Кіріспе
Ағылшын саяхатшысы және кинорежиссері Бенедикт Колин Аллен (англ. Benedict Colin Allen FRGS; 1960 жылы 1 наурызда туған) - ағылшын жазушысы, зерттеушісі, саяхатшысы және кинорежиссері. 2010 жылы Аллен Корольдік географиялық қоғамның сенімді және кеңес мүшесі болып сайланды. Ол Би-Би-Си үшін алты телесериалды жазды, ол жеке немесе камералық ұжымдарды ішінара немесе толық қолданады және теледидар үшін қолмен ұсталатын камераны қолданудың ізашарсы болды, бұл көрермендерге алғаш рет камералық ұжымның жасампаздықтарысыз алыс ортаға саяхатшының шомылуына куә болуға мүмкіндік берді. Ол он кітап шығарды, соның ішінде Фабердің зерттеу кітабы, оны өзі редакциялады. 2017 жылдың қараша айының ортасында Аллен Папуа-Жаңа Гвинеяға экспедиция кезінде жоғалып кеткені туралы хабарланғаннан кейін халықаралық тақырыптарға айналды. Алайда көп ұзамай ол тастап кеткен миссионерлік станцияға жол тартты.
Benedict Colin Allen FRGS (born 1 March 1960) is an English writer, explorer, traveller and filmmaker known for his technique of immersion among indigenous peoples from whom he acquires survival skills for hazardous journeys through unfamiliar terrain. In 2010, Allen was elected a Trustee and Member of Council of the Royal Geographical Society. He has recorded six TV series for the BBC, either alone or with partial or total use of camera crews, and pioneered the use of the hand held camera for TV, for the first time allowing viewers to witness immersion of a traveller in remote environments without the artifice brought about by a camera crew. He has published ten books, including the Faber Book of Exploration, which he edited. Towards mid November 2017, Allen became subject to international headlines when reported missing while undertaking an expedition in Papua New Guinea. However, he resurfaced not long after, having made his way to an abandoned mission station.
Ерте өмір және білім
Бенедикт Аллен Чешир штатының Макклсфилд қаласында туған. Ол Вирджиния мен Колин Алленнің үшінші баласы. Ол Оңтүстік Англиядан Вудфорд аэродромынан қысқа қашықтықта орналасқан. Оның ұлы Бенедикт - тарихшы және Үндістан туралы жазушы Чарльз Алленнің тұңғыш туысы және құдасы. Ол әлі де түсінуді және зерттеуді күтіп тұрған қызықты әлем бар деген сезімді жеткізгендердің бірі болды. Бала кезінде Бенедикт Аллен Лайм-Региске, Дорсетке және Англияның Юралық жағалауына көптеген қазбаларды іздеу экспедицияларына аттанды. Оның алғашқы жылдары танымал әсерлерінің арасында Уилфред Тезигер, Лоуренс ван дер Пост, Жак Ив Кусто, Тор Хейердал және натуралист Питер Маттиессен болды, олардың барлығымен ол өз уақытында кездесті. Алленнің Кэти мен Сюзи есімді екі әпкесі бар. Ол Брэдфилд колледжінде білім алып, Шығыс Англия университетінде экологиялық ғылымдарды оқыды, соңғы жылы үш ғылыми экспедицияға қатысты. Ол экология бойынша магистрлік білім алу үшін оқуға барса да, екінші дәрежесін аяқтаған жоқ, қазірдің өзінде ол өзінің алғашқы тәуелсіз экспедициясына, Ориноконың аузынан Амазонканың аузына дейін өту әрекетіне қатысты. Бұл Амазонка бассейнінің шалғай солтүстік-шығысын бірінші рет кесіп өтуді білдіреді. Оның бұл саяхатты жергілікті тұрғындардың көмегімен төрт жүз шақырымдай орманды аралап, бірнеше ай ішінде аяқтағаны сол кезде күмәнмен қаралған.
met. Allen has two older sisters, Katie and Susie. He was educated at Bradfield College, and read environmental science at the University of East Anglia, participating in three scientific expeditions during his final year. Although he went on to study for a master's degree in ecology he did not complete his second degree, being intent by now only on his first independent expedition, an attempt to cross from the mouth of the Orinoco to the mouth of the Amazon that would mean a first traverse of the Amazon Basin's remote north east. His claim to have completed the traverse – a journey undertaken with the assistance of locals through some four hundred miles of forest, and in a matter of only a few months, was at the time met with incredulity.
