Кіріспе
Жеке белсенділікті қолдайтын түр. Тамырлық демократия – бұл саяси процестерді жобалауға қатысты, шешім қабылдау билігін ұйымның ең төменгі географиялық немесе әлеуметтік деңгейіне, мүмкіндік шегінде, көшіруге бағытталған бейімділік. Тамырлық ұйымдардың құрылымы әртүрлі болуы мүмкін; ұйымның түріне және мүшелерінің тілегіне байланысты. Бұл барлық мүшелермен басқарылатын немесе кез келген мүше бір нәрсе жасағысы келгенде басқарылатын құрылымдық емес және иерархиялық емес ұйымдар болуы мүмкін. Мысалы, егер ұлттық тамырлық ұйым болса, шешім қабылдау билігін бас кеңсеге емес, жергілікті бөлімдерге немесе қарапайым мүшелерге мүмкіндігінше көп беруге тырысады. Принцип мынада: демократиялық билік ең жақсы жүзеге асырылуы үшін оны жергілікті қоғамдық қауымдастыққа және қарапайым мүшелерге, ұйымның жоғарғы жағында оқшауланған, бөлінген жеке тұлғаларға емес, сеніп тапсыру керек. Тамырлық ұйымдар қатысу жүйелерінде болуы мүмкін. Тамырлық жүйелер өкілдік жүйелерінен өзгеше, олар жергілікті қоғамдық қауымдастықтарға немесе ұлттық мүшелікке өкілдерді сайлауға мүмкіндік береді, содан кейін олар шешім қабылдауға кіріседі. Осы үш жүйенің арасындағы айырмашылық екі түрлі осқа негізделген: қоғамға тамырлану (тамырлық, ұлттық немесе халықаралық деңгейге қарағанда); және барлық адамдардың ортақ шешім қабылдау процесіне қатысу мүмкіндігі (қатысушылық немесе өкілдік).
Grassroots democracy is a tendency towards designing political processes that shift as much decision making authority as practical to the organization's lowest geographic or social level of organization. Grassroots organizations can have a variety of structures; depending on the type of organization and what the members want. These can be non structured and non hierarchical organizations that are run by all members, or by whichever member wishes to do something. To cite a specific hypothetical example, a national grassroots organization would place as much decision making power as possible in the hands of local chapters or common members instead of the head office. The principle is that for democratic power to be best exercised it must be vested in a local community and common members and instead of isolated, atomized individuals, at the top of the organization. Grassroots organizations can inhabit participatory systems. Grassroots systems differ from representative systems that allow local communities or national memberships to elect representatives who then go on to make decisions. The difference among the three systems comes down to where they rest on two different axes: the rootedness in a community (grassroots versus national or international); and the ability of all individuals to participate in the shared decision making process (participatory versus representative).
Экономикалық жүйе ретінде
Төменгі деңгейдегі демократия – әр түрлі себептермен фирмаларды жергілікті қауымдастықтар немесе кеңестер бақылауына беруді жақтаған либертариандық социалистік саяси философиялардың маңызды құрамдас бөлігі болып табылады. Мысалы, экологиялық социалистер фирмаларды олардың қызметіне тікелей әсер ететін экожүйенің мүшелері бақылауы керек дейді. Ал анархистер қазіргі кездегі еңбек формаларын әділетсіз және қажетсіз иерархия мен орталықтандырудың мысалдары деп санайды. Соңында, либертариандық марксистер тарихты әртүрлі әлеуметтік топтар арасындағы күрес ретінде қарастырады, онда төменгі деңгейдегі экономиканың қосымша сипаты жаңа әлеуметтік-экономикалық топтардың пайда болуына жағдай жасайды, бұл күрес басылып, адамның тұрмыс жағдайы жақсарады.