Кіріспе

Полковник-лейтенант сэр Чарльз Роуэн (шамамен 1782 жылы туған – 8 мамыр 1852 жылы қайтыс болған) – британдық армия офицері, Пиреней соғысы мен Ватерлоо шайқасында қызмет еткен, сондай-ақ Лондон метрополитен полициясының алғашқы комиссары және басшысы.

Отбасы

Роуэн шотланд тегінен шыққан, жағдайы төмен жер иесі Роберт Роуэннің он ұлының арасында бесіншісі болды.

Ерте өмір

Антрим графтығында туған Чарльз Каррикфергуста оқыды. 1797 жылы ол 52-ші жаяу полкінің прапорщигі болып тағайындалды, онда оның үлкен ағасы Роберт (1780–1863) да капитан болған, бұл туралы соңғысының Каррикфергустағы Святой Николай шіркеуіндегі қабір тасында жазылған. 1798 жылы ол төлем жөніндегі мастер, 1799 жылы лейтенант, 1803 жылы капитан, 1809 жылы майор, 1811 жылы майор, 1812 жылы подполковник, ал соңында подполковник болды. Капитандық шеннен жоғары барлық өрлеулері далалық өрлеулер болды, сатып алынған жоқ. Роуэн Наполеон соғыстары кезінде белсенді қызметте болды, 1806–1808 жылдары Сицилияда, 1808 жылы Швецияда, содан кейін Пиреней соғысында Корунна, Сьюдад-Родриго, Бадахос, Бусако, Фуэнтес-д’Оньоро, Коа және Саламанка шайқастарында шайқасты. 1809 жылдан бастап Жеңіл бригаданың бригад майоры, ал 1811 жылдан бастап Жеңіл дивизияның генерал-адъютантының көмекшісі болды. Полктің екінші командирі ретінде ол Ватерлоо шайқасында 52-ші жаяу полкінің бөліміне қолбасшылық етті, онда ол жараланды және қызметі үшін Bath орденінің серігі (CB) атағын алды. 1818 жылы ол полкімен Англияға оралды және 1821 жылға дейін Мидленд аймағында орналасты, содан кейін командир ретінде Дублинге алып барды. Ол 1822 жылдың 26 сәуірінде шенін сату арқылы әскерден зейнеткерлікке шықты және содан кейін туған Ирландиясында судья болып қызмет еткен болуы мүмкін.

1829 жыл

1829 жылдың маусым айында Роуэн ішкі істер министрі сэр Роберт Пил тарапынан Метрополитен полициясының бас комиссары ретінде таңдалды, себебі бұл лауазымға алғашқы үміткер, лейтенант-полковник Джеймс Шоу бас тартқан болатын. Пил, Веллингтон герцогы мен Веллингтонның жарты аралдағы генерал-квартирмейстері, қазіргі үкіметіндегі соғыс және колониялар министрі сэр Джордж Мюррейдің кеңесімен әрекет еткен болуы мүмкін, олар Роуэннің Ватерлоо шайқасындағы әрекеттеріне әсерленген еді. Роуэннің міндеті жаңа полиция күшіне қажет деп саналған әскери тәртіп пен ұйымдастыруды қамтамасыз ету болды, ал кіші комиссар, адвокат Ричард Мейн заңдық сараптаманы ұсынуға тиіс еді. Келесі жиырма жыл ішінде екеуі жақын досқа айналып, олардың тығыз ынтымақтастығы жаңа полиция күшіне берік негіз болды. Роуэн мен Мейн 1829 жылдың 7 шілдесінде жаңа қызметтеріне кірісті. Сол айдың соңында олар кеңселерін 4 Уайтхолл-плейс мекенжайына көшірді, ал Роуэн ғимараттың жоғарғы қабатындағы пәтерде де тұрып қалды. 29 тамызда олар Лорд-барон сэр Уильям Александрдың алдында бейбіт судья ретінде ант берді. Екі комиссар жаңа күшті ұйымдастыруға толық жауапкершілікті алды. Он екі апта ішінде олар шамамен мың адамды жұмысқа қабылдап, оқытып, ұйымдастырып, жарақтандырып, орналастырды. Олар ережелер мен жалақы мөлшерлемелерін жасады, форма мен жабдықтарды жобалады және тапсырыс берді, сондай-ақ полиция бөлімшелерін іздеп, сатып алып, жабдықтап берді. Роуэннің әскери тәжірибесі Лондонды алты бөлімге, әр бөлімді сегіз учаскеге, ал әр учаскені сегіз бекетке бөлуге әкелді. Бұл бекет жүйесі, әр полицейдің келесі бекетке жақын орналасуы, сэр Джон Мур жасаған жеңіл жаяу әскерге арналған Шорнклиф жүйесіне негізделген (ол Роуэннің жарты аралдағы қолбасшысы болған және 1803 жылы капитандыққа ақы төлеген). Полицияға Пил бастапқыда көздеген қызыл және алтын түстері емес, көбірек азаматтық стильдегі көк форма кигізу идеясы Роуэнге тиесілі болуы мүмкін. Полицияның форма киюіне қатысты пікір таласы қызу болғандықтан (Еуропалық үлгідегі жандармерияға қатысты қорқыныш болды), бұл, әрине, дұрыс шешім болды. Алайда Роуэн өзінің қызметкерлерін қатаң тәртіпке үйретіп, ең кішкентай бұзушылықтар үшін де адамдарды жұмыстан босатып, полиция Лондон көшелерін патрульдеуді бастағанға дейін қатаң талаптар қойды. Күш құрылғанның алғашқы екі жылында бастапқы полицейлердің жартысы мас болу, жұмыстан қалу, пабтарға жиі бару және қызмет барысында жыныстармен араласу сияқты себептермен жұмыстан босатылды. Полицейлер халыққа әрдайым құрметпен және сыпайылықпен қарым-қатынас жасауға тиіс болды. Екінші жағынан, Роуэн өзінің жоғары шенді офицерлерінің қарапайым полицейлерге мейірімділікпен және әділдікпен, сондай-ақ артық қаталдықпен немесе авторитарлықпен қарауына талап етті. 1829 жылдың 16 қыркүйегінде екі комиссар жеке өздерінің жаңа полицейлерін Табылған балалар үйінде антқа шақырды. Жаңа күш алғаш рет 29 қыркүйекте сағат 18:00-де көшеге шықты.

