Глендон Фред Свартхаут: Американ жазушысының өмірі мен шығармалары
Glendon Swarthout
Глендон Суортаут (1918-1992) – американдық жазушы, «The Shootist» және «Where the Boys Are» атты фильмдерге негіз болған романдарымен танымал. Биографиясы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Глендон Фред Швартхаут (8 сәуір 1918 - 23 қыркүйек 1992) – американдық жазушы және романист. Оның көптеген романдары фильмдерге түсірілді. "Жігіттер қайда?" және Джон Уэйннің соңғы туындысы болған "Атысшы" романдары ең белгілілері.
American writer (1918–1992)
Glendon Fred Swarthout (April 8, 1918 – September 23, 1992) was an American writer and novelist. Several of his novels were made into films. Where the Boys Are, and The Shootist, which was John Wayne's last work, are probably the best known.
Жазушылық бастама
Жарнама саласында бір жыл жұмыс істегеннен кейін, Суартхаут жазушы болудың ең дұрыс жолы – әлемді журналист көзімен көру екенін түсінді. Ол 22 кішкентай газетке тілші болып жұмысқа орналасты және жарымен бірге кішкентай жүк кемесімен Оңтүстік Америкаға саяхаттап, олардың басынан өткен оқиғалары туралы апта сайынғы мақалаларын елге жіберді. Барбадос аралында болғанда, олар Перл-Харборға шабуыл жасалғанын естіп, дереу АҚШ-қа қайтуға тырысты, бірақ неміс суасты қайықтарынан қашып, АҚШ-тың шығыс жағалауынан Манхэттенге дейін бес айдай шарлап баруға мәжбүр болды.
After a year in the advertising business, Swarthout decided the way to become a writer was to see the world as a journalist. He signed as a stringer for 22 small newspapers and travelled with his bride on a small freighter to South America, sending home a weekly column of their adventures. While in Barbados, they heard Pearl Harbor had been bombed and tried immediately to get to the States, but they needed five roundabout months avoiding German U boats to cruise the East Coast to Manhattan.
Соғыс уақыты
Суартхаут офицерлік курсқа қабылдануға жарамсыз болды, себебі оның салмағы 117 фунтты құрады. Олар екеуі де Энн-Арбордың сыртындағы жаңа бомба жасау зауытында жұмыс істеді. Ол ұзақ күндер бойы B-24 бомбалаушыларында кенептеп жұмыс істеп, алты айдың ішінде түнде өзінің алғашқы романын жазды. "Willow Run" – бомба жасаушы фабрикада жұмыс істейтін адамдар туралы әңгіме – қайта жазылғаннан кейін орташа сынға ұшырады. Ол бұл кітапты әрқашан өзінің тәжірибелік романы деп есептеді. Соғыс жүргенде ол жаяу әскер ротасына қабылдануға жеткілікті жарамды болды, армияға тіркеліп, 3-дивизияның құрамына Неапольге жөнелтілді. Италиядағы жағажайда Анциодан шығуға күтіп тұрғанда, ол дивизия штабына ауыстырылды. 3-дивизия Анциодан шығып, Римді басып алды, ал Суартхаут кейіннен Сент-Тропеге екінші толқында түсіп, алты күн ғана шайқасқа қатысты. Ол бірлік Францияға қарқынды жылжу кезінде кейбір қаһармандық медальдарға куәгерлердің мәлімдемелерін алды. 3-дивизия Германияға шабуылға дайындалып жатқанда, Суартхаут жүк көлігін түсіріп жатқанда омыртқа дискісін жарып алды. Ол сержант шенімен үйге жіберілді және кейін операциясыз босатылды. Глендон өмірінің соңына дейін арқасынан азап шекті және әскери мүгедектікке ие болды. 50 жасында Аризонада екі сығылған омыртқа дискісіне операция жасады.
Swarthout was ineligible for Officer Candidate School because he was underweight at 117 pounds. The couple both went to work at Willow Run, the new bomber plant outside of Ann Arbor. Working long days as a riveter on B 24s, he wrote his first novel at night in six months. Willow Run, a story about people working in a bomber factory, was published after a rewrite to mediocre reviews. He always saw this book as his training novel. He was fit enough for an infantry company, however, as the war wore on, and he enlisted in the Army and was sent to Naples as a replacement for the 3rd Division. Awaiting the Anzio breakout on the beach in Italy, he was transferred to division headquarters. The 3rd Division moved out of Anzio and captured Rome, and Swarthout later landed in the second wave at St. Tropez and saw his only combat for six days, getting eyewitness statements for a few posthumous Medals of Honor as the unit moved rapidly north into France. When the 3rd Division was about to invade Germany, Swarthout ruptured a disc in his spine while unloading a truck. He was shipped home a sergeant and eventually discharged without surgery. Glendon suffered back pain for the rest of his life and received military disability. He eventually had back surgery in Arizona in his 50s on two imploded spinal discs.
