Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1209 жылы Ассизилік Франциск негізін қалаған Католик шіркеуінің Кіші Фраңцискан монахтары орденінің тармағы.
Branch of the Catholic Order of Friars Minor, founded by Francis of Assisi in 1209
Кіші Фраңцискан Конвентуалдық монахтар ордені (O. F. M. Conv.) – Католик шіркеуіндегі ер адамдардың діни бірлестігі және Фраңцискан орденінің бір бөлігі. Конвентуалдық Фраңцискан монахтары өз есімдерінен кейін O. F. M. Conv. қосымшасы арқылы танылады. Олар Конвентуалдық Фраңцискандар немесе Минориттер деп те аталады. Конвентуалдық Фраңцискан монахтарының провинциялары 13 ғасырдан бері бүкіл әлемде сақталған. Олар ақ баулы қара немесе сұр киім киеді. Көптеген монахтар оқыту, приходтық қызмет және кедейлерге көмектесу сияқты міндеттермен айналысады.
The Order of Friars Minor Conventual (O. F. M. Conv.) is a male religious fraternity in the Catholic Church and a branch of the Franciscan Order. Conventual Franciscan Friars are identified by the affix O. F. M. Conv. after their names. They are also known as Conventual Franciscans or Minorites. The Conventual Franciscan Friars have worldwide provinces that date to the 13th century. They dress in black or grey habits with white cords. Many friars engage in such ministries as teaching, parish ministry and service to the poor.
Өмірбаян
Конвентуалды францискан монахтары – қасиетті Франциск орденінің бірінші тармағын құрайтын үш жеке бауырластықтың бірі (екінші тармақ Кедей Кларадан тұрады, ал үшінші тармақ – діни немесе зайырлы ерлер мен әйелдерге арналған).
The Conventual Franciscan Friars are one of three separate fraternities that compose the First Order of St. Francis (with the Second Order consisting of the Poor Clares, and the Third Order being for secular or religious men and women).
Атаудың қайнар көзі
"Конвентуал" атауының шығу тегі туралы бірнеше теория бар. 1250 жылғы 5 сәуірде жарияланған *Cum tamquam veri* бұйрығында Папа Иннокентий IV францискан шіркеулері, егер олардың жанында монастырьлар болса, "конвентуалдық шіркеулер" деп аталуы мүмкін деген шешім қабылдады. Екінші теория бойынша, бұл атау конвентуалдық монастырьларда тұратын монахтарға берілген. Үшінші пікір бойынша, латын сөзі *conventualis* ірі монастырьлардағы монахтарды, жалғыз өмір сүретін, мысалы, шөлге кетіптіңдер сияқты монахтардан ажырату үшін қолданылған. Бүгінде ағылшын тілінде "convent" термині әйел монахтардың тұрағын білдіреді; алайда, оның бастапқы мағынасы ерлер мен әйелдер екеуінің де тұрағын білдірген.
There are several theories as to the source of the name "conventual". In the Bull Cum tamquam veri of 5 April 1250, Pope Innocent IV decreed that Franciscan churches where convents existed might be called "Conventual churches". A second theory is that the name was given to the friars living in Conventual convents. A third view is that the Latin word conventualis was used to distinguish the friars of large convents from friars who lived solitary lives like hermits. Today the term "convent" in English denotes a residence for nuns; however, its original meaning meant residences for either men or women.
Монах пен монах
Монах пен бәкір бір емес. Екеуі де евангелиялық кеңестерді (кедейлік, тазалық және бағынуға уәде) қабылдайды. Монах уақытын қатаң аскетизммен, шеттеулі өмірмен өткізеді, ал бәкір қоғамға қызмет етуді таңдайды. Бәкір үшін, қоғамдық қызметті атқару – маңызды ерекшелік, ал шеттеулі өмір оған тікелей дайындық ретінде қарастырылады. Монах өзін-өзі қамтамасыз ететін қауымда өмір сүреді, ал бәкір кеңірек қоғамда еңбек етеді. Бәкір бастапқыда сыйлықтар немесе басқа да қайырымдылық көмек алады. Монах көбінесе "тұрақтылық" уәдесін береді, өзін бір қауымға, бір орында тұруға міндеттейді. Ал бәкір провинция бойынша тараған қауымға міндеттенеді. Ол провинция ішіндегі қауымның түрлі үйлеріне көшіп-қонып тұрады.
A friar is not the same as a monk. Both take the evangelical counsels (vows of poverty, chastity, and obedience). The monk chooses a life of cloistered asceticism while the friar chooses a life of service in society. For the friar, the exercise of public ministry is an essential feature, for which the life of the cloister is considered as but an immediate preparation. The monk lives in a self sufficient community, while the friar works among a wider community. The friar receives donations or other charitable support initially. The monk often takes an vow of "stability", committing himself to one community in one place. The friar commits to a community spread across a province. He will move to different houses of the community within his province.