Хан әулеті сарайындағы Фэн Юань (馮媛) – император Юаньдың сүйікті гүлі. Батылдығымен, қарапайымдылығымен танымал, бірақ Фу гүлінің қастандығынан қаза тапты.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Хан әулеті императорлық жұбайы (б.з.д. 6 жылы қайтыс болды)
Han dynasty imperial consort (died 6 BC)
Фэн Юань (馮媛, императорлық атағы Zhaoyi (昭儀), б.з.д. 6 жылы қайтыс болды) – Қытайдың Хан әулеті кезеңіндегі императорлық жұбай. Ол император Юаньның сүйіктісі еді. Ол батылдығымен және (болжамды) қарапайымдылығымен жоғары бағаланды, ал романтикалық қарсыласы Консорт Футың қолынан қаза тапқаны үшін көңіл жасыды.
Feng Yuan (馮媛, imperial title Zhaoyi (昭儀), died 6 BC) was an imperial consort during China's Han Dynasty. She was a favorite of Emperor Yuan. She was viewed largely positively for her heroism and (presumed) humility, and viewed sympathetically for her death at the hand of her romantic rival Consort Fu.
Отбасылық негіздер
Фэн Юаньның қай жылы дүниеге келгені белгісіз. Оның әкесі Фэн Фэнши (馮奉世) император Сюань билігі тұсында белгілі генерал болған және одан кейін императорлық үкіметте бірнеше маңызды лауазымдарда қызметін жалғастырған. Оның тоғыз ағасы мен үш қарындасы болған. Оның ағалары Фэн Еван (馮野王), Фэн Цзюнь (馮逡), Фэн Ли (馮立) және Фэн Кан (馮參) де кейіннен маңызды шенеуніктерге айналған.
It is not known when Feng Yuan was born. Her father Feng Fengshi (馮奉世) was a famous general during the reign of Emperor Xuan, and continued to serve in a number of important posts in the imperial government thereafter. She had nine brothers and three sisters. Her brothers Feng Yewang (馮野王), Feng Jun (馮逡), Feng Li (馮立), and Feng Can (馮參) all later became important officials as well.
Императордың жұбайы ретінде
Фэн Юань император Юаньның қарындасы болды, б.з.д. 47 жылы, оның билік еткенінің екінші жылында. Ол тез арада Фу қарындасымен бірге оның сүйіктісіне айналды. Фэн қарындасы мен Фу қарындасы император Юаньдан императорлық титул – Жаои (昭儀) алды, бұл титул басқа императорлық қарындастардан жоғары, ал императордан бір саты төмен. Олардың Лю Син (劉興) деген ұлы болды, ол б.з.д. 37 жылы шілдеде Синьду патшасы аталды. Фу мен Фэн екеуі де императорлық қарындастар болғандықтан, император Юань оларды тең дәрежеде құрметтеген және жақсы көрген сияқты, бірақ Фудың ұялуы мен қызғанышына орай, Фэнге үлкен мақтау мен құрмет көрсетілді. Б.з.д. 38 жылы император Юань өзінің көптеген қарындастарымен (бірақ император Ван Чжэнцзюнь болмаған) бірге жабайы жануарлардың күресін тамашалап отырғанда, жабайы аю босап, клеткадан қашуға тырысты. Барлық ақсүйектер, соның ішінде Фу қарындасы да, оқиға орнынан қашып кетті. Тек Фэн ғана жабайы аюға қарай беттеді, оны императорлық сақшылар соңғы сәтте өлтірді. Император Юань одан неге солай істегенін сұрағанда, Фэн аю бір адамды ұстаса, ол тек соған шабуылдай береді екенін естігенін айтты; императорға аю шабуылдамауы үшін өзінің өмірін беруге дайын болды. Фу қарындасы Фэннің осы оқиғада алған мақтауына қатты қызғанды. Тарихи жазбаларда Фу қарындасы амбициялы, қызғанышпен, ашкөз және үстемдікке ұмтылған, өзінің бәсекелесін жоюға және отбасындағы ер адамдарды бақылауға тырысқандығы айтылады. Ал Фэн қарындасы тарихта кішіпейілділігімен, құрметімен, мейірімділігімен және қайырымдылығымен әйгілі болғандықтан, ол тек бейбіт өмір сүруге және отбасын қорғауға тырысты. Фэн қарындасының Фу қарындасы сияқты, император Ван Чжэнцзюньдің ұлы, тәж мұрагері Лю Аоның орнын өз ұлымен алмастыруға ұмтылғандығы тарихта жазылмаған. Мүмкін, оның ұлы тәж мұрагерінен де, Фу қарындасының ұлы Лю Каннан (劉康) да жас болғандықтан, немесе ол кішіпейілді және аз амбициялы болғандықтан. Фэн қарындасы императорлық қарындас болған жылдары император Юань оның ағасы Еванды оның қабілеттеріне байланысты премьер-министрлік немесе ұқсас лауазымдарға тағайындауды ойлады, бірақ оның осылай істесе, жемқорлыққа қатысқан деп сынға ұшырайды деп ойлап, Еванды ешқашан осы лауазымға тағайындамады.
