Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Швейцария мүсіншісі (1863–1927)
Swiss sculptor (1863–1927)
Герман Обрист (23 мамыр 1862, Кильхберг, Цюрих маңы, Швейцария – 26 ақпан 1927, Мюнхен, Германия) – Югендстиль және Арт-нуво қозғалысының швейцариялық мүсіншісі. Жастығында ботаника және тарихты оқыған; осы пәндердің ықпалы кейінірек қолданбалы өнер саласындағы жұмыстарында көрінеді. Герман Обрист мұғалім ретінде Германиядағы Югендстильдің қалыптасуына және одан әрі дамуына зор әсер етті.
Hermann Obrist (23 May 1862 at Kilchberg (near Zürich), Switzerland – 26 February 1927, Munich, Germany) was a Swiss sculptor of the Jugendstil and Art Nouveau movement. He studied Botany and History in his youth; the influence of those subjects is detected in his later work in the field of applied arts. As a teacher, Hermann Obrist exerted a seminal influence on the rise and subsequent development of Jugendstil in Germany.
Өмірбаян
Герман Обрист – Цюрих қаласындағы доктор Карл Каспар Обрист пен британдық саясаткер және мемлекет қайраткері Маунтстуарт Грант Даффтың қарындасы Элис Джейн Грант Даффтың ұлы. Ол Гейдельбергте табиғат ғылымдары мен медицинаны оқыды және көркемдік жолын анықтаған көріністерге толы бірнеше саяхаттар жасады. 1887 жылы осы жолға түсуге шешім қабылдағаннан кейін, ол Карлсруэдегі қолданбалы өнер мектебінде өнер техникасын үйренді. 1889 жылы Париж көрмесінде керамика және жиһаздары үшін жүлде алды. 1890 жылы Париждегі Джулиан академиясының мүсіншілік класына қабылданды. Келесі жылы ол Берлинге көшіп, мәдени беттерде журналист ретінде жұмыс істеп ақша тапты. 1892 жылы фонтанның моделін сату арқылы Флоренцияға көшіп, Берте Рушепен бірге кестелеу шеберханасын ашты, оны 1895 жылы Мюнхенге көшірді. Оның әсем кестелері мен мүсіндері Германияда кең танылды. 1902 жылы Обрист пен Вильгельм фон Дебшиц Мюнхенде дизайн мектебін құрды, ол Дебшиц мектебі (1902–1914) деп аталды. Оның шәкірттерінің арасында Баухауста оқыған Людвиг Хиршфельд Мак та болды. Содан кейін ол жазушы және лектор ретінде белсенді қызмет етіп, Василий Кандинский сияқты өнер шеберлерімен қарым-қатынасы туралы айтты. Обрист 1904 жылы Дебшиц мектебінен кетіп қалды. Обрист досы Август Энделге Мюнхендегі студиясын жобалауды тапсырды, ол 1897 жылы салынды және Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде 1944 жылы қирады. Обристтің туындыларына фонтандар мен жерлеу ескерткіштері кірді. Ол көбінесе бетонды қолданды. Мүсінші болумен қатар, ол тоқыма өнерінде де шеберлік танытты. Обристтің ең танымал және ықпалды жұмысы – 1892 жылы жасалған «Цикламен» атты кестеленген қабырға безендірілімі. Онда цикламен гүлдерінің әсем, иілген сызықтары бейнеленген, олар неміс тілінде «қамшының соққысы» (Peitschenhieb) деп аталатын қисықтарға ұқсас, және бұл туынды Art Nouveau қозғалысының бастауындағы маңызды жұмыстардың біріне айналды.
Hermann Obrist was the son of Doctor Carl Kaspar Obrist, of Zurich, and Alice Jane Grant Duff, sister of the British politician and statesman Mountstuart Grant Duff. He studied natural sciences and medicine in Heidelberg, and made several trips during which he had visions that determined his artistic vocation. After deciding in 1887 to follow this path, he enrolled at the School of Applied Arts in Karlsruhe to study art techniques. He received an award for his ceramics and furniture at the Paris Exposition of 1889. In 1890, he entered the sculpture class at the Académie Julian in Paris. The following year, he moved to Berlin where he earned his living mainly as a journalist for the cultural pages. In 1892, the sale of a fountain model gave him the means to move to Florence where he opened with Berthe Ruchet, an embroidery workshop, which he moved to Munich in 1895. Its ornamental embroideries and sculptures experienced growing success in Germany. In 1902 Obrist and Wilhelm von Debschitz co founded a design school in Munich, Debschitz School (1902–1914). Students of his included Ludwig Hirschfeld Mack, who also studied at the Bauhaus. He then engaged in an intense activity as author and speaker and spoke of relations with other artists such as Wassily Kandinsky. Obrist left the Debschitz School in 1904. Obrist commissioned his friend August Endell to design his studio in Munich, built in 1897 and destroyed in 1944, during World War II. Obrist's works included fountains and funerary monuments. He often used concrete for his works. In addition to being a sculptor he was also a textile artist. Obrist's most famous and influential work was the design for an 1892 embroidered wall hanging called "Cyclamen". It featured a series of elegant, looping curves of cyclamen flowers, described as whiplash curves, or Peitschenhieb in German, and became a seminal work of the Art Nouveau movement.