Чеччетти әдісі: Балет стилі мен оқыту жүйесі

Кіріспе

Балет стилі және балеттік оқыту әдісі

Чеччетти әдісі балет стилі де, балеттік оқыту әдісі де ретінде әртүрлі сипатталады. Чеччетти әдісімен оқытылған бишілер әлемнің түкпір-түкпіріндегі балет және басқа да би ұйымдарында көптеп табылады.

Тарих

Чечетти әдісінің дамуына ең үлкен ықпалын 19 ғасырдың басындағы балетмейстер Карло Бласис тигізді. Француз балет мектебінің дәстүрлі оқушысы және жақтаушысы Бласис – ең көрнекті балет теорияшыларының бірі және кодификацияланған техниканы алғаш жариялаған автор ("Traité élémentaire, théorique, et pratique de l'art de la danse" – "Бейнелеу өнері туралы элементарлық, теориялық және практикалық трактат"). Өте қатаң ұстаз ретінде танылған Бласис, би үйрену кезінде студенттерінен қатаң техникалық қағидаларды сақтауды талап етті. Осы философияны Чечетти өзінің ұстаздарынан – Бласистің шәкірттерінен (Джованни Лепри, Чезаре Карнесекки Коппини және Филиппо Тальони) үйренді. Сәйкесінше, Чечетти әдісінің негізгі ерекшелігі – би қозғалысының теориясын толыққанды түсінумен қатар, виртуоздық техниканы дамытуға бағытталған қатаң жаттығу режимін ұстану болып табылады. Чечетти әдісіне тағы бір маңызды ықпал оның кәсіби би мансабынан келді, ол оны балеттің түрлі техникаларымен және стильдерімен таныстырды. Мұғалім ретінде танымал бола бастағанда, ол осы стильдерді тәжірибеден өткізіп, әрқайсысының ең жақсы элементтерін біріктіре отырып, өзінің жеке балет техникасын және жаттығу жүйесін – атақты Чечетти әдісін жасады. Чечеттидің оқытудағы жетістігі соншалық, ол қазіргі классикалық балетке үлкен үлес қосушылардың бірі ретінде танылды, ал оның әдісі Еуропа бойынша классикалық балетті оқытуды айтарлықтай жақсартты. Бұрын балет оқытуы кездейсоқ және жеке ұстаздың стиліне тәуелді болса, Чечетти әдісі бүгінгі күні барлық кәсіби балет оқытуының негізі болып табылатын стандартталған оқыту моделін орнатты. Бастапқыда Чечетти өзінің әдісін шәкірттері мен кәсіби бишілерге үйретті, соның ішінде 20 ғасырдың басындағы танымал бишілер – Анна Павлова, Алисия Маркова, Джордж Баланчин және Серж Лифар да бар. Оның көптеген шәкірттері кейін Чечетти әдісін оқытты, олардың ішінде Нинетт де Валуа, Мари Рамберт, Лаура Уилсон, Маргарет Краске және Ольга Преображенская болды. Тарих бойында бірқатар кәсіби балет мектептері Чечетти әдісін пайдаланды, олардың ішінде Корольдік балет мектебі, Рамберт балет мектебі, Канаданың Ұлттық балет мектебі және Австралия балет мектебі бар. 1922 жылы британдық жазушы және би тарихшысы Сирил В. Бомонт Чечетти мен Станислав Идзиковскийпен бірлесіп, әдісті жариялау үшін қолжазба дайындады. Бұл әдіс бүкіл әлемде Чечетти әдісінің стандартты нұсқасы болып табылады және ол көптеген форматтарда, соның ішінде Бенеш және Лабан нотацияларында қайта жарияланды. Бұл әдісті Энриконың ұлдарының бірі Грациозо Чечетти өзінің "Классикалық би" атты еңбегінде толыққанды түсіндірді. Чечетти қоғамын 1922 жылы Лондонда Сирил Бомонт құрды, ал Маэстро Энрико Чечетти оның бірінші президенті болды. 1924 жылы Би мұғалімдерінің императорлық қоғамына қосылғанға дейін, Энрико Чечеттидің қарсылығына қарамастан, ол тәуелсіз болды. Бүгінгі күні Чечетти оқыту жүйесі классикалық балетті оқытуда халықаралық деңгейде қолданылады.

