Католик кардиналы және ирландиялық епископ Патрик О’Бойл

Кіріспе

Католик кардиналы, ирландиялық епископ Патрик Алойсиус О'Бойл (18 шілде 1896 – 10 тамыз 1987) – Рим католик шіркеуінің американдық жолы. 1948 жылдан 1973 жылға дейін Вашингтонның тұрақты архиепископы қызметін атқарды және 1967 жылы кардинал дәрежесіне көтерілді.

Ерте өмір және білім

Патрик О'Бойл Пенсильвания штатының Скрантон қаласында Майкл мен Мэри (құрмет аты – Малдун) О'Бойл отбасында дүниеге келді. Оның әкесі Ирландияның Донегал графтығындағы Глентис ауылынан шыққан, 1889 жылы Америка Құрама Штаттарына келіп, Нью-Йорк штатының Бедфорд қаласында қоныстанды. Оның анасы 1879 жылы Майо графтығынан Нью-Йорк қаласына көшіп келді, ал кейін 1893 жылдың желтоқсанында О'Бойлға тұрмысқа шықты. Олар көп ұзамай Скрантонға көшіп барды, онда Майкл болат жұмысшысы болды; 1895 жылы нәресте кезінде қайтыс болған қызы болды. Патрик Скрантондағы Сент-Пол шіркеуінде туғаннан кейін екі күн өткен соң крещение рәсімінен өтті. 1907 жылдың қаңтарында әкесі қайтыс болғаннан кейін, ол газет таратып, анасына көмектесті. 1910 жылы мектепті тастап, Брэдстрит компаниясында толық уақыт жұмыс істеді, бірақ 1911 жылы жергілікті дін қызметкерінің бұйрығымен Сент-Томас колледжіне оқуға түсті. Келесі күні ол туған Скрантондағы Сент-Пол шіркеуінде алғашқы миссасын өткізді. Келесі маусымда Нью-Йоркке оралып, Манхэттеннің Челси ауданындағы Сент-Колумба шіркеуінің пасторы болды. Ол онда жасөспірім ұлдар үшін 300-ге жуық мүшеден басталған Сент-Жозеф қоғамын ұйымдастырды және шіркеу билерін өткізді. Ол өзінің білімін 1927 жылдан 1932 жылға дейін Нью-Йорк әлеуметтік жұмыс мектебінде жалғастырды. 1936 жылдан 1943 жылға дейін Стейтен аралындағы Лорето тауында (басқаша аталымы) қызмет етті. 1947 жылдың 27 қарашасында Папа Пий XII оны Вашингтон архиепискобы етіп тағайындады. О'Бойл 1948 жылдың 14 қаңтарында кардинал Фрэнсис Спеллманнан епископтық киелену рәсімін алды, епископтар Джон Макнамара мен Генри Клоновски Санкт-Патрик соборында бірге киелендірушілер болды. Уикускидің сөзіне қарағанда, О'Бойлдің өз рөлін қабылдауы Спеллманның басқарушы ретіндегі тәжірибесімен қалыптасқан. 1948 жылы Вашингтонның католик мектептерінде нәсілдік теңдік орнатып, АҚШ Жоғарғы Соты сегрегацияны конституцияға қайшы деп жариялағаннан алты жыл бұрын бұл қадамды жасады. Ол алдымен Вашингтон қаласынан бастады, содан кейін Мэриленд штатының оңтүстік округтеріне кеңейтті, олар архиепископтық округтың құрамына кірді, алдымен колледждер мен университеттерде, содан кейін жоғары мектептерде және соңында шіркеулік бастауыш мектептерде нәсілдік теңдік енгізді. 1949 жылы О'Бойл президент Гарри С. Трумэннің инаугурациясында дұға жасады. 1959 жылы епископ О'Бойл АҚШ-ты Мәриямның Таза Жүрегіне арнады. 1964 жылдың сәуірінде Конгресс азаматтық құқықтар туралы заң жобасын талқылаған кезде, О'Бойл Джорджтаун университетінде азаматтық құқықтар жөніндегі дінаралық кеңеске төрағалық етті. Дұға жасағанда О'Бойл: "Әрбір адамның бойында сенің мұраңнан қалған баға жетпес қадір-қасиет бар. Осы қадір-қасиеттен адамның құқықтары туындайды, және әділдік үшін барлығы осы құқықтарды құрметтеуі керек" деді. Ол өз сөзінде Конгрессті заң жобасын қабылдауға және жиналғандарды "Біздің өкілдерімізге мұндай заңның моральдық міндет екендігіне сенімімізді жеткізуге" шақырды. 1962-1965 жылдары ол Екінші Ватикан кеңесіне қатысты. 1965 жылдың 12 қазанында Вашингтонның жоғары статусымен митрополит архиепискобы болып тағайындалды. 1963 жылдың 28 тамызында ол Вашингтондағы науқанды бастаған дұға жасады.

