Кіріспе
Статус-кво – латын тіліндегі термин, қазіргі жағдайды білдіреді. Бұл фраза әсіресе әлеуметтік, саяси, діни, ғылыми немесе әскери мәселелерге қатысты қолданылады. Социологиялық мағынада статус-кво – әлеуметтік құрылымның немесе құндылықтардың ағымдағы жағдайы. Саяси пікірсайыстарда бұл жағдайдың мүмкін болатын өзгерістермен салыстырылуын білдіреді. Мысалы: «Елдер ядролық қаруларын сақтау тұрғысынан статус-квоны ұстап тұруға тырысуда». Статус-квоны сақтау – жағдайды қазіргі күйінде ұстап тұру. Сонымен қатар, status quo ante фразасы, сөзбе-сөз «бұрынғы жағдай» деген мағынаны білдіріп, бұрынғы жағдайды көрсетеді.
Status quo is a Latin phrase meaning the existing state of affairs, particularly with regard to social, political, religious, scientific or military issues. In the sociological sense, the status quo refers to the current state of social structure or values. With regard to policy debate, it means how conditions are contrasted with a possible change. For example: "The countries are now trying to maintain the status quo with regard to their nuclear arsenals." To maintain the status quo is to keep things the way they presently are. The related phrase status quo ante, literally 'the status before', refers to the state of affairs that existed previously.
Саяси мақсаттарда
Әлеуметтік қозғалыстар арқылы қолданыстағы жағдайды түбірінен өзгертуге болады. Олар белгілі бір мәселені жеңілдетуге немесе алдын алуға, сондай-ақ қоғамның немесе ұлттың әлеуметтік сезімдерін және мәдени көрінісін қалыптастыруға ұмтылады. Осы қозғалысты прогрессивтік көзқарастағы адамдар бастап келеді, олар қолданыстағы жағдайды жоққа шығарады. Қолданыстағы жағдайды жақсартуға шақыру – көндіруге бағытталған риторикалық тәсіл. Бұл кейде жағымсыз жағдайды нақтыламау немесе анықтамау арқасындағы әдейі беймаздық саясаты ретінде сынға ұшырайды. Демократиялық мәжілістерде дауыс беру кезінде, спикер Денисон қағидасының негізі болып табылатын қолданыстағы жағдайға сәйкес шешім қабылданады. Кларк Керр былай деген: «Қолданыстағы жағдай – вето арқылы қабылданбайтын жалғыз шешім». Карл Маркс ұйымдасқан дінді буржуазияның пролетариатты теңсіз қолданыстағы жағдаймен ризашылыққа итермелеу құралы деп қарастырған.