Кіріспе
Медбике; жол жолағын белдеуді танымал етті. Жун МакКарролл (30 маусым 1867 ж. - 30 наурыз 1954 ж.) Калифорния Көлік департаментінің мәліметінше, автокөлік жолдарындағы қозғалыс жолақтарын бөлу үшін жолға сызық салу идеясын алғаш ұсынған. Алайда, Федералдық автомобиль жолдары басқармасы бұл мәлімдемеге күмәнді қарады. Ол 20-шы ғасырдың басында Оңтүстік Тынық мұхиты темір жолында медбике (кейін дәрігер) болып жұмыс істеген. Калифорния штатының Индио қаласындағы тарихи белгіге сәйкес, 1917 жылы өзінің Model T көлігімен жақыннан соқтығысқаннан кейін, "Ол 1917 жылы Калифорниядағы алғашқы белгілі жолақты Индио бульварына салған, ол кезде бұл жол 99-шы АҚШ тас жолының бір бөлігі болған".
June McCarroll (June 30, 1867 – March 30, 1954) is credited by the California Department of Transportation with the idea of delineating highways with a painted line to separate lanes of highway traffic, although this claim is disputed by the Federal Highway Administration She was a nurse (later a physician) with the Southern Pacific Railroad in the early 20th century. According to a historic marker in Indio, California, after a near collision in her Model T in 1917, "She personally painted the first known stripe in California on Indio Boulevard, then part of U. S. Route 99, during 1917."
Ерте өмір
МакКарролл Адирондак тауларында туып өскен. МакКарроллдың анасы Адэлин 1867 жылдың 9 желтоқсанында, МакКарролл бес айлық болғанда қайтыс болды. 1880 жылғы халық санауы бойынша, оның әкесі қайтадан үйленген және отбасымен бірге Канзас штатының Эмпория қаласында тұрған, ол бір кезде қала әкімі болып қызмет еткен. 1888 жылға қарай әкесі екінші әйелі мен ұлын Канзаста тастап, Лос-Анджелес, Калифорнияға көшіп кеткен, кейін МакКарролл оған қосылған. 1896 жылдың 31 желтоқсанында 29 жастағы Джун Аделайн Уиттелси, 36 жастағы Тимоти Престон Хиллге Лос-Анджелесте үйленді, бұл рәсімді Бірлік шіркеуінің пасторы Дж.Томсон жүргізді. Хилл 1888 жылдан бері Лос-Анджелесте тұратын Массачусетс штатының тумасы болды. Бұл қарым-қатынас ұзаққа созылмады, 1900 жылға қарай олар ажырасып кетті. 1900 жылғы Лос-Анджелес халық санауында МакКарролл Джун Хилл ретінде тіркелген, дәрігер, үш жыл үйленген, бірақ отбасында күйеуі жоқ. 1910 жылғы халық санауына сәйкес, 1900 жыл МакКарроллдың Джеймс Р. Робертсонға екінші рет үйленген жылы болды. Хиллден ажырасуы 1915 жылдың қараша айына дейін болмағандықтан, Робертсонмен некесі де факто неке болуы мүмкін. МакКарролл Чикагодағы медициналық колледжді бітіріп, 1904 жылы екінші күйеуі Джеймс Р. Робертсонмен бірге Оңтүстік Калифорнияға оралды. Олар шөл климаты оның туберкулезден жазылуына көмектеседі деп үміттенген, бірақ Робертсон 1914 жылы қайтыс болды. Екі жылдан кейін ол үшінші рет үйленді, бұл жолы Оңтүстік Тынық мұхиты темір жолының жергілікті станциясының басқарушысы Фрэнк Тейлор МакКарроллға. Ол сонымен қатар аймақтағы бес үнді резерватына Үнді істері бюросының атынан қызмет ететін жалғыз дәрігер болды.
Автомобиль жолдарын белгілеу
1917 жылдың күзінде Маккаролл Калифорния штатының Индио қаласына жақын орналасқан кеңсесіне баратын жолмен келе жатқанда, кейіннен ол АҚШ-тың 99-шы тас жолының бір бөлігіне қосылды; бүгінге дейін бұл тас жол Индио бульварының бөлігі болып табылады. Бірнеше жыл өткен соң ол есіне түсіргендей, оны жүк көлігі жолдан шығарып жіберді: «Менің T модельді Фордым мен мен бірден тас жолда жүк көлігімен бетпе-бет келдік. Оң жақтағы құмды жерге немесе сол жақтағы он тонналық жүк көлігіне қайсысын таңдау керектігін көп ойлануым қажет болмады! Содан кейін елдің тас жолдарының ортасына қауіпсіздік үшін ақ сызық салу туралы ой келді». Маккаролл Индио әйелдер клубы және осыған ұқсас көптеген әйелдер ұйымдары арқылы өз ұсынысын қолдау үшін штаттық деңгейде хат жазу науқанын бастады. 1924 жылдың қараша айында Калифорния тас жолдар комиссиясы бұл идеяны қабылдады және $163,000 (қазіргі ақшамен шамамен $) қаражаты жұмсалып сызықтар салынды. Кейін бұл идея бүкіл әлемге тарады. 2002 жылдың 24 сәуірінде Калифорния жол қауіпсіздігіне қосқан үлесі үшін Индио бульвары/Джефферсон көшесінен шығысқа қарай Индио қаласына жақын орналасқан 10-шы тас жолының бөлігін «Дәрігер Джун Маккаролл еске алу автокөлік жолы» деп атады. Федералды тас жолдар басқармасы 1917 жылы сол кездегі M 15 (қазіргі 492 округтік жолының бөлігі) тас жолының орта сызығын салғаны үшін Мичиган штатының Маркетт округі тас жолдар комиссиясының Кеннет И. Сойерін мойындады. 1917 жылы Мичиган штатында түсірілген суреттерде сол жазда, Маккароллдың 1917 жылғы күзгі оқиғасынан бұрын, орталық сызық орналасқандығы анық көрінеді. Алғашқы орталық сызықты Эдвард Н. Хайнс 1911 жылы Детройт аймағындағы қалалық көшеде салды, сондықтан екеуі де елдегі алғашқы орталық сызыққа иелік ете алмайды; оның еңбегі үшін Хайнс 2011 жылы Амстердамда бірінші Пол Мийксэнар Дизайн Функционалдығы сыйлығымен марапатталды.
quote|My Model T Ford and I found ourselves face to face with a truck on the paved highway. It did not take me long to choose between a sandy berth to the right and a ten ton truck to the left! Then I had my idea of a white line painted down the center of the highways of the country as a safety measure. Through the Indio Women's Club and many similar women's organizations, McCarroll launched a vigorous statewide letter writing campaign on behalf of her proposal. In November 1924, the idea was adopted by the California Highway Commission and of lines were painted at a cost of $163,000 (equivalent to $ in ). Later the idea was adopted worldwide. On April 24, 2002, to honor her contribution to road safety, California officially designated the stretch of Interstate 10 near Indio east of the Indio Boulevard/Jefferson Street exit as "The Doctor June McCarroll Memorial Freeway." The Federal Highway Administration has acknowledged Kenneth I. Sawyer of the Marquette County Road Commission in Michigan for painting the first highway centerline in 1917 on what was then M 15 (part of the modern County Road 492). Photographs from 1917 of the Michigan location clearly show the centerline in place during that summer, before McCarroll's fall 1917 incident. The first centerline was painted by Edward N. Hines in the Detroit area in 1911 on a city street, so neither can lay claim to the very first centerline in the country; for his efforts, Hines was awarded the first Paul Mijksenaar Design for Function Award in Amsterdam in 2011.