Энрико Чекети: Итальяндық балет шебері мен әдістемесінің негізін қалаушысы

Кіріспе

Италиялық балет бишісі және мим (1850–1928)

Энрико Чечетти (21 маусым 1850 – 13 қараша 1928) – итальяндық балет бишісі, мим және Чечетти әдісінің негізін қалаушы. Цивитанова Маркеден шыққан екі бишінің ұлы, ол Римдегі Театро Тординонаның костюмдер бөлмесінде дүниеге келді. Еуропадағы биші ретінде сәнді мансабын аяқтаған соң, ол Санкт-Петербургтегі (Ресей) Императорлық балет театрында билеуге келді, онда өнер шеберлігін одан әрі жетілдірді. Чечетти өзінің өнер көрсетудегі ептілігі мен күш-қуаты, сондай-ақ бидегі техникалық қабілеті үшін жоғары бағаланды. 1888 жылы ол әлемдегі ең ұлы балет виртуозы ретінде мойындалды. Ресейдегі беделді мансабынан кейін, Петипаның шедеврі – «Ұйқыдағы сұлу қыз» қойылымында рөлдерді сомдады. Оның шәкірттерінің арасында Императорлық балеттің басқа да белгілі бишілері болды, мысалы: Анна Павлова, Леонид Массине және Васлав Нижинский. 1920 жылы Лондонда болғанда, ол американдық балерина Рут Пейджге және Нинетт де Валуаға сабақ берді. Ол көптеген балеттерді қайта қойды, соның ішінде Петипаның 1894 жылғы «Коппелия» балетінің түпкі нұсқасын, оның негізінде бүгінгі күнге дейін барлық нұсқалары жасалған. (Бұл нұсқа 20 ғасырдың басында жазылған және қазіргі таңда Сергеев жинағының құрамына кіреді). Сабақ кезінде Чечетти құлап түсіп, келесі күні, 13 қараша 1928 жылы қайтыс болды. Императорлық балет репертуарындағы ерлер вариацияларының хореографиясына өзгерістер енгізді. 1890 жылы Чечетти «Ұйқыдағы сұлу қыз» қойылымында өнер көрсетті, ондағы «Көк құс» рөлі Мариинский театрының көрермендерінде сенсация тудырды. «Көк құстың» хореографиясы бүгінгі күнге дейін еркек бишілерге үлкен қиындық туғызып келеді. Чечетти 1902 жылы Императорлық балеттен кетіп, сол кезде Ресей империясының құрамына кіретін Польшаның Варшава қаласындағы Императорлық балет мектебінің директоры болды. Мариинский театрында өткен қоштасу кешінде сол кездегі барлық жетекші балериналар болды, олардың көпшілігі оның шәкірттері еді. Барлық балериналар оған құрмет көрсету үшін «Paquita Grand pas classique» балетін орындады, оған барлық қатысушы балериналардың сүйікті сололары қосылды. Бұл бірнеше балериналар үшін ұзақ вариациялар жиынтығын қосу дәстүрін қалыптастырды. 1919 жылы Чечетти Лондонда «La Boutique fantasque» балетінің тұсаукесерлік қойылымында дүкенші рөлінде өнер көрсетті.