Feng Yuan became a consort to Emperor Yuan in 47 BC, the second year of his reign. She quickly became a favorite of his, along with Consort Fu. Consort Feng, along with Consort Fu, was given the imperial title Zhaoyi (昭儀) by Emperor Yuan, which is higher than any other imperial consort and one rank lower than the empress. She had a son with him, Liu Xing (劉興), who was later made the Prince of Xindu in July 37 BC. While both Consorts Fu and Feng were imperial consorts who it seems that both of them were equally admired and loved by Emperor Yuan, an incident occurred that would cause Consort Feng to be greatly praised and respected, at Fu's embarrassment and jealousy. In 38 BC, while Emperor Yuan was watching a fight between wild animals, accompanied by a number of his concubines (but apparently not by Empress Wang Zhengjun), a wild bear broke loose and tried to get out of the cage. All of the noble men and women present, including Consort Fu, fled the scene. Only Feng stepped toward the wild bear, which was killed at the last moment by imperial guards. When Emperor Yuan asked her why she did so, Consort Feng replied that she had heard that once a bear had caught one person, it would continue attacking just that victim and no one else; because she was afraid that the bear would attack the emperor, she was willing to sacrifice herself. Consort Fu became greatly jealous of the praise that Feng received for this incident. In recorded history, Consort Fu was ambitious, jealous, cunning, and domineering, and tried in every way to eliminate her rival and control the men in her family, but while Consort Feng is famous in history for her humility, respect, compassion and kindness, she just tries to live a peaceful life and protect her family. Consort Feng was never recorded in history as having had the same ambition that her rival Consort Fu had at displacing Crown Prince Liu Ao, the son of Empress Wang Zhengjun, with her son. This might have been because her son was younger not only to the crown prince, but also to Consort Fu's son Liu Kang (劉康), or it could have been that she was humbler and less ambitious. During Consort Feng's years as imperial consort, Emperor Yuan considered promoting her brother Yewang to prime minister or similar positions due to his abilities, but each time thought that he would be criticized for an appearance of nepotism, and so never actually promoted Yewang as such.
Жесір ханшайым ретінде
33 жылғы император Юань қайтыс болды, ал тәжді ханзада Ао император Ченг ретінде таққа отырды. Ханзада Син Синду қаласына өз билігіне барды, ал Консорт Фэн онымен бірге ханшайым жесір атағымен кетті. 23 жылғы ханзада Син билігі Чжуншаньға (қазіргі Баодин, Хэбэй) көшірілгенде, ханшайым жесір Фэн де ұлымен бірге көшірілді. Оның Чжуншаньдағы жылдары туралы көп мәлімет жоқ. 24 жылғы император Ченг өзінің інісі Еванды қарулы күштердің бас қолбасшысы етіп тағайындауды жоспарлады, бұл оның өз інісі Ван Фэннің (王鳳) орнын басатын еді, бірақ ол Ван Фэннің өзіне билік етуге тырысуына наразы болғандықтан, жаңалықтар тарағаннан кейін ойын өзгертті. Ван Фэн Фэн Еванды лауазымынан шеттетуге тырысты. 9 жылғы император Ченгтің ұлы болмағандықтан, кіші інісі ханзада Син немесе немере інісі Лю Синь (Кан ханшайымының ұлы) мұрагер болуы мүмкін деген шешімге келді. Император Ченг ханзада Лю Синьнің қабілеттірек екеніне көз жеткізді, сонымен бірге ханзада Лю Синьнің әжесі Консорт Фу, император Ченгтің әйелі император Чжао Фэйянға, оның қарындасы және император Ченгтің сүйікті Консорт Чжао Хедеге, сондай-ақ император Ченгтің інісі Ван Гэнге жомарт сыйлықтар беріп, олардың қанатын білдірді. Осылайша, Чжаолар мен Ван Гэн де ханзада Лю Синьтің қабілетін мақтап, жоғары бағалады. (Консорт Фэннің ұлы үшін осындай лоббилік әрекеттер жасағанына ешқандай дәлел жоқ.) Император Ченг 8 жылғы б.з.д. ханзада Лю Синьді тәжді ханзада етіп тағайындады. 7 жылғы б.з.д. император Ченг қайтыс болды, ал ханзада Лю Синь император Ай ретінде таққа отырды. Сол жылы ханзада Син де қайтыс болды, ал оның жалғыз ұлы, екі жасар ханзада Цзизи, оның орнын басып, Чжуншань ханзадасы болды. Ханшайым жесір Фэн ханшайым жесір ретінде қызметін жалғастырды.
In 33 BC, Emperor Yuan died, and Crown Prince Ao ascended the throne as Emperor Cheng. Prince Xing went to his principality at Xindu, and Consort Feng went with him with the title Princess Dowager. When Prince Xing's principality was moved to Zhongshan (roughly modern Baoding, Hebei) in 23 BC, Prince Dowager Feng was similarly moved with her son. Not much is known about her years in Zhongshan. In 24 BC, Emperor Cheng considered making her brother Yewang commander of the armed forces, replacing his own uncle Wang Feng (王鳳), whose autocratic nature he had become resentful of, but he changed his mind after the news was leaked. In retaliation, Wang Feng removed Feng Yewang from his posts. In 9 BC, Emperor Cheng, sonless, appeared to come to the resolution of making either his younger brother Prince Xing or his nephew Prince Liu Xin of Dingtao (Prince Kang's son) his heir. Emperor Cheng became convinced that Prince Xin was more capable, and at the same time, Prince Xin's grandmother, Consort Fu, was endearing herself to Emperor Cheng's wife, Empress Zhao Feiyan, her sister and Emperor Cheng's favorite Consort Zhao Hede, and Emperor Cheng's uncle Wang Gen with lavish gifts, and so the Zhaos and Wang Gen both praised Prince Xin as well. (There was no evidence that Consort Feng carried out similar lobbying effort on behalf of her son.) Emperor Cheng made Prince Xin crown prince in 8 BC. In 7 BC, Emperor Cheng died, and Prince Xin ascended the throne as Emperor Ai. In the same year, Prince Xing also died, and his only son, the two year old Prince Jizi, succeeded him as the Prince of Zhongshan. Princess Dowager Feng continued to serve as princess dowager.