Қамқорлық
Аллен Экологиялық әділдік қоры, Тони Траст және Риноқұйрықты құтқару Трасттың қамқоршысы.
Экспедициялар
Аллен студент кезінде Коста-Рикадағы жанартау, Брунейдегі шалғай орман, Исландиядағы мұздыққа ғылыми экспедицияларға қатысты. Ол өзінің беделін Амазонка мен Жаңа Гвинеяның аз танымал аймақтары арқылы өз бетінше саяхаттар арқылы нығайтты. Батыс серіктестері мен байланыс құралдарысыз саяхаттап, ол әртүрлі жергілікті қауымдастықтардың біліміне арқа сүйеді, ол бірінші рет қауіп төндірген екі жергілікті халықпен байланыс орнатты - Обини мен Яифо. Бүгінде Аллен классикалық үлгідегі соңғы ұлы саяхатшылардың бірі ретінде танылады, The Daily Telegraph оны барлық уақыттағы ең үздік он британдық зерттеушілердің бірі ретінде атап өтті, жалғыз басқа тірі адам сэр Ранулф Файнс. Ол өзін-өзі түсіру техникасын дамытып, қашықтан саяхаттау тәжірибесін теледидарға жеткізген алғашқы зерттеуші болды. Дәстүрлі, күрделі камераны (және экипажды) пайдаланбай, бүкіл жанрды өзінің шектеріне дейін жеткізді. Сонымен қатар, "видео селфи" идеясын беймәлім түрде танымал етті. Ол BBC-нің бұрынғы бас директоры Марк Томпсонның "телевизия тарихының бір бөлігі" деп сипатталған. Алленнің алғашқы ірі жетістігі 1983 жылы солтүстік-шығыс Амазонка бассейніне алғашқы өтуі болды; ол жаңбырлы ормандарды 417 миль аралығын жаяу және бірнеше ай бойы каноэмен кесіп өтті. Бұл қауіпті сапар Бразилияның Пара және Амапа штаттары арқылы сол кездегі жоспарланған Периметрал Норте жолының ұсынылған бағытын қамтыды. Бұл оқиға оған өмірінен айырылып қалуға аз қалды. Оны алтын кеншілер қуып, суға батып, екі түрлі безгекпен орманнан 65 шақырым қашықтықта жүріп шықты. Бұл оқиғалар 2010 жылы эфирге шыққан "Мен тірі болмауым керек" сериясында көрініс тапты. Оның 1985 жылы жазған "Ақ жүректі ақылсыз алып" атты кітабында жазылған оқиғалар бір жағынан - еріншек оқиға, екінші жағынан - өз адамдарына қарсы ашулы шабуыл ретінде оқылады. Бұл қалыптасқан тәжірибе Аленнің өзінің жұмыс істеу тәсілін қалыптастырды: ол отандық кітаптың "ақылсыз ақ алып" ретінде сырттай адасып кетуден гөрі, өзінің үй иесінен үйренуге тырысты. Кейін ол алыс елді мекендердің көмегімен Батыс Папуа мен Папуа-Жаңа Гвинея арқылы бірнеше рет жүріп, оның басына Сепик жазығындағы Ниовра (крокодил ұясына) халқының қатыгез бастама рәсіміне қатысу келді. Сиберут пен Суматрада ол "оранг педек" маймыл адам туралы жергілікті ертегілерді зерттеді, бұл жолы ментавай мен кубу (гугу аң аулау) және 1987 жылы жиырма жеті жасында, Яифо (Сынақ жерлері) деп аталатын аралдың соңғы байланыспаған қауымдастықтарының бірі көмектескен ПНГ-ның Орталық жотасының алғашқы тіркелген қиылысын жасады. 1992 жылы Аллен Амазонка бассейніне ең кең жерінен бірінші рет жетпіс жарым айлық сапармен Еквадордың Анд тауларынан оңтүстік-шығысқа Мато-Гросоның жазық жерлеріне дейін 3600 мильді аралады, бұл жолы Перу Амазонкасының Мацес немесе Майоруна этносы (Жагуар көзі арқылы) жаттықтырды. Екі жылдан кейін ол оны қабылдаған Мацестер отбасына қайтып оралды, видеокамераның көмегімен "Айтыс болған көлдің жаулары" фильмін түсірді, бұл "Ақ жүректі ақылсыз алып" фильмінің тематикалық жолаушысы ретінде саяхатшының қасақана қайталануы. Алғаш рет миллиондаған адам жалғыз және шын мәнінде қауіпті экспедицияның