The greatest influence on the development of the Cecchetti method was Carlo Blasis, a ballet master of the early 19th century. A student and exponent of the traditional French school of ballet, Blasis is credited as one of the most prominent ballet theoreticians and the first to publish a codified technique, the "Traité élémentaire, théorique, et pratique de l'art de la danse" ("Elementary, Theoretical, and Practical Treatise on the Art of the Dance"). Reputedly a very rigorous teacher, Blasis insisted on his students conforming to strict technical principles when learning to dance, a philosophy which Cecchetti learnt from his own teachers, who were all students of Blasis (Giovanni Lepri, Cesare Carnesecchi Coppini and Filippo Taglioni). Consequently, the key characteristic of the Cecchetti method is the adherence to a rigid training regime, designed to develop a virtuoso technique, with the dancer having a complete understanding of the theory behind the movement. The other key influences on the Cecchetti method came from his own professional career as a dancer, which exposed him to many different techniques and styles of ballet. When he began to gain a reputation as a teacher, he experimented with these various styles, fusing the best elements of each to create his own ballet technique and training system, the eponymous Cechetti method. Such was the success of Cecchetti's teaching, he is recognised as one of the key contributors to modern classical ballet, his method credited with significantly improving the teaching of classical ballet throughout Europe. Where previously ballet teaching had been haphazard and reliant on the preferences and style of the individual teacher, the Cecchetti method established the model of standardised teaching which is the basis of all professional ballet teaching today. Initially, Cecchetti passed on his method by teaching it to his pupils and professional dancers, including well known dancers of the early 20th century, such as Anna Pavlova, Alicia Markova, George Balanchine and Serge Lifar. Many of his students later taught the Cecchetti method, including Ninette de Valois, Marie Rambert, Laura Wilson, Margaret Craske and Olga Preobrajenska. A number of professional ballet schools have historically used the Cecchetti method, including the Royal Ballet School, Rambert Ballet School, National Ballet School of Canada, and the Australian Ballet School. In 1922, British writer and dance historian Cyril W. Beaumont collaborated with Cecchetti and Stanislas Idzikowsky to document the method in print, producing the Manual of the Theory and Practice of Classical Theatrical Dancing. This continues to be the standard resource for the Cecchetti method throughout the world and it has been replicated in numerous forms, including Benesh and Laban notation. The method was further documented by Grazioso Cecchetti, one of Enrico's sons, in his treatise, Classical Dance. The Cecchetti Society was established by Cyril Beaumont in London in 1922, with Maestro Enrico Cecchetti as its first president, and remained independent until it joined the Imperial Society of Teachers of Dancing, against the wishes of Enrico Cecchetti, in 1924. Today, the Cecchetti training system is used internationally to teach classical ballet.

Австралия

Чечетти қоғамы 1934 жылы Австралияда Люси Саронова ханым тарапынан құрылды. Қоғам келесі 51 жыл бойы Виктория штатындағы Басқару кеңесі арқылы басқарылды, бұл басқару Лондондағы Би оқытушыларының императорлық қоғамының қолдауымен жүзеге асырылды. 1987 жылы Австралияның Чечетти қоғамы, штаттық бөлімшелерінен сайланған Ұлттық кеңес басқаруымен тәуелсіз австралиялық қоғам ретінде құрылды. Корпорацияның бас кеңсесі Мельбурнда орналасқан. 1997 жылы Австралия, Канада, Италия, Оңтүстік Африка, Ұлыбритания және АҚШ елдерінен құрылтайшы мүшелер Cecchetti International Classical Ballet атты халықаралық ұйым құрды. 2004 жылы коммерциялық емес канадалық корпорацияға айналған бұл ұйым, классикалық балеттің Чечетти әдісін және оның оқыту жүйесін әлем бойынша сақтап, дамытуға бағытталған. Бүгінде Чечетти әдісі Австралия балет мектебінде, Виктория өнер колледжінде және Квинслендтің үздік мектебінде қолданылады.

