Кіріспе

Иоганн "Ханс" Теодор фон Равенштейн (1 қаңтар 1889 - 26 наурыз 1962) - Германияның генерал-лейтенанты. 1941 жылдың мамыр айынан бастап 1941 жылдың қараша айының соңында тұтқынға түскенге дейін 21-ші танк дивизиясының қолбасшысы болды. Ол темір кресттің рыцарлық крестімен марапатталған. Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанда кәсіби сарбаз болған Равенштейн Батыс майданда жаяу әскер офицері ретінде шайқасты. 1918 жылы Pour le Mérite орденін алған ол соғыстан кейін Польшамен шекаралық дауларға қатысып, әскери қызметтен кеткен. Университетте оқығаннан кейін ол электр компаниясында, кейін Дуйсбург қаласының әкімшілігінде жұмыс істеді. 1934 жылы Вермахттың армия бөлімшесіне кірді. Ол Польшаға шабуылда және Франция шайқасында атқыштар полкіне басшылық етті. 1941 жылдың мамыр айында сол кезде Солтүстік Африкада әрекет ететін 5-ші жеңіл дивизияның командирі болып тағайындалды. Оның командалығы көп ұзамай 21-ші танк дивизиясы болып қайта тағайындалды. Ол британдық Сегізінші армияның "Crusader" операциясы кезінде 2-ші Жаңа Зеландия дивизиясының сарбаздары тұтқындады. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде одақтас әскерлер тұтқындаған алғашқы неміс генералы Равенштейн Мысыр, Оңтүстік Африка, Канада және ең соңында Уэльстегі әскери лагерьлерде тұтқынға алынды. 1947 жылы Германияға оралғаннан кейін, ол Дюссельдорф корпорациясында жұмысқа орналасты. Ол 1962 жылы 73 жасында жүрек ауруынан қайтыс болды.

Ерте өмір

Иоганн Теодор фон Равенштейн 1889 жылы 1 қаңтарда Бреслау маңындағы Стрелен қаласында әскери дәстүрі бар отбасында дүниеге келген. Оның әкесі Силезия гусарларының офицері, ал ата-бабасы Наполеон соғыстары кезінде генерал-фельдмаршал Блюхердің көмекшісі болған. Ол қатал тәрбие алды; оның әкесі Жахан кішкентай кезінде бас жарақат алды, бұл оның балаларымен қарым-қатынасына әсер етті. Ақырында оның анасы әкесімен ажырасып, 1893 жылы ажырасып, Равенштейн мен оның әпкесін жалғыз тәрбиеледі. Лютеран шіркеуінің пасторы болуды ертеден қалаған Равенштейн 1899 жылы Вальштадт кадет мектебінде әскери білім ала бастады. 1903 жылы Берлиндегі кадет академиясына оқуға түседі. Ол сол жерде болған кезінде Потсдамдағы Нойс-Паласта (Жаңа сарай) кейде паж ретінде қызмет етіп жүргенде, император Вильгельм II-мен танысты. Кадет академиясын бітіргеннен кейін 1909 жылы Лейгницада орналасқан Корольдің гранадер полкіне лейтенант (екінші лейтенант) болып тағайындалды. Сол жылы ол өзінің болашақ әйелі Елизавета фон Ориоламен танысты.

