Кіріспе

Неолиттік мәдениет Ханчжоу шығанағының оңтүстігінде, Қытай

Хемуду мәдениеті (б.з.д. 5500 – б.з.д. 3300) – қазіргі Қытайдың Чжэцзян провинциясының Юяо қаласында Ханчжоу шығанағының оңтүстігінде гүлденген неолиттік мәдениет. Мәдениет б.з.д. 4000 жылға дейін және одан кейін ерте және кеш кезеңдерге бөлінеді. Нингбодан солтүстік-батысқа қарай 22 км жердегі Хемуду учаскесі 1973 жылы табылды. Хемуду мәдениетіне қатысты жерлер Юяо қаласындағы Тяньлуошаньде және Жоушан аралдарында да анықталған. Хемуду тұрғындарының Сары өзен бойындағы тұрғындардан физикалық ерекшеліктері болғаны айтылады. Кейбір авторлар Хемуду мәдениеті австронезиялық мәдениеттерге дейінгі мәдениеттердің бастауы болған деп санайды.

Материалдық мәдениет

Кейбір ғалымдар Хемуду мәдениеті Маджиабанг мәдениетімен бірге екі бөлек және ерекше мәдениет ретінде қатар өмір сүргенін, олардың арасында мәдени алмасу болғандығын айтады. Басқа ғалымдар Хемудуды Маджиабанг мәдениетінің бір саласы ретінде қарастырады. Екі ірі су тасқыны Яоцзян өзенінің арнасын өзгертіп, топырақты тұзды сумен жапқан, нәтижесінде Хемуду халқы мекендерін тастауға мәжбүр болды. Хемуду халқы ұзын, қазыққа тіреулі үйлерде тұрған. Хемуду қоныстарында қазіргі Борнеодағы сияқты, жалпы пайдаланымдағы ұзын үйлер де жиі кездесетін. Хемуду мәдениеті күрішті алғаш өсірген мәдениеттердің бірі болды. Тианлуошан жеріндегі Хемуду кезеңіне жататын соңғы қазба жұмыстары күріштің қолдануға бейімделу процесінен өтіп жатқанын көрсетті. Хемудуда табылған заттардың көп бөлігі жануарлардың сүйектерінен тұрады, мысалы, күріш өсіруге қолданылған иық сүйектерінен жасалған соқалар. Бұл мәдениет лакталған ағаштан да бұйымдар жасаған. Чжэцзян мұражайындағы қызыл лакпен жабылған ағаш тостаған б.з.д. 4000-5000 жылдарға жатады. Ол әлемдегі осындай ең ерте бұйым деп саналады. Хемуду мен Тяньлуошанда су кестесі, лотос, елік, қарбыз, жабайы киви, қара жидек, шабдалы, фокстұм (Gorgon euryale) және лақтық қабақ сияқты әртүрлі өсімдіктердің қалдықтары табылды. Хемуду халқы шошқаларды қолға үйретіп, сонымен қатар елен мен жабайы су бұқаларын аулаумен айналысқан. Балық аулау да кеңінен таралған, әсіресе, алтын балыққа ерекше мән берілген. Балық аулау мен аң аулау практикасы сүйектен жасалған гарпундардың, садақтар мен жебе ұштарының қалдықтарымен расталады. Хемудуда сүйектен жасалған сыбызғылар мен ағаштан жасалған барабандар сияқты музыкалық аспаптар да табылған. Хемуду тұрғындары жасаған заттардың дизайны Оңтүстік-Шығыс Азиядағы заттарға ұқсас келеді. Бұл мәдениет қалың, кеуекті керамика жасаған. Бұл ерекше керамика көбінесе қара түсті болып, көмір ұнтағымен жасалған. Керамикаға өсімдіктер мен геометриялық суреттер салынған, кейде сыммен іздер қалдырылған. Сондай-ақ, мәдениетте ою-өрнектелген жаде әшекейлер, ою-өрнектелген піл сүйегі бұйымдары және кішкентай саз мүсіндер жасалған.

Әлеуметтік-саяси ұйым

Ертедегі Хемду кезеңі аналық ру кезеңі деп есептеледі. Тегі аналық желі арқылы жалғасқан, ал балалар мен әйелдердің әлеуметтік статусы салыстырмалы түрде жоғары болды. Кейінгі кезеңдерде олар біртіндеп әкелік руларға көшті. Сол кезде ерлердің әлеуметтік статусы көтеріліп, тегі әкеден балаға беріле бастады.

Дін

Хемуду тұрғындары күн рухына және құнарлылық рухына табынған. Олар күнге шамандық рәсімдер өткізіп, құс тотемдеріне сенген. Өлгеннен кейінгі өмірге және әруақтарға сенімнің кең тарағаны да болжанады. Адамдарды бастары шығысқа немесе солтүстік-шығысқа қаратылып жерлеген, көбінесе бірде-бір қабірлік зат қоспаған. Сәбилерді құмыра сияқты қабірлерге, ал балалар мен ересектерді жер бетіне жерлеген. Көп жағдайда, олардың белгілі бір ортақ зираттары болмаған, бірақ кейінгі кезеңде кланның ортақ зираты табылды. Осы зираттың екі бөлігіндегі екі топтың бір-бірімен үйленген екі клан екені айтылады. Бұл ортақ зиратта жерлеуге арналған заттардың саны айтарлықтай көп болған.

Қоршаған орта

Амебоидтар мен тозаңның қазба қалдықтары Хемуду мәдениетінің Холоцен климатикалық оптимумының ортасында пайда болып, дамығанын көрсетеді. Нингшао жазығындағы теңіз деңгейінің 7000-5000 жыл бұрынғы жоғарылауын зерттеу, осы кезеңде теңіз деңгейінің тұрақталғанын, ал 5000-3900 жылдар аралығында жиі су тасқындары болғанын көрсетеді. Климат жыл бойы жоғары температуралы және мол жауын-шашынды тропикалық немесе субтропикалық болған деседі.