Patrick O'Boyle was born in Scranton, Pennsylvania, to Michael and Mary (née Muldoon) O'Boyle, who were Irish immigrants. His father was originally from Glenties, County Donegal, and in 1889 came to the United States, where he settled at Bedford, New York. His mother moved to New York City from County Mayo in 1879, and later married O'Boyle in December 1893. Shortly afterwards they moved to Scranton, where Michael became a steelworker; they had a daughter who died during infancy in 1895. Patrick was baptized two days after his birth at St. Paul's Church in Scranton. Following his father's death in January 1907, he helped support his mother by becoming a paperboy. He dropped out of school in 1910 to pursue a full time career with the Bradstreet Company, but entered St. Thomas College in 1911 upon the orders of a local priest. The next day he celebrated his first Mass at St. Paul's Church in his native Scranton. He returned to New York the following June, when he became a curate at St. Columba's Church in the Chelsea section of Manhattan. He there organized St. Joseph's Society for teenaged boys, beginning with about 300 members, and instituted parish dances. He furthered his studies at the New York School of Social Work from 1927 to 1932. also known as Mount Loretto, on Staten Island from 1936 to 1943. On November 27, 1947, he was appointed Archbishop of Washington by Pope Pius XII. O'Boyle received his episcopal consecration on January 14, 1948, from Cardinal Francis Spellman, with Bishops John McNamara and Henry Klonowski serving as co consecrators, in St. Patrick's Cathedral. According to Wickouski, O'Boyle's view of his role was shaped by his experience as an administrator under Spellman. in 1948 he racially integrated the Catholic schools of Washington six years before the U. S. Supreme Court ruled segregation unconstitutional. He started with the city of Washington first and then expanded to the southern counties of Maryland that were part of the archdiocese, first with the colleges and universities, then the high schools, and finally the parochial elementary schools. In 1949, O'Boyle delivered the benediction at the inauguration of President Harry S. Truman. In 1959, Bishop O’Boyle consecrated the United States to the Immaculate Heart of Mary. In April 1964, in the midst of Congressional debate on the Civil Rights Bill, O'Boyle chaired the Inter religious Convocation on Civil Rights at Georgetown University. In giving the invocation, O'Boyle said that "There is in every man a priceless dignity which is your heritage. From this dignity flow the rights of man, and the duty in justice that all must respect and honor these rights " In his remarks, he urged Congress to pass the bill and those present to "tell our Representatives our conviction that such a law is a moral obligation." From 1962 to 1965, he attended the Second Vatican Council. He was made Metropolitan Archbishop on October 12, 1965, upon Washington's promotion to that ecclesiastical status. On August 28, 1963, he delivered the invocation which began the March on Washington.

Кардинал

1967 жылы 26 маусымда Папа Пауль VI оны Сан-Никола-ин-Карцере кардинал-жұбысы қызметіне тағайындады. Сол рәсімде Краков архиепископы Карол Войтиля (кейіннен Папа Иоанн Павел II) де кардиналдар алқасына көтерілді. О'Бойл 25 жыл қызмет еткеннен кейін 1973 жылы 3 наурызда Вашингтон архиепискобы лауазымынан қанағаттамасын білдірді.

Көзқарастар

О'Бойл әлеуметтік жағынан прогрессивті болғанмен, теологиялық тұрғыдан консервативті болды. Ол Пауль VI-ның Humanae Vitae энциклопедиясына ынталы қолдаушы болды және оның ұстанымдарына қарсылық білдірген дін қызметкерлеріне шіркеу санкцияларын салды. Жастық шағында ол Роберт М. Ла Фоллетт және Аль Смиттерді қолдаған.

Өлім

Кардинал О'Бойл 1987 жылы Вашингтонда 91 жасында қайтыс болды. Ол Вашингтон архиепископтары үшін Әулие Матай апостолы соборының ішінде салынған жерлеу палатасына жерленген алғашқы адам болды. Бұл жерде кардинал Джеймс Алойсиус Хики және кардинал Уильям Уэйкфилд Баум да мәңгілікке қалды.