Соғыстан кейінгі
Свартхаут UM-ге оралып, магистр дәрежесін алды және колледжде сабақ бере бастады. Осы уақытта оның ұлы Майлз дүниеге келді, ал ол тағы бір романы үшін 800 долларлық Хопвуд сыйлығын жеңіп алды. Бұл оны бірнеше жылға Мэриленд университетіне жоғарылатты, онда ол конгрессмендерге сөздер жазып, жарияланбаған көркем әдебиеттерді жазды. Сол күзде ол Мичиган мемлекеттік университетінде сабақ бере бастады және Шығыс Лансингте сегіз жыл бойы Виктория әдебиетінен 1955 жылы докторлық дәрежесін алды. Ал әйелі магистр дәрежесі мен оқытушылық куәлігін алып, екінші сыныптағы балаларды оқыта бастады. Свартхаут Cosmopolitan және The Saturday Evening Post сияқты ұлттық басылымдарға қысқа әңгімелерді де сата бастады. 1955 жылы осы әңгімелердің бірі – "Мисс Кастерге арналған жылқы" үшін 2500 доллар төленді. Одан 1956 жылы 7th Cavalry деген атпен Колумбия Пикчерс үшін Рэндольф Скотттың төмен бюджетті батыс фильмі жасалды. Соңғы докторлық диссертациясын аяқтаған күнінен кейін ол "Олар Кордураға келді" романын жаза бастады. Оқиға 1916 жылы Мексикада, Першинг экспедициясы кезінде Панчо Вилланы қолға түсіру мақсатымен болды, ал оның кейбір ойдан шығарылған ат әскерлері Құрмет медальдарына ұсынылды. Кітап тез арада Random House-ке, содан кейін 1958 жылы Columbia Pictures-ке сатылды. Бір жылдан кейін ол Гари Купер мен Рита Хейворттың басты рөлдерін ойнаған студияның маңызды фильміне айналды. Бұл "Нью-Йорк Таймс" бестселлері мен фильмнен түскен табыс Свартхауттың, ақыры кәсіби жазушы болуына мүмкіндік берді. Ол 39 жаста еді. Мичиган штатында ағылшын тілінен сабақ бере жүріп, тағы бір роман жазды. "Where the Boys Are" (1960) Мичиган штатының кампусында өрбіген және Американың колледж студенттерінің жыл сайынғы "көктемгі демалыс" үшін Флориданың оңтүстік жағалауларына шабуыл жасауы туралы алғашқы комедиялық роман болды. MGM-нің "Балалар қайда?" (1960) атты қысқаметражды нұсқасы студия тарихындағы ең табысты төмен бюджетті фильм болды. Свартхаут көптеген романдар жазды, олардың кейбіреулері фильмге түсірілді. Ол Мичиганнан Аризонаға көшер алдында алты ай бойы Лос-Анджелестегі Columbia Pictures-те "Кордура" фильмінің сценарийі бойынша жұмыс істеді, содан кейін толық уақыт жазу үшін зейнеткерлікке шыққанға дейін төрт жыл бойы Аризона мемлекеттік университетінде ағылшын тілін оқытты. Оның көптеген романдары Мичиган немесе Аризона штаттарында өрбіген, ал кейбіреулерінде оның соғыс тәжірибесі пайдаланылған. Тағы бірнеше туындылары ешқашан түсірілмеген фильмдер үшін сатылды. Олардың қатарында "Бөрік пен темір крест" (Сэм Шпигель, 1968) және "Тин Лиззи Троп" (Пол Ньюман, 1977) кіретін болса, оның көптеген әңгімелері бойынша жасалған фильмдердің көптеген нұсқалары да бар, бірақ олардың мерзімі өткен. Бір пьесасы үшін Хопвуд сыйлығы мен Театр гильдиясы сыйлығынан басқа, Свартхаут екі рет Пулитцер сыйлығына ұсынылды ("Олар Кордураға келді" Random House баспасынан және "Жануарлар мен балаларды жарылқады" Doubleday баспасынан), сондай-ақ 1960 жылы "Бақыт көзілдірігі" үшін О. Генри сыйлығына қысқа әңгіме номинациясын алды, 1972 жылы Ұлттық өнер және әдебиет қоғамынан алтын медаль алды, "Аққыш" (1975) және "Үйші" үшін Американың батыс жазушыларынан жылдың ең жақсы батыс романы үшін Spur Awards сыйлығын алды, 1988 жылы "Үйші" үшін Батыс мұрагерлік қауымдастығынан "Ранглер" сыйлығын алды, сондай-ақ 1991 жылдың маусымында Оклахома-Ситидегі Ұлттық ковбой және батыс мұражайында (бұрынғы Ұлттық ковбойлар даңқы залы) Өмір бойы жеткен жетістіктері үшін Оуэн Уистер сыйлығын алды. "Шоутист" 1976 жылы Джон Уэйннің соңғы фильмінің негізі болды және содан бері классикалық батыс фильмі ретінде танылды және герцогтың ең жақсы фильмдерінің бірі саналады. Оның британдық баспасы (Secker & Warburg) Свартхауттың кез-келген американдық романистің "ең кең ауқымы" бар екенін