Кіріспе
Саяси ғылым, халықаралық құқық, салыстырмалы құқық және экономика салаларында транзитология – бір саяси режимнен екіншісіне, әсіресе экономикалық либерализмнің қарама-қайшы және келісімді түрлеріне негізделген авторитарлық режимдерден демократиялық режимдерге өту процесін зерттеу болып табылады. Транзитология демократиялану процесін түрлі жағдайларда түсіндіруге тырысады, мысалы, Латын Америкасы, Оңтүстік Еуропа және Солтүстік Африкадағы бюрократиялық авторитаризм мен диктатураның басқа түрлерінен бастап, Шығыс Еуропадағы посткоммунистік дамуға дейін. Бұл тақырыптағы пікір талас салыстырмалы зерттеулер мен аймақтық зерттеулер мамандары арасында академиялық "аумақ үшін күрес" сипатын алды, сонымен қатар әлеуметтік ғылымдар әдістемесінің бірнеше мәселелі жақтарын көрсетті, оның ішінде жалпылау, элиталық көзқарастар мен мінез-құлыққа артық көңіл бөлу, евроцентризм, себеп-салдарды түсіндіруде тарихтың ролі және тексеруге болатын гипотеза жасау мүмкін емеушілігі. Транзитология демократияға және одан кері қайтудың әртүрлі жолдарын түсіндіреді, бұл Анья Михр құрастырған және Адам құқықтары жөніндегі жаһандық кампус іске қосқан транзитология бойынша ашық онлайн курс (MOOC) арқылы көрсетілген. Оқу курсында транзитология саяси және әлеуметтік ғылымдарда саяси режимнің демократиялық немесе автократиялық жолдармен өзгеруін талдауға қолданылатын тұжырым және талдамалық құрал ретінде қарастырылады. Демократиялық институттардың уақыт өте келе нығаюы және күшейе түсуі – демократиялық транзиттен табысты өтудің бір жолы. Транзитология сондай-ақ әлсіз және сыбайласқан демократиялық институттардың неге сәтсіздікке ұшырап, авторитарлық саяси тәжірибелерге, одан кейін автократияға қайта оралатынын түсіндіреді.
In political science and in international and comparative law and economics, transitology is the study of the process of change from one political regime to another, mainly from authoritarian regimes to democratic ones rooted in conflicting and consensual varieties of economic liberalism. Transitology tries to explain processes of democratization in a variety of contexts, from bureaucratic authoritarianism and other forms of dictatorship in Latin America, southern Europe and northern Africa to postcommunist developments in eastern Europe. The debate has become something of an academic "turf war" between comparative studies and area studies scholars, while highlighting several problematic features of social science methodology, including generalization, an overemphasis on elite attitudes and behavior, Eurocentrism, the role of history in explaining causality, and the inability to produce testable hypotheses. Transitology explains the different pathways to and from democracy as explained in the Massive Open Online Course MOOC on Transitology set up by Anja Mihr and launched by the Global Campus for Human Rights In this training course Transitology is explained as a concept and analytical framework applied in political and social science to analyse political regime change in either ways, democratic or autocratic. Successful democratic transition, is one pathway how democratic institutions slowly consolidate and strengthen over time. Transitology also explains why weak and corrupted democratic institutions fail and backslide into authoritarian political practices and, subsequently, autocracies.
Белгілі ғалымдар
Данкварт Рустоу, транзитология теориясының авторы, Колумбия университетінің бұрынғы профессоры және Нью-Йорк қалалық университетінде 25 жыл профессор болып жұмыс істеген. Филипп С. Шмиттер, транзитология бойынша маңызды еңбектердің авторы және Гильермо О’Доннеллмен бірлесіп жазған «Авторитарлық үкімден өтулер: белгісіз демократиялар туралы алдын ала қорытындылар» (1986) кітабының авторы. Джозеф Стиглиц, Нобель сыйлығының лауреаты, Колумбия университетінің экономика профессоры. Джеффри Сакс, Колумбия университетінің Жер институтының директоры. Катарина Пистор, Колумбия университетінің құқық профессоры. Сеймур Мартин Липсет, Липсет транзитологияны тікелей зерттемегенімен, оның экономикалық дамудың демократияның сақталуына қатысты рөлі туралы теориялары, алғаш рет «Демократияның кейбір әлеуметтік шарттары: экономикалық даму және саяси заңдылық» еңбегінде жарияланды және бұл салаға зор әсер етті. Стэнфорд университетінің саяси ғылымдар профессоры Ларри Даймонд либералдық емес демократия тұжырымдамасын және демократиялық өтулердегі оның рөлін дамытуға үлкен үлес қосты. Томас Каротерс де либералдық емес демократия тұжырымдамасын дамытуда және демократияны нығайту мен либералдық емес демократия арасындағы айырмашылықты анықтауда маңызды рөл атқарды.