Бірінші дүниежүзілік соғыс

Лигницте екі жыл болғаннан кейін Равенштейн 155-ші жаяу әскер полкіне батальондық офицердің көмекшісі болып ауысты. Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанда, оның полкі Бельгияға аттанып, 1914 жылы 22 тамызда Лонгви шайқасында шайқасты. Кейіннен Верден шайқасында да күресті. 1915 жылы ол обер-лейтенант атағына көтеріліп, көп ұзамай өз полкінің ротасына қолбасшылық етті. Демалыс кезеңдерін қоспағанда, ол соғыстың барлық кезеңінде Батыс майданда үздіксіз қызмет етті. 1917 жылы ол Елизаветаға ұсыныс жасайды және келесі жылдың басында демалыста жүріп, үйленеді. Равенштейн жалпы штабтық міндеттер бойынша оқу курсына таңдалды және оны аяқтағаннан кейін Императорлық неміс армиясының Бас штабына қосылды. Ол көп ұзамай майданға оралуға тырысты және 155-ші жаяу әскер полкіне қосылды, ол жақын арада неміс көктемгі шабуылдың үшінші кезеңіне қатысатын болды. 1918 жылдың мамыр айында Айзненнің үшінші шайқасында Равенштейнге өзінің полкінің 1-ші батальонының командасы берілді және оны қарсыластың желісі арқылы бастап өтті. Көп ұзамай, кішкентай жасағымен, ол Эйн өзенінің үстіндегі көпірді басып алды. Кейінгі уақытта ол француз батальонына аңдып, оны толықтай жойып жіберген патрульді басқарды. Батальонымен бірге Марнаға қарай алға жылжуда, оның әскерлері ақырында 1500 тұтқынға алды және 30 далалық және автоматтандырылған қаруды қолға түсірді. Осы жетістіктері үшін Равенштейн 9 маусымда Pour le Mérite медалімен марапатталды. Равенштейн гауптманн (капитан) болып тағайындалды, император гвардиясына батальон командирі болып тағайындалды. Ол соғыс аяқталған кезде кайзер штабында қызмет етті. 1919 жылдан бастап Фрейкорптарға қосылды, ол Германияның шығысындағы шекарада поляк шабуылдарына қарсы қорғаныспен айналысты. Шекаралық даулар шешілгеннен кейін ол жаңадан құрылған Рейхширде қалудың орнына әскерден кетуді шешті. 1920 жылы 31 наурызда майор дәрежесіне дейін жоғарылатылған.

Соғыс аралық кезең

Эссендегі университетті 1921 жылы әкімшілік мамандығы бойынша бітірді. Ол үлкен электр компаниясында жұмыс тауып, көп ұзамай Дуйсбургке ауыстырылды. Ол қала мэрі доктор Карл Яреспен танысты, ол 1926 жылы оған Дуйсбург трамвай жүйесінің менеджері қызметін ұсынды. Ол рөлінде сәтті болды және Жарес көп ұзамай Равенштейнді өзінің мэриялық кеңсесіне қоғамдық қатынастар директоры болып ауыстырды. Осы кезеңде ол өз әпкесі қызының баласын асырап алған. Равенштейн 1933 жылы Ярес мэрлік лауазымынан айырылғаннан кейін жұмысынан кетті. Нацистерге қарсы болғандықтан, ол жұмысқа орналасуды қиын деп тапты, сондықтан 1934 жылы 60-шы жаяу әскер полкінің 2-ші батальонына майор болып қосылды. 1936 жылы 1 қазанда ол oberstleutnant (лейтенант-полковник) болып тағайындалды және көп ұзамай 4-ші атқыштар полкіне, 1-ші жеңіл дивизияға басшылықты берді. Ол полкті 1938 жылы тамызда оберст (полковник) болып тағайындалғаннан кейін Судет жерін басып алу кезінде басқарды. Келесі жылы полк Чехословакияға шабуыл жасаған әскер құрамына кірді.

Екінші дүниежүзілік соғыс

1-жеңіл дивизия Польша жорығына 10-армияның құрамында қатысты. Польшадағы ұрыстар аяқталғаннан кейін дивизияның құрылымы жеткіліксіз деп танылды және ол 6-панцер дивизиясы ретінде қайта ұйымдастырылды. Равенштейн өзінің полкінің қолбасшысы болып қала берді және оны Франция шайқасы кезінде басқарды. Бір кезде, Муаз және Оаз өзендерін кесіп өтіп, бірнеше танкпен бірге, оның полкі француздық 9-армияның штабын басып алды, бірақ оның командирі генерал Анри Жиро сол кезде майданнан тыс жерде болды. Өз полкінің күш-жігерінің нәтижесінде Равенштейнге темір кресттің рыцарлық айқасы берілді. Францияда болған науқан аяқталғаннан кейін Равенштейн 16-шы танк дивизиясының 16-шы атқыштар бригадасының командирі болып тағайындалды және Балқанға жіберілді. Ол жерде болған кезінде ол қысқа уақытқа Румыниядағы неміс әскери миссиясының құрамында болды, ал кейін Грекия шайқасынан кейін Болгария королі Борис III сотының байланыс офицері болды. 1941 жылы 20 мамырда генерал-майор болып, Ливияда генерал-лейтенант Эрвин Роммельдің Африка корпусының құрамында қызмет еткен 5-ші жеңіл дивизияның командирі болып тағайындалды.