мәлімдеді. "Шоутист" сияқты атыс-жөнекейлерден бастап "Бейіш суреттері" сияқты алғашқы фильмдерге дейін, "Балалар қайда?" секілді сатиралардан "Кадиллак каубойлары" секілді трагедияларға дейін, "Тебаға қош келдіңіз" секілді трагедияларға дейін, немесе Першингтің Мексика экспедициясы туралы оқиғалы романы "Олар Кордураға келді" секілді құпия/триллерге дейін, тіпті "Лавленд" сияқты романтикалық туындыларға дейін, немесе жануарлардың құқықтары/қоршаған орта туралы "Жануарлар мен балаларды жарылқаңыз" сияқты туындыларға дейін, ғылыми фантастика ол сынамаған жалғыз әдеби жанр болды. Глендон 2008 жылы Аризона штатының Скоттсдейл қаласындағы Батыс жазушылардың атақ-даңқ залына енгізілді. WWA-ның атақ-даңқ залы Вайоминг штатының Коди қаласындағы атақты Буффало Билл мұражайының кітапханасында орналасқан. Өмірі бойы темекі шеккен Свартхаут 1992 жылдың 23 қыркүйегінде Аризона штатының Скоттсдейл қаласындағы үйінде өкпе эмфиземасынан қайтыс болды.
Swarthout returned to UM, earned a master's degree, and began teaching college. During that time, his son Miles was born and he won a Hopwood Award for $800 for another novel, promoting him to the University of Maryland for a few years, where he ghost wrote speeches for Congressmen and wrote more unpublished fiction. That autumn, he began teaching at Michigan State University and during eight years in East Lansing earned his PhD in Victorian literature in 1955, while his wife got her master's degree and a teaching certificate and commenced teaching children in the second grade. Swarthout also began to sell short stories to national publications such as Cosmopolitan and The Saturday Evening Post. He was paid $2500 in 1955 for one of these stories, "A Horse for Mrs. Custer", which became a Randolph Scott low budget Western for Columbia Pictures in 1956, under the title 7th Cavalry. The day after he finished his last doctoral examination, he started writing a novel called They Came To Cordura. Its setting was Mexico of 1916 during the Pershing Expedition to capture Pancho Villa, and some of its fictional cavalry troopers had been nominated for Medals of Honor. The book was quickly sold to Random House and then to Columbia Pictures in 1958, becoming one of their major motion pictures starring Gary Cooper and Rita Hayworth a year later. This NY Times bestseller and the movie money enabled Swarthout to become a professional writer at last. He was 39 years old. He completed another novel while teaching Honors English at Michigan State. Where the Boys Are (1960) was set on the Michigan State campus and was the first comic novel about the annual "spring break" invasion of the beaches of southern Florida by America's college students. MGM's quick movie version, Where the Boys Are (1960), became the highest grossing low budget movie in the studio's history. Swarthout went on to write many more novels, some of which were made into movies. He worked on the screenplay of only one, Cordura, at Columbia Pictures in Los Angeles for six months, before moving from Michigan to Arizona, where he continued to teach English at Arizona State University for four years before retiring to write full time. Many of his novels were set in either Michigan or Arizona, and some used his war experiences. Several other works were sold for films that were never made; these include The Eagle and the Iron Cross (Sam Spiegel, 1968) and The Tin Lizzie Troop (Paul Newman, 1977), as well as a number of movie options, now lapsed, on his many stories. Besides a Hopwood Award and a Theatre Guild Award for his one play, Swarthout was twice nominated by his publishers for the Pulitzer Prize for Fiction (for They Came To Cordura by Random House and Bless The Beasts & Children by Doubleday), he received an O. Henry Prize Short Story