінгі қазба жұмыстары сарайдың және оған қосымша құрылыстардың тағы да іздерін аңғартты.
The rediscovery of the palace site began in the 1960s with the local Enfield Archaeological Society finding traces of Tudor vaulted brick drains, and traces of the royal apartments. Subsequent digs in 2004, 2005 and later have revealed further traces of the palace and its associated outbuildings.