Enrico Cecchetti (; 21 June 1850 – 13 November 1928) was an Italian ballet dancer, mime, and founder of the Cecchetti method. The son of two dancers from Civitanova Marche, he was born in the costuming room of the Teatro Tordinona in Rome. After an illustrious career as a dancer in Europe, he went to dance for the Imperial Ballet in St. Petersburg, Russia, where he further honed his skills. Cecchetti was praised for his agility and strength in his performances, as well as his technical abilities in dance. By 1888, he was widely accepted as the greatest ballet virtuoso in the world. After an esteemed career in Russia, originating such roles as both the Bluebird and Carabosse in Petipa's masterpiece, The Sleeping Beauty, he turned to teaching. Some of his students included other notable dancers of the Imperial Ballet, such as: Anna Pavlova, Léonide Massine, and Vaslav Nijinsky. While in London in 1920, he provided instruction to the American ballerina Ruth Page and to Ninette de Valois. He also restaged many ballets, including Petipa's definitive version of Coppélia in 1894, from which nearly all modern versions of the work are based. (This version was notated in the early 20th century, and is today part of the Sergeyev Collection). While teaching a class, Cecchetti collapsed and he died the following day, 13 November 1928. Changes to the choreography of the male variations featured in the works of the Imperial Ballet's repertory. In 1890, Cecchetti performed in the ground breaking production of The Sleeping Beauty, where his performance as the Bluebird caused a sensation in the audience at the Mariinsky Theatre. The choreography of the Bluebird has challenged male dancers even to the present day. Cecchetti left the Imperial ballet in 1902 to accept the directorship of the Imperial Ballet School in Warsaw, Poland, then part of the Russian Empire. His farewell gala at the Mariinsky Theatre featured all of the leading ballerinas of the day, many of whom were his students. In order to have everyone pay him homage, the Paquita Grand pas classique was performed, with the inclusion of the favorite solos of all of the participating ballerinas. This led to the tradition of including a long suite of variations for several ballerinas. In 1919 Cecchetti performed at the inaugural performance of the ballet, La Boutique fantasque, in London, appearing in the role of the shopkeeper.

Мариинский театры

1887 жылы Чечетти Санкт-Петербургте өнер көрсетті, онда Мариинский театрының директоры Иван Всеволожский оның өнерін тамашалады. Чечеттидің өнері оны қатты әсер еткендіктен, оны бірден театрдың жетекші бишісі етіп тағайындады. Бұл сол кезде өте сирек кездесетін жағдай еді, себебі әдетте бишілер төменгі деңгейдегі труппаға қабылданатын. 19 ғасырдың басында балетке пуантты аяқ киім енгізілгеннен кейін, балетте пуантты техниканы қолданатын әйел бишілер басымдық танытты. Көп жағдайда ерлер биінің техникасы актерлік рөлге дейін төмендеді, ал бишілік міндеттері балеринамен серіктесетін көмекшіге жүктелді. Чечетти дереу ерлер бишілерінің дәстүрлі консервативті рөлдерін өзгертуге кірісіп, Императорлық балет репертуарындағы ерлер вариацияларының хореографиясына елеулі өзгерістер енгізді. 1890 жылы Чечетти «Ұйқыдағы сұлу» қойылымында өнер көрсетті, оның «Көкқұс» рөліндегі орындауы Мариинский театрының көрермендеріне үлкен әсер етті. «Көкқұстың» хореографиясы бүгінгі күнге дейін ерлер бишілеріне қиындық тудырып келеді. 1902 жылы Чечетти Польшаның Варшава қаласындағы Императорлық балет мектебінің директоры болып тағайындалу үшін Императорлық балеттен кетті. Мариинский театрында өткен қоштасу кешінде сол кездегі барлық жетекші балериналар болды, олардың көпшілігі оның шәкірттері еді. Оған құрмет көрсету мақсатында Paquita Grand pas classique қойылымына барлық қатысушы балериналардың сүйікті сололары қосылды. Бұл бірнеше балериналар үшін ұзақ вариациялар жиынтығын қосу дәстүрін қалыптастырды. 1919 жылы Чечетти Лондондағы «La Boutique fantasque» балетінің тұсаукесерінде өнер көрсетті, онда ол дүкен иесі рөлінде ойнады. Ол өз кезегінде Карло Блазистен тәлім алды, ал оның шәкірттерінің бірі Людовик XIV сарайындағы алғашқы балетмейстер Бошан болды. Чечетти сонымен қатар әкесінің екі әріптесінен де білім алды: Миланның «Ла Скала» театрында жұмыс істеген Чезаре Коппини мен биші Мария Тальонидің әкесі Филиппо Тальони. Олардың барлығы Миланның «Ла Скала» театрында сабақ берген Карло Блазистің шәкірттері болған. Ол 1820 жылы жарық көрген «Traité élémentaire, théorique et pratique de l'art de la danse» атты кітапта түсіндірілген әдісті қолданды. Сондай-ақ, Чечетти әдісі оның бұрынғы шәкірттері, мысалы Лора Уилсон арқылы тікелей берілді. 1925 жылы Артуро Тосканини Шебер Чечеттиді «Ла Скала» театрының би мектебінің директоры етіп тағайындады. Чечеттидің қайтысынан кейін Сирил Бомон, Станислав Идиковский, Маргарет Краске және Дерра де Морода Чечетти әдісін жүйелеуге шешім қабылдады, осылайша балет мұғалімдері балет бишілерінің техникасын жетілдіру үшін оны пайдалана беруге болады. Чечетти әдісі бойынша бишілер әр түрлі биді үйрену мен орындауға қолдау көрсету үшін барлық дағдыларды дамыту үшін қатаң тәртіптегі күнделікті жаттығулар мен жаттығуларды орындайды. Бұл әдісті дүниежүзіндегі көптеген балет труппалары қолданады, соның ішінде Канаданың Ұлттық балеті және Австралияның Мельбурн қаласындағы Монт-Альберт балет мектебі.