nomination (in 1960 for "A Glass of Blessings"), a Gold Medal from the National Society of Arts and Letters in 1972, won Spur Awards for Best Western Novel of the Year from the Western Writers of America for The Shootist (1975) and The Homesman, a Wrangler Award for Best Western Novel of 1988 for The Homesman from the Western Heritage Association, and finally the Western Writers' Owen Wister Award for Lifetime Achievement at the National Cowboy & Western Heritage Museum (previously known as National Cowboy Hall of Fame) in Oklahoma City in June 1991. The Shootist was the basis of John Wayne's final film in 1976 and has since come to be recognized as a classic Western film and one of the Duke's very best. His British publisher (Secker & Warburg) claimed Swarthout had "the widest writing range" of any American novelist. From gunfighting Westerns The Shootist to the first of "the beach pictures," Where the Boys Are, from satires such as The Cadillac Cowboys, to tragedies such as Welcome to Thebes, or his adventure novel about the Pershing Expedition into Mexico, They Came to Cordura, or a mystery/thriller such as Skeletons, even a period romance such as Loveland, or an animal rights/environmental tale such as Bless the Beasts & Children, science fiction was about the only literary genre he did not attempt. Glendon was inducted into the Western Writers Hall of Fame at its convention in Scottsdale, Arizona in 2008. The WWA's Hall of Fame is in the library of the famous Buffalo Bill Museum in Cody, Wyoming. Swarthout, a lifelong smoker, died of emphysema in his home in Scottsdale, Arizona, on September 23, 1992.
Кэтрин Свартут
Кэтрин (1919–2015), Глендонның әйелі және Майлздың анасы, Мичиган штатының Шығыс Лансингтегі Red Cedar мектебінде бес жыл бойы бастауыш сынып мұғалімі болды. Мичиган мемлекеттік университетінде білім беру саласында магистр және Мичиган университетінде ағылшыз тілінде бакалавр дәрежесін алғаннан кейін осы қызметте жұмыс істеді. Ол күйеуімен бірге жасөсперімдерге арналған алты роман жазды; олардың бірнешеуі шетелде жарияланды. Кэтрин "Woman's Day" журналында "Өмірдің қуанты" (Lifesavors) деген еркін өлеңдерден тұратын авторы болды, бұл рубрика 20 жылдан астам журналда жарияланды. Осы рубрикалардың бір бөлігі 1982 жылы Doubleday баспасынан сол аттас кітап түрінде жарық көрді. 1962 жылы Глендон мен Кэтрин Аризона мемлекеттік университетінде Темпедегі Ағылшын тілі кафедрасы басқаратын Свартут жазу сыйлығын құрды. Ағымдағы ең жоғары сыйлық әр санатта 1500 доллар болатын, поэзия және көркем әдебиет салаларындағы бұл алты сыйлық Америкадағы колледждер мен университеттерде жыл сайын берілетін бакалавриат және магистратура бағдарламалары үшін қаржылай тұрғыдан ең жоғары бес сыйлықтың қатарына енді.
Kathryn (1919 2015), the wife of Glendon and mother of Miles, was a former elementary school teacher for five years at Red Cedar School in East Lansing, Michigan, after earning her master's in education at Michigan State University, and bachelor of arts in English from the University of Michigan. She co wrote six young adult novels with her husband; several of them have been published overseas. Kathryn was a columnist for Woman's Day magazine with her free form poetry, Lifesavors, which ran in the magazine for over 20 years. Some of these columns were published in a book of the same title by Doubleday in 1982. In 1962, Glendon and Kathryn established the Swarthout Writing Prizes at Arizona State University, administered by the English Department in Tempe. These six prizes in both poetry and fiction (with a current top prize of $1500 in each category), have grown until they now rank among the five highest awards financially for undergraduate and graduate writing programs given annually at any college or university in America.