сәт сайынғы ілгерілеуін көрді. Көп ұзамай оған алмаз шашылған (және экологиялық жағынан сезімтал) Намиб шөлінің бойымен саяхаттауға рұқсат берілді. Ол 1996 жылы Намибия табиғатын қорғау ұйымының, оның үш түйе серігі мен Намиб шетіндегі Химба көшпенділерінің (Скелет жағалауы) ынтымақтастығымен үш жарым айлық сапарды атқарды. Келесі жылы Аллен Монғолияны айнала 3000 мильдік, бес жарым айлық саяхатқа атпен және түйемен барды, оның ішінде Гоби шөлінің (Көк аспанның шеті) алты апталық жалғыз жерін аралау. 1998 жылы ол Бразилияның Мато-Гросу жеріне Калапалоның көзқарасын білу үшін оралды. Бұл жергілікті қауым жылдар бойы зерттеуші полковник Перси Фосетті, оның ұлы Джекті және Джектің досы Рали Риммелді өлтірген деп айыпталып келді. Олардың барлығы 1925 жылы Фосеттің экспедициясында (Полковник Фосеттің сүйектері) жоғалып кеткен. Екі жылдан кейін Аллен әлемнің түкпір-түкпіріндегі рухани сауықтырушылармен кездесулерін құжаттады, соның ішінде Гаитидегі Вуду діни қызметкерлері, Индонезияның ментаваи, Мексиканың хуйчолдары және Сібірдің шамандары, бұл 2000 жылы BBC-дің "Соңғы медицина адамдары" кітабы мен телесериалының нәтижесі болды. Мұнан кейін 2000-2001 жылдардағы "Боз иттері" экспедициясы болды: Ресейдің Қиыр Шығысындағы Чукотканың Юпик және Чукчи қауымда�...
Папуа - Жаңа Гвинеядағы жоғалу
2017 жылдың 26 қазанында Аллен өзімен бірге шұғыл ұшақпен Шығыс Сепик провинциясының Бисорио миссиясына келіп, содан кейін жергілікті адамдармен бірге үш апталық орманға саяхатқа шықты. Аллен Яифоны іздеп, олардың жағдайын тексеріп, оған таудан өтуге көмектескендерге алғыс білдірді. Алайда, 17 қарашада Daily Mail газетінде ол ауруханаға жеткізілді.
Басқа теледидар бағдарламалары
Жоғалған көлдің шабуылшылары (BBC 2, Видео күнделігі, 1995). Перу Амазонкасындағы Жоғарғы Явариге саяхат, онда Мацес отбасы оны асырап алды, және құпия (және жергілікті тұрғындар қорқатын) 'Коча Брава' немесе Жабайы көлге жалғыз жол жүру. Тағы да ұлы темір жол сапарлары: Момбасадан Ай тауларына дейін (1996, BBC 2) Кения арқылы Угандаға дейін; қазіргі Шығыс Африкадағы кездесулер. Еркектерге арналған оқиғалар: Райдер Хаггардтың жоғалған әлемдері (2007, BBC 4). "Соломон патшаның кен орындары мен әйел" кітабының авторының профилі.
Радио хабарларын тарату
Екі адам мен қасқыр. BBC Radio 4 телеарнасының тарихшысы және зерттеуші Хью Томсонның қатысуымен өткен үш бөлімді бағдарламада екі адамның соңғы инка императорларының жолын жалғастыра отырып, Анд тауларында жүргендері баяндалады. 2015 жылғы 2 қазандағы эфирге 9 16 қазанда.
Басқа жолаушылармен жұмыс
Фабердің зерттеу кітабы: ғасырлар бойы зерттеушілер ашқан әлемдер антологиясы ғасырлар бойы әртүрлі мотивациялы, дәстүрлі және ұлт өкілдерінің өмірін біріктіреді. "Бұл үлкен еңбек, - делінген Condé Nast Traveller басылымында, - және ол әрбір саяхатшының кітап сөресінде болуы керек". 2006 жылы Аллен "Адбисске" атты кітабында Арктикаға шүйгішпен келген иттер экспедициясының тарихын баяндап, сонымен қатар, қайғы-қасіретке қалай төтеп бере аламыз деген сұраққа жауап беруге тырысады. Оның 20-ғасырдың ең ұлы зерттеушісі Уилфред Тезигер туралы естеліктері Кристофер Мортон мен Филип Н. Гровер редакциялаған Wilfred Thesiger in Africa кітабында қамтылған. Лондон: HarperPress, 2010