Комиссия мүшесі ретінде

21 жыл бойы Роуэн комиссар қызметін атқарды. Бастапқы жылдары қиын болды, себебі жаңа күш, оның құрылуына қарсы болған вигтерден қарсылық көріп, олар төрт жылдан кейін жаңа үкімет құрды, сондай-ақ Лондонның соты мен приходтық кеңестері, олардың көпшілігі өз приходтық констебльдерін жоғалтуға құштар емес еді және кейбір жағдайларда Боу-стрит жүгіршілерінің қызметтерін пайдалануын жалғастырды. Вигтермен туған дау 1834 жылы шиеленістің шыңына жетті, ол кезде үкімет Роуэн мен Мейнен инспектор Сквайр Вовенденді және оның бөлімше командирі суперинтендант Лэзенбиді қызметтен босатуды талап етті, себебі бір әйел Вовенденді ұялда зорлағаны туралы жалған айып тақты, ал Лэзенби оны жазалаудан бас тартты. Комиссарлар екі офицерді күштің қадірі үшін жұмыстан босатуға міндетті деп ойлады, бірақ олардың кінәлі екенін мойындаудан бас тартып, үкіметке наразылық хаты жолдады. Бұл 13 тамызда полиция жөніндегі парламенттік комиссиясының есебі жарияланғанда нәтижесін берді, ол Метрополитен полициясын қолдады (дегенмен Вовенден мен Лэзенби қайтадан қызметке орналастырылмады), судьялардың оларға қатысты билігін жойды және Лондонның көптеген констебльдерін (соның ішінде Боу-стрит жүгіршілерін, олардың көпшілігі полицияға ауысты) таратып жіберді. 1835 жылы ішкі істер министрі лорд Джон Рассел қызмет барысында жарақат алған офицерлерге өтемақы төлеуге келісті. 1848 жылдың 6 наурызында Роуэннің жетістіктері мен оның күштері Бат орденінің командирі (KCB) атағымен мойындалды. 1850 жылы, 68 жасқа жуықтап, ішек рагы диагнозы қойылғаннан кейін ол зейнетке шықты. Ол 1852 жылдың 8 мамырында Лондонның Парк-Лейндегі Норфолк көшесіндегі (қазіргі Дэнревен көшесі) үйінде қайтыс болды, ал оның денесі алты күннен кейін Кенсал Грин зиратындағы Англикандық шіркеудің астындағы В катакомбасына қойылды. Роуэн отбасылық өмір құрмаған және евангелисттік Англикандық дінге сенуші болды. Оның басты хоббилері – лосось аулау және аң аулау, көбінесе Шотландиядағы Флорс қасiретiн база ретінде пайдаланды, ол оның досы, Роксбургтың 6-шы герцогы Джеймс Иннес Керге тиесілі болды.