Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Уругвайлық саясаткер, заңгер, тарихшы, журналист, ұшқыш және әскери офицер Альберто Педро Демичели Лизасо (1896 жылы 7 тамыз - 1980 жылы 12 қазан) - Уругвайлық саясаткер, заңгер, тарихшы, журналист, ұшқыш және әскери офицер, Уругвайдың уақытша де-факто президенті және 1976 жылдың маусым мен қыркүйегінен бастап азаматтық әскери диктатураның 2-ші президенті болды. Сондай-ақ, ол 1933-1934 жылдары "Атлетико Пенарол" футбол клубының төрағасы болды.
Uruguayan politician, lawyer, historian, journalist, pilot and military officer
Alberto Pedro Demicheli Lizaso (7 August 1896 – 12 October 1980) was a Uruguayan politician, lawyer, historian, journalist, pilot, and military officer who was the Interim de facto President of Uruguay and the 2nd President of the Civic Military Dictatorship from June to September 1976. He was also the Chairman of the Football Club Atlético Peñarol from 1933 to 1934.
Өмірбаян
Ол белгілі заңгер және экономист, бұған дейін президент Габриэль Терраның тұсында ішкі істер министрі қызметін атқарған. Колорадо партиясының мүшесі Демичели 1973 жылы президент Хуан Мария Бордаберридің төңкерісінен кейін билікке келген азаматтық әскери әкімшілікке қатысқан бірқатар азаматтардың бірі болды.
He was a noted jurist and economist and previously served as interior minister under President Gabriel Terra. A member of the Colorado Party, Demicheli was one of a number of civilians who participated in the civilian military administration which took office following President Juan Maria Bordaberry's coup in 1973.
Уругвай президенті
Ол 1976 жылы шілдеде Бордаберридің орнын басып, президент болды. Қысқа президенттік кезеңінің соңында 80 жасында ол Уругвайдың ең қарт президенті болды. Ол билікте тұрған кезде экономиканы либерализациялауға бағытталған шараларды қабылдады. Демичели 1973-1985 жылдар аралығында Уругвайды басқарған азаматтық әскери әкімшіліктерде салыстырмалы түрде қалыпты болды, өйткені ол үкіметке қарсы демократияны жақтаушылар репрессивті деп санайтын шаралармен танылса да, бұрынғы саяси қайраткерлердің саяси қызметті жүзеге асыруына тыйым салу туралы әскери әріптестерімен келіспеді: бұл оның Уругвай президенті ретінде қысқа мерзімдік өкілеттігінің аяқталуын жеделдетті деп есептеледі. 1976 жылы қыркүйекте Демичели өзінің президенттік қызметін Апарисио Мендеске тапсырды, ол 1980 жылы Демичели қайтыс болғанда әлі президент болып қызмет етіп жүрген еді.
He succeeded Bordaberry as President in July 1976. Aged 80 by the end of his brief period as President, he was the oldest ever president of Uruguay. While in office he adopted measures designed to liberalize the economy. Demicheli was a relative moderate within the civilian military administrations which ruled Uruguay between 1973 and 1985, in that, although he was known for measures deemed repressive by democracy advocates opposed to the government, he dissented with his military colleagues regarding the extent to which former political figures should be proscribed from pursuing political activities: this is believed to have hastened the end of his short term of office as President of Uruguay. Demicheli handed over his presidential office to Aparicio Méndez in September 1976, who was still serving as president when Demicheli died in 1980.
Тарихи негіздер
Оның алдындағы Хуан Мария Бордаберри сияқты, кейбір бақылаушылар Демичели сияқты Колорадо партиясының жетекші тұлғалары мен әскерилердің арасындағы тығыз байланыс Колорадо партиясының негізін қалаушы, 19-ғасыр президенті және әскери патриот Фруктуозо Риверадағы ұқсас элементтерді бейнелейді деп айтады. Бұл аргументке сәйкес, Уругвай президенті Венансио Флорестің де декрет бойынша билік етуді артық көруі де тарихи жағдай болар еді. Басқалары Демичелидің 1973 жылы билікке келген азаматтық әскери әкімшілікпен ынтымақтастық жасау арқылы Колорадо партиясының идеалдарын моральдық тұрғыдан жоққа шығарғанын айтады. Колорадолық Демичелидің өз мансабында екі рет министрлік / атқарушы өкілеттіктерді декретпен басқару күшіне енген кезеңдерде қолданғаны, сөзсіз, Колорадо партиясының ішінде мұндай шараларға айтарлықтай қолдау бар екенін көрсетеді. Кейбір бақылаушылардың Латын Америкасының декреттермен билік жүргізген мемлекет басшыларын "де-факто" президенттер деп сипаттау үрдісі осыған байланысты қарастырылуы мүмкін. Басқалары Демичелидің Колорадо партиясымен байланысын жоққа шығаруға тырысады.
As with his predecessor Juan Maria Bordaberry, some observers would argue that the close links between leading Colorado party figures such as Demicheli and the military mirror the similar elements present in the Colorado party's founder, the 19th century President and military patriot, Fructuoso Rivera. The preference for rule by decree of nineteenth century Colorado President of Uruguay Venancio Flores would also be a historical case in point, according to this argument. Others would reason that Demicheli was morally repudiating Colorado party ideals in cooperating with the civilian military administration which took office in 1973. The fact that the Colorado Demicheli twice in his career exercised ministerial / executive powers at periods when rule by decree was in force arguably illustrates the fact that within the Colorado party there was substantial support for such measures. The tendency of some observers to describe Latin American heads of state who ruled by decree as 'de facto' Presidents may be seen in this light. Others would seek to discount Demicheli's association with the Colorado Party.
Жұбайы
Оның әйелі София Альварес Вигноли де Демичели Габриэль Терраның президенті кезінде өзінің дипломатиялық қызметімен танылды, оның әкімшілігінде Альберто Демичели де қызмет етті.
His wife, Sofía Álvarez Vignoli de Demicheli, was noted for her diplomatic activity during the presidency of Gabriel Terra, in whose administration Alberto Demicheli also served.