In 1887 Cecchetti performed in St. Petersburg where Ivan Vsevolozhsky, the director of the Mariinsky Theatre saw him perform. He was so impressed with Cecchetti that he immediately hired Cecchetti as a principal dancer for the theatre. This was extremely rare at the time because normally dancers would be asked to join a company on a lower level. With the introduction of the pointe shoe in the early 19th century, ballet was dominated by female performers using pointe technique. In many ways male technique had been reduced to the role of an actor whose responsibilities as a dancer were relegated to a servant who partnered the ballerina. Cecchetti immediately began transforming the traditionally conservative roles for the male dancer, making drastic changes to the choreography of the male variations featured in the works of the Imperial Ballet's repertory. In 1890, Cecchetti performed in the ground breaking production of The Sleeping Beauty, where his performance as the Bluebird caused a sensation in the auditorium of the Mariinsky Theatre. The choreography of the Bluebird has challenged male dancers even to the present day. Cecchetti left the Imperial ballet in 1902 to accept the directorship of the Imperial Ballet School in Warsaw, Poland. His farewell gala at the Mariinsky Theatre featured all of the leading ballerinas of the day, many of whom were his students. In order to have everyone pay him homage, the Paquita Grand pas classique was performed with the inclusion of the favorite solos of all of the participating ballerinas. This led to the tradition of including a long suite of variations for several ballerinas. In 1919 Cecchetti performed at the inaugural performance of the ballet La Boutique fantasque in London, appearing in the role of the shopkeeper. who in turn was taught by Carlo Blasis and the line can be traced back to Beauchamp the first ballet master at the court of Louis XIV. Cecchetti also studied with other two colleagues of his father: Cesare Coppini, who worked a La Scala of Milan, and Filippo Taglioni, father of the dancer Maria Taglioni. All of them had been students of Carlo Blasis, who taught at La Scala of Milan. There he applied the method explained in the book Traité élémentaire, théorique et pratique de l'art de la danse, published in 1820. So, too, the Cecchetti method has been passed on directly by his former pupils such as Laura Wilson. In 1925, Arturo Toscanini appointed Master Cecchetti as director of the La Scala theatre dancing school. After Cecchetti's death, Cyril Beaumont, Stanislas Idzikowsky, Margaret Craske and Derra de Moroda decided to codify Cecchetti's method so it could continue to be used by ballet teachers to perfect the technique of ballet dancers. Under the Cecchetti Method, dancers follow strict routines and daily exercises to develop all around skills to support learning and performance of every kind of dance. This training method is used by many ballet companies around the world, including The National Ballet of Canada and Mont Albert Ballet School in Melbourne, Australia.

Мұра

Оның атақты оқушыларының арасында: Анна Павлова, Циа Форнароли, Пьерина Легнани, Леонид Массине, Аттилия Радиче, Васлав Нижинский, Тамара Карсавина, Дам Нинет де Валой, Дам Мари Рамберт, Жизела Каччаланза, Винченцо Селли, Луиджи Альбертьери, Дам Алисия Маркова, Ольга Преображенская, Матильда Кшесинская, Серж Лифар, Джордж Баланчин, Рут Пейдж болды. Ол биші және хореограф ретінде Мишель Фокиннің "Шехерезада" (1910) балетінде эвнух рөлін, "От құсы" (1910) балетінде Костхей рөлін, ал "Петрушка" балетінде Сиқыршы рөлін ойнап, түсіндірді.