Кіріспе

Асаф Әли (1888–1953) – үнді саяхатшысы, тәуелсіздік күрескері және белгілі заңгер. Ол АҚШ-тағы Үндістанның алғашқы елшісі болды. Сонымен қатар Одиша штатының губернаторы қызметін де атқарды.

Білім

Асаф Әли Делидегі Сент-Стефан колледжінде оқыды. Ол Англиядағы Линкольн Инннен адвокаттық куәлігін алды.

Үндістан ұлттық қозғалысы

1914 жылы британдықтардың Осман империясына жасаған шабуылы Үндістан мұсылман қауымына зор әсер етті. Асаф Али түрік тарапын қолдап, Патшалық Кеңесінен бас тартты. Ол бұл әрекетті наразылық актісі деп есептеді және 1914 жылдың желтоқсан айында Үндістанға оралды. Үндістанға келген соң Асаф Али ұлттық қозғалысқа белсенді түрде қатысты. 1935 жылы ол Мұсылман Ұлтшыл партиясының мүшесі ретінде Орталық Заң шығару жиналысына сайланды. Кейін ол Конгресс мүшесі ретінде маңызға ие болды және оның орынбасары болып тағайындалды. Азаттық күресі барысында Асаф Алиге бірнеше рет түрмеге қамау жазасы берілді, соңғысы 1942 жылдың тамызында Бүкіл Үндістан Конгресс Комитетінің «Үндістанды тастау» қаулысын қабылдағаннан кейін болды. Ол Жавахарлал Неру және Конгресс Жұмыс Комитетінің басқа мүшелерімен бірге Ахметнагар бекінісіндегі түрмеде ұсталды.

1946 жылдан кейін

1946 жылдың 2 қыркүйегінен бастап Жавахарлал Неру басқарған Үндістанның уақытша үкіметінде теміржолдар мен көлік ісінің басшысы болды. 1947 жылдың ақпан айынан 1947 жылдың сәуір ортасына дейін АҚШ-тағы алғашқы үндістандық елші болып қызмет етті.

Тәуелсіздік алғаннан кейінгі кезең

Асаф Әли – АҚШ-тағы алғашқы үндістандық елші. Ол екі мерзімге Одиша штаттарының губернаторы болып тағайындалды, содан кейін Швейцариядағы үндістандық елші болды.

Заң мансабы

Асаф Әли елдегі ең беделді заңгерлердің біріне айналды. Ол Батукешвар Даттты заңгер ретінде қорғады. 1945 жылы Әли Конгресс партиясы құрған, қараша айының соңында мемлекетке опасыздық жасады деген айыппен қамалған Үндістан Ұлттық Армиясы офицерлерін қорғау үшін құрылған INA қорғаныс тобының төрағасы болды. Бхагат Сингхке Үндістан қылмыстық кодексінің 307-бабы бойынша адам өлтіруге талпыну айыбы қойылды. Асаