Кіріспе

Питтсбург, Пенсильвания, АҚШ-тағы көпір.

Роберто Клементе көпірі, сондай-ақ Алтыншы көше көпірі деп белгілі, Пенсильвания штатының Питтсбург қаласының орталық бөлігіндегі Алеггени өзені арқылы өтеді.

Бірінші көпір

Бұл жердегі бастапқы көпір алты құрылымдық аралықтары бар ағаштан жасалған жабық көпір болған, оның құрылысында Бёрр арқалықтары қолданылған болуы мүмкін. Ол 1819 жылы Лотроп атымен белгілі мердігер салып бітірген.

Екінші көпір

1859 жылы Джон А. Роблинг екінші Алтыншы көше көпірін салды. Бұл Питтсбургтегі оның үшінші және соңғы көпірі болды. Оның үлкен ұлы Вашингтон Роблинг инженерлік білімін аяқтағаннан кейін осы көпірде оныңмен бірге жұмыс істеді. Көпірдің екі басты құрылымы 343 фут (105 м) болса, жағалық құрылымдары 179 фут (55 м) құрады. Көпірдің төбесі сым ілгектерге, ал сым ілгектер сымдық арқандарға ілінді. Бұл көпір 1892 жылы бұзылды, себебі ол қазіргі көлік қажеттіліктерін қанағаттандыру үшін тым тар және нашар болды.

Үшінші көпір

1892 жылы үшінші Алтыншы көше көпірін инженер Теодор Купер «Юнион Бридж Компаниясы» үшін салды. Басты құрылымдардың ұзындығы 134 метр (440 фут) болды, олардың әрқайсысы жоғары бұрышталған жоғарғы жиектері бар «түйе арқасы» типіндегі фермалық конструкциядан тұрды. Құрылымдар бұрынғы көпірге қарағанда екі есе кең болды. 1927 жылы көпірдің металл конструкциясы қауіпсіздік үшін тым қатаң болғандықтан, оны бөлшектеуге тура келді. Сол жылы басты құрылымдар уақытша түрде 24 метр (80 фут) биіктіктен төмендетілді. Олар баржаларға түсіріліп, Огайо өзені арқылы Невилл аралының артқы арнасына дейін ағызылды, онда Кораполис көпірін салу үшін пайдаланылды. Соңында, 1994 жылы металл конструкциялар металл терісінен айырылды.

Ағымдағы көпір

Қазіргі көпір 1928 жылғы 29 қыркүйекте аяқталды. Ол Үш бауырлас көпірлердің бірі, олардың қатарында 7-ші және 9-шы көшелердегі көпірлер де бар. Үш көпір де дерлік бірдей, ілмектелген, өздігінен бекітілген аспалы көпірлер. Жоғарғы сымдардың көлденең тартылысына жолдың екі жағындағы болатты арқалықтар қарсы тұрады. Аспалы жүйе 14 дюймдік ілмектерден тұрады, олар бастапқы және соңғы нүктелерге дейін созылады, әр мұнараның үстінде екі тірегі бар және панельдердің түйісу нүктелерінде 4 дюймдік ілмектермен жолға тіреледі. Қаттылық жүйесі жолдың еңісіне параллель үш қабатты торлы пластиналық арқалықтардан тұрады. Арқалықтар иілуден туындаған кернеуге және тікелей қысымға ұшырайды.

Маңыздылығы

Питтсбург Пиратс бейсбол клубының ойыншысы Роберто Клементе есімімен аталған бұл көпір, "Үш қарындас" деп аталатын үш параллель көпірдің бірі. "Үш қарындас" – өздігінен бекітілген аспалы көпірлер болып табылады және олардың ерекшелігі – Америка Құрама Штаттарында салынған дерлік бірдей үш көпірдің жалғыз тобы және алғашқы өздігінен бекітілген аспалы құрылыстар екендігінде. Қаланың аудандарын 720-ден астам көпір байланыстырады. Алтыншы көше көпірінің тіректері болашақтағы метро туннельдерін салуға мүмкіндік беру үшін, көлік жоспарлаушысы Бион Дж. Арнольдтың ұсынысы бойынша, өзен төсегінің астында арка тәрізді ашықтармен салынған. 2012 жылы аяқталған Солтүстік жағалау қосылыс туннельдері бұл мүмкіндікті пайдаланбады, керісінше, батысқа қарай (ағыс бойына) бұрғыланды және көпірдің астынан өтпеді. Көпір 1998 жылдың 6 тамызында Клементе құрметіне ресми түрде қайта аталды, ол өмірінің соңына дейін "Пиратс" командасында өнер көрсетіп, 1972 жылы ұшақ апатында қаза тапты. Бұл, "Пиратс" клубы атау құқығын жергілікті "PNC Financial Services" компаниясына сатқаннан кейін жасалған келісімнің бір бөлігі болды. Атау құқығы сатылмас бұрын, Питтсбург тұрғындарының көпшілігі паркті Клементе есімімен атауды қалаған. Көпір "Пиратс" және "Стиллерс" командаларының ойын күндері көлік құралдары үшін жабылады, бұл "PNC Park" және "Heinz Field" стадиондарына жаяу өтуге мүмкіндік береді. "PNC Park" салынып біткен кезде, бастапқыда "Three Rivers Stadium" стадионында орнатылған Роберто Клементе мүсіні, парктің оңтүстік-шығыс бұрышына, Роберто Клементе көпірінің солтүстік тірегіне қойылды. Питтсбург тарихы және ескерткіштер қоры, "Riverlife Task Force" жұмыс тобымен, Питтсбург қаласымен және "Duquesne Light Company" компаниясымен бірлесіп, көпірдің сәулеттік жарығын қаржыландырып, басқарады. 2002 жылдың 20 қарашасында көпір алғаш рет жарыққа толысты.