Кіріспе
1570 жылы Дания мен Швеция арасындағы бейбіт келісім 1570 жылғы 13 желтоқсанда жасалған Штеттин келісімі (Frieden von Stettin, Freden i Stettin, Freden i Stettin) арқылы Швеция мен Данияның, сондай-ақ Любек пен Польшадан құралған одағы арасындағы Солтүстік жеті жылдық соғысты аяқтады. Бұл келісім Ливония соғысы бойынша швед, дания және қасиетті Рим империясының талаптарын да реттеді. Швеция үшін тиімсіз болған келісім, қысқа мерзімге Солтүстік Еуропада Данияның гегемониясын орнатты. Дегенмен, толық шешім қабылдамағандықтан, Дания, Норвегия және Швеция арасындағы келесі соғыстың алдын ала алмады, ол тек 1720 жылдары ғана аяқталды.
The Treaty of Stettin (Frieden von Stettin, Freden i Stettin, Freden i Stettin) of 13 December 1570, ended the Northern Seven Years' War fought between Sweden and Denmark with its internally fragmented alliance of Lübeck and Poland. It also settled Swedish, Danish, and Holy Roman Imperial claims regarding the Livonian War. Unfavourable for Sweden, the treaty assured Danish hegemony in Northern Europe for a short period. Yet, because of its inconclusiveness, it did not prevent further warfare between Denmark Norway and Sweden, which ended only in the 1720s.
Нәтиже
Келісім бойынша Дания Солтүстік Еуропадағы ең жоғарғы және үстем державаға айналды, бірақ Кальмар одағын қайта жаңғыртуға қол жеткізе алмады. Үш тәж нышанына қатысты даулар шешілмей қалды, ал Швеция үшін нашар жағдайлар 1720/21 жылдары ғана аяқталатын болашақ қақтығыстарға себеп болды. Любек келісімнен ештеңе иеленбеді: Швеция оған жеңілдіктер бергенімен, бұл Любектің беделін арттырмады, себебі Швецияның III Иоанн соғыс кезіндегі одақтасы Стральзунд портына да сол жеңілдіктерді берді. Любекке уәделенген төлемдер ешқашан жіберілген жоқ. Швециялық қарақшылар Любектің жүк тасымалдарын тонауын жалғастырды, ал қала және бүкіл Ганза лигасы оның екінші дәрежелі державаға дейін төмендегенін мойындауға мәжбүр болды. Киелі Рим императоры Максимилиан II де Швецияға уәде еткен өтемақыны төлемеді, соның салдарынан Балтық істеріне әсер ету мүмкіндігінен айырылды. Келісімдегі Ливонияға қатысты шарттар орындалмады, ал сол кездегі Ливония соғысы жалғасты. Дания барлық төлемдерді алды, бірақ алғашқы төлемнен басқасының бәрі кешіктірілді. III Иоанн Скандинавияның батыс жағалауындағы жалғыз портын сақтап қалуға ниеттенді, оның күш-жігеріне соғыс кемелерін сату және швед валютасының құнын девальвациялау кірді.