Майлз Свартхаут
Майлз (1946 – 2016) – Калифорния штатының Плайя-дель-Рей қаласында, жағажай мен ЛАХ-тың жанында тұратын сценарист және автор. Ол 1976 жылы «Шутист» фильмі үшін Жазушылар гильдиясының «Ең үздік бейімделу» номинациясын алды (фильмде Джон Уэйн мен Лорен Бэколл ойнады). Ол әкесінің бірнеше романдарын фильмдерге бейімдеді, соның ішінде 1978 жылы CBS телеарнасы үшін «Есте сақтауға лайық Рождество» фильмін түсірді, онда Джоан Вудвард, Джейсон Робардс және Ева Мари Сент қатысты. Журналист ретінде Майлз Америка Батыс жазушыларының екі айлық журналы «The Roundup» үшін Голливудтың батыс фильмдері туралы баған жазды. Ол 1994 жылы осы басылымда жарияланған «Дюктың соңғы саяхаты, «Шутист» фильмінің жасалуы» ең жақсы мақаласы үшін сол ұйымның «Stirrup» сыйлығын жеңіп алды. Майлз Суортхаут сонымен қатар Ұлттық Каубойлар Даңқы залының тоқсандық журналы «Persimmon Hill» үшін бірнеше мақала жазды, олардың ішінде 1996 жылғы жазғы арнайы санында «Глендон Суортхауттың вестерндері», «Голливуд және Батыс» және 2000 жылдың көктемінде осы ең көп сатылған санының жалғасы «Американың алғашқы кино каубойы: Уильям С. Харт» мақалалары жарық көрді. Майлз Суортхаут 1998 жылы синдикациялық шоудың екінші маусымының соңында «Judge Judy» сот залы телесериалының бір эпизодында талапкер болды, ол Свартхаут түсірген фильмнің желілік продюсері ретінде жұмысқа алынған әйелге қарсы сотқа берді. Миклаэлина Ли фильмнің бюджетінен үй жалдау ақысын, тамақ және жеке шығыстарын төледі, бірақ судья Джудит Шейндлинге Суортхауттың осы шығындарды мақұлдағанын және қол қойғанын дәлелдемеді. Сот шешімі бойынша Майлз Суортхаутқа 1000 доллар төленді. Майлз марқұм әкесінің 14 әңгімесінен тұратын «Шығыс және Батыс» атты жалғыз томды редакциялады, онда Глендонның әдеби мансабына кең шолу жасалған. «Easterns and Westerns» кітабы Мичиган мемлекеттік университетінің баспасында 2001 жылдың жазында қатты мұқабамен шықты. Майлз Суортхаут сонымен қатар әкесінің ескі әңгімелерінің біріне негізделген «Сержанттың әйелі» романын жазды, және бұл жаңа роман 2004 жылдың ең үздік бірінші батыс романы ретінде Батыс жазушыларынан «Spur» сыйлығын жеңіп алды. Оның әкесінің романының жалғасы болған «The Last Shootist» романы «True West» журналының редакторлары тарапынан 2014 жылдың ең жақсы вестерн романы деп танылды.
Miles (1946 2016) was a screenwriter and author living in Playa Del Rey, California, near the beach and LAX. He received a Writers Guild nomination for Best Adaptation for The Shootist in 1976 (the film starred John Wayne and Lauren Bacall). He had adapted a number of his father's novels into films, among them A Christmas to Remember for CBS in 1978, which starred Joanne Woodward, Jason Robards, and Eva Marie Saint. As a journalist, Miles wrote a Hollywood Western film column for the Western Writers of America's bi monthly magazine, The Roundup. He won a Stirrup Award from that organization for "The Duke's Last Ride, the Making of The Shootist," the best article to appear in that publication in 1994. Miles Swarthout also wrote several articles for Persimmon Hill, the quarterly magazine of the National Cowboy Hall of Fame, among them "The Westerns of Glendon Swarthout" in the special summer issue from 1996, "Hollywood and the West", as well as in the sequel to this best selling issue for spring 2000, "America's First Cinema Cowboy: William S. Hart". Miles Swarthout was the plaintiff on an episode of the Judge Judy courtroom television series toward the end of the syndicated show's second season in 1998, whereby he was suing a woman hired as a line producer for a film Swarthout was directing. The woman, Miclaelina Lee, drew from the film's budget to pay for her rent, meals, and to pay various personal bills, and did not prove that Swarthout approved and signed off on those expenditures to Judge Judith Sheindlin's satisfaction. The judgement in the case was in favor of Miles Swarthout in the amount of $1,000.00. Miles edited the only volume of his late father's 14 short stories, Easterns and Westerns, which included an extensive overview of Glendon's literary career. Michigan State University Press published Easterns and Westerns in hardcover in the summer of 2001. Miles Swarthout also wrote The Sergeant's Lady, based upon one of his late father's old short stories, and this new novel won the Spur Award from the Western Writers as the Best First Western Novel of 2004. The Last Shootist, his sequel to his father's novel, was named 2014's Best Western Novel by the editors of True West magazine.