Ұлыбритания

Чечеттидің оқыту әдісі Ұлыбританияда классикалық балеттің дамуында маңызды рөл атқарды және қазіргі заманғы британдық оқыту әдістеріне зор үлес қосты. Энрико Чечетти және оның әйелі 1918 жылы Лондонда балет мектебін ашты, ал оның шәкірттері британдық балеттегі ең беделді тұлғалардың қатарында болды, олардың көптегені бүкіл әлемдегі балет өнеріне әсер етті. Деме Мари Рамберт – Чечеттидің бұрынғы шәкірті және әріптесі, ол оның әдістемесін оқытатын кәсіби балет мектебін де құрды. Осының нәтижесінде Ұлыбританияның алғашқы балет труппасы құрылды, ол бүгінде елдегі ең көне би ұйымы болып саналады, бірақ қазір Рамберт би труппасы деген атпен белгілі және қазіргі заманғы биге маманданған. Мектеп әлі де жұмыс істеп тұр және Рамберт балет және қазіргі заманғы би мектебі деп аталады. Деме Нинетт де Валуа өз мансабында Чечеттидің әріптесі болды. Ол Лондонда Корольдік балетті құрды, ал труппаның алғашқы бишілерінің көптегені Чечеттидің шәкірттері болды. Де Валуа Корольдік балет мектебін құрғанда да Чечетти әдісін қолдады. Филис Беделлс, тағы бір Чечетти шәкірті, Ұлыбританияда балет оқытуда маңызды рөл атқарды, ол Корольдік би академиясының негісқалаушы мүшесі болды, ол бүгінде классикалық балет оқытуын бағалау жөніндегі кеңесші орган болып табылады. Британ жазушысы және би тарихшысы Сирил В. Бомонт Чечеттидің жақын досы болды және 1922 жылы Чечеттипен бірлесіп, оқыту техникасын жазбаша түріндегі оқу жоспарына, «Классикалық балет бойынша Чечетти әдісі» кітабына біріктірді, ол бүкіл әлемдегі Чечетти әдісінің мұғалімдері үшін ең маңызды анықтамалық құралға айналды. Чечетти Бомонтқа әдісті сақтау және оны болашақ балет мұғалімдеріне түпнұсқалық түрінде жеткізу үшін Чечетти қоғамын құруға рұқсат берді. Кейіннен Чечетти қоғамының филиалдары бүкіл әлемде, әсіресе Австралияда, Оңтүстік Африкада, Канадада және АҚШ-та ашылды. Бастапқы Чечетти қоғамы бүгінде де Ұлыбританияда бар, бірақ Энрико Чечеттидің тілегіне қайшы, ол Imperial Society of Teachers of Dancing құрамына енді, ол Чечетти әдісін өзінің Императорлық классикалық балет бағдарламасынан бөлек сақтап келеді. Бүгінде Imperial Society of Teachers of Dancing Чечетти әдісін оқу жоспары негізіндегі би емтихандарының сериясы ретінде насихаттайды. Оқу жоспары – бұл біліктілік пен оқу бағдарламаларын аккредиттеуші орган, Англия мен Уэльстегі біліктіліктерді реттейтін үкіметтік орган бекіткен сыныптық және кәсіби сыныптық емтихандардың прогрессивті сериясы. Сондықтан Чечетти әдісі бойынша емтихан нәтижелері басқа ұлттық біліктіліктерге есептелуі мүмкін, бірақ бұл тек Англия мен Уэльсте ғана қолданылады. Мұндай біліктіліктерді көбінесе кәсіби бишілер емес, әуесқойлар алады. Гавин Роубок сияқты кейбір балет мұғалімдері Чечетти әдісі туралы білімдерін Энрико Чечеттидің шәкірттерінен тікелей байланыс арқылы ала алады, оның ішінде Корольдік балет мектебінде, Рамберт мектебінде және Канаданың Ұлттық балет мектебінде білім алған бишілердің ұрпақтары бар.