Солтүстік Африка

Равенштейн Солтүстік Африкаға 5 жеңіл дивизияның командалығын алуға бірнеше күннен кейін келді және британдықтар Операция Battleaxe басталғанда бірден әрекетке кірісті. Роммельдің британдықтардың флангін шабуылдауды тапсыруы бойынша оның дивизиясы жақсы нәтиже көрсетті, 7-ші бронетанкті бригадаға ауыр зақым келтірді және 7-ші бронетанкті дивизия мен 4-ші жаяу әскер дивизиясын қоршауға алу қаупі төндірді. Ұрыстан кейін Равенштейннің дивизиясы 21-ші танк дивизиясы болып қайта аталды, бірақ ол өзінің соғыс тәртібіне қосымша бірліктер алмады. Келесі бірнеше ай бойы Африка корпусы Тобрукқа қарсы шабуылға дайындық мақсатында өз қоймаларын құрды және осы кезеңде Равенштейн Римге демалысқа кетті. 1941 жылы 18 қарашаның кешінде британдық Сегізінші армия Тобрук қоршауын жеңілдету үшін "Crusader" операциясын бастады. Бардияның батысында орналасқан Равенштейн дивизиясы тез арада қарсы шабуылға түсіп, оның командалық көлігі атыспен зақымдалды. 26 қарашада оның командасы 22 танкке дейін қысқарды. 1941 жылы 28 қарашада штабтық көлікпен көршілес 15-ші танк дивизиясының штаб-пәтеріне бару үшін, Ravenstein-ге 21 батальонның сарбаздары аңдыды. Жаңа Зеландиялықтардың атыс бастаған кезде оның серіктерінің бірі жараланды және үштігі берілді. Батальонның штаб-пәтеріне алып барғанда, тұтқындардың бірі генерал екені анықталды. Равенштейн тез арада Тобрукқа әкелінді, ал оның қолындағы карталар 21-ші танк дивизиясының алдағы шабуылдарына дайындалуға көмектесті. Ол соғыста одақтас әскерлер тұтқындаған алғашқы неміс генералы болды.

Соғыс тұтқыны

Равенштейнді Тобруктан кемемен тасымалданды, бірақ оны итальяндық торпедалық бомбалаушы ұшақ батты, ал екі сағат теңізде болғаннан кейін британдық корвет құтқарып қалды. Александрияға әкетіліп, ол бірнеше әскери тұтқын лагерьлерінде тұтқындалды, алдымен Мысырда, содан кейін Оңтүстік Африкада, кейін Онтариода, соғыс уақытының көп бөлігін өткізді. Ол 1943 жылы 1 қазанда генерал-лейтенант болып тағайындалды. Соғыстан кейін ол Уэльстегі Бридженд қаласындағы неміс офицерлеріне арналған лагерьге жіберілді. Көп ұзамай оның жүрегі ауырып, 1947 жылдың қарашасында Германияға медициналық көмек алу үшін оралды.

Кейінгі өмірі

Равенштейн әйелі Елизаветамен бірге Изерлонға оралып, Дюссельдорф корпорациясында жұмыс тапты. 1951 жылы ол әйелімен Дуйсбургке көшіп келеді, онда ол қала әкімшілігінде қайтадан жұмысқа орналасады. Ақыры 1954 жылы зейнеткерлікке шықты. Көп ұзамай ол Мысыр патшасы Фаруктың өз елінің әскеріне қолбасшылық ету ұсынысынан бас тартты. Ол өмір бойы белсенді христиан болған, басқа да азаматтық және қайырымдылық ұйымдарына қоса лютеран шіркеуінде болды. 1962 жылы 26 наурызда Дуйсбургте шіркеуге барған кезінде жүрек соғысынан қайтыс болды.