Екінші дүниежүзілік соғысындағы жеңіске үлес қосқан Филиппин батыры Мануэль Сегура
Manuel F. Segura
Мануэль Сегура: Филиппин армиясының полковнигі, II дүйнəлік соғыстағы Себу партизандарының штаб бастығы. Өмірбаяны, қызметі мен жазған кітаптары туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Мануэль Фелимон Сегура (1 қаңтар 1919 жыл - 27 қараша 2013 жыл) – Филиппин Қарулы Күштерінің полковнигі, тіркеу нөмірі 0 3547 AFP. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол Себуано партизандарының Бас штабында G 1 және генерал-адъютант қызметін атқарды, ал оның бастығы полковник Джеймс М. Кушинг болды. Сегура Себудағы партизан қозғалысы туралы кем дегенде екі кітап жазған.
Manuel Felimon Segura (January 1, 1919 – November 27, 2013) was a colonel of the Armed Forces of the Philippines with assigned serial number 0 3547 AFP. He was G 1 and adjutant general in the General Headquarters of the Cebuano guerrillas during World War II, with Col. James M. Cushing as his commanding officer. Segura wrote at least two books on the guerrilla story in Cebu.
Жас шағы және соғыс алдындағы қызмет
Сегура 1941 жылдың басында Тынық мұхиты үстінде соғыс қаупі туған кезде Филиппин университетінің Дилиман кампусында студент болып оқыды. 1941 жылдың 28 тамызында ол 3-ші лейтенант, жаяу әскері шенімен әскерге шақырылып, Филиппин Республикалық армиясының 81-ші жаяу әскер дивизиясының 82-ші жаяу әскер полкінің полк адъютанты болып тағайындалды. Соғыс басталғанда ол Себу қаласында болды. Өзінің естеліктерінде айтқанынша, ол қарсылық танытуды басып беруден жоғары қойды.
Segura was a student in the University of the Philippines, Diliman campus, when the clouds of war loomed over the Pacific in the early months of 1941. On 28 August 1941, he was called to active duty as a 3rd lieutenant, Infantry, and assigned as regimental adjutant of 82nd Infantry Regiment, 81st Infantry Division, Philippine Commonwealth Army. He happened to be in Cebu when the war broke out. According to his own accounts, he chose resistance instead of surrender.
Партизандық қызмет
Ол Себу орталық секторында жауынгерлік офицер және S 3 (жоспарлау және оқу офицері) болып тағайындалды. Ол Талисай, Мингланьилла, Каркар және Толедо қалаларындағы жапон гарнизондарына қарсы бірнеше шабуылдарға қатысты, көбінесе сектор штаб-пәтері Пандонг Бато, Толедо маңында орналасқан Толедо гарнизонына қарсы. Оның ішінде Мингланьилладағы Лава андағы ірі шайқаста 55 жапондық қаза болды; 10 күн 10 түнге созылған Бабаг қырқасының ірі шайқасында 650 жапондық қаза болды; Толедодағы Малубогтағы ірі шайқаста 750 жапондық қаза болды. Себудегі ұрыс-шайқастарда 119 кездесу мен тұзақта жалпы 11 898 жапондық қаза тапты. Соғыс аяқталуға дейін ол Табунандағы Бас штабта G1 және генерал-адъютант болып тағайындалды. Батылдығы үшін Америка Құрама Штаттары оны құрлықтағы шайқаста көрсеткен ерлігі үшін "V" белгісімен Қола жұлдыз медалімен марапаттады және соғысты майор шенімен аяқтады.
He was assigned in the Cebu Central Sector as combat officer and S 3 (Plans and Training Officer). He was involved in several attacks against Japanese garrisons at Talisay, Minglanilla, Carcar and Toledo, mostly against the Toledo garrison that was near the sector's headquarters at Pandong Bato, Toledo; including the big battles at Lawa an, Minglanilla where 55 Japanese were killed; the big battle of Babag Ridge that lasted 10 days and 10 nights where 650 Japanese were killed; the big battle at Malubog, Toledo where 750 Japanese were killed. In the skirmishes in Cebu a total of 11,898 Japanese were killed in 119 encounters and ambushes. Before the end of the war he was assigned as G l and adjutant general in the General Headquarters at Tabunan. For his bravery, he was awarded by the United States of America the Bronze Star Medal with "V" Device for Heroism in Ground Combat and ended the war as a major subjects.
Соғыстан кейінгі
Соғыстан кейінгі он жыл бойы Сегура келесі провинциялардың провинциялық қолбасшысы болды: Оңтүстік Лейте, Ромблон, Негрос Ориентал және Бохол. 1972 жылдың 1 қаңтарында әскери қызметтен зейнетке шықты. 2013 жылдың 27 қарашасында Манила қаласында қайтыс болды, ол конференцияға қатысып жүргенде ауырып қалған еді. Пневмонияның асқынуларынан қайтыс болды.
For the next ten years after the war Segura was provincial commander in the following provinces: Southern Leyte, Romblon, Negros Oriental, and Bohol. He retired from active duty on January 1, 1972. He died on November 27, 2013, in Manila, where he fell ill while attending a conference. He died due to complications from pneumonia.