The Cecchetti teaching method was vital in the development of Classical Ballet in the United Kingdom and contributed heavily to modern day British teaching methods. Enrico Cecchetti and his wife opened a ballet school in London in 1918, and his pupils included some of the most influential names in British ballet, many also influencing ballet throughout the world. Dame Marie Rambert was a former pupil and colleague of Cecchetti, who also established a professional ballet school teaching his methods. This led to the formation of the UK's first ballet company, which survives today as the country's oldest established dance company, although it is now known as Rambert Dance Company and specialises in contemporary dance. The school also remains and is known as the Rambert School of Ballet and Contemporary Dance. Dame Ninette de Valois was a colleague of Cecchetti during her professional career with the Ballets Russes. She established The Royal Ballet in London, with many of the companies early dancers being pupils of Cecchetti. The Cecchetti method was also favoured by de Valois when she formed the Royal Ballet School. Phyllis Bedells, another Cecchetti pupil, would also play an important role in the teaching of ballet in Britain, as a founder member of the Royal Academy of Dance, which today is a classical ballet teaching examination board. The British writer and dance historian Cyril W. Beaumont was a close friend of Cecchetti and, in 1922 he collaborated with Cecchetti to codify the training technique into a printed syllabus, The Cecchetti Method of Classical Ballet, which has become the foremost reference for Cecchetti method teachers worldwide. Cecchetti also gave Beaumont permission to establish the Cecchetti Society to maintain the method and ensure that it would be passed on to future ballet teachers in its original form. Branches of the Cecchetti Society were subsequently established around the world, most notably in Australia, South Africa, Canada and the US. The original Cecchetti Society still exists in Britain, although against the wishes of Enrico Cecchetti it was absorbed into the Imperial Society of Teachers of Dancing, which continues to maintain the Cecchetti method as a separate entity from its own Imperial Classical Ballet syllabus. Today, the Imperial Society of Teachers of Dancing promotes the Cecchetti method as a syllabus based series of dance examinations, which are taught by registered teachers around the world in both pre vocational and vocational dance schools. The syllabus is a progressive series of graded and vocational graded examinations, which are accredited by the Qualifications and Curriculum Authority, the government appointed regulator of qualifications in England and Wales. Successful exam passes in the Cecchetti method can therefore be submitted for credit towards other nationally recognised qualifications, however this only applies in England and Wales. These qualifications are in reality usually taken by the amateur rather than the professional dancer. There are a few ballet teachers, such as Gavin Roebuck, who can trace their knowledge of the Cecchetti method in a direct line from pupils of Enrico Cecchetti, including generations of dancers trained at the Royal Ballet School, the Rambert School and Canada's National Ballet School.

Оңтүстік Африка

Оңтүстік Африкада 1928 жылы құрылған Чечетти қоғамында бес сынып бар, ал негізгі емтихандар Ұлыбританиядағыдай: аралық негіз, аралық, алдыңғы 1 және алдыңғы 2. Емтихан нәтижелері келесідей беріледі: "Өтті", "Өтті плюс", "Мақтау", "Жоғары мақтау" және "Құрмет". Оқыту үшін студенттің алдыңғы 1-ші сыныпты өткеннен кейін Associate емтиханын тапсыруы қажет. Басқа біліктіліктер Ұлыбритания мен Австралиядағыдай. Оңтүстік Африкадағы Чечетти туралы толық ақпаратты www.cecchetti.co.za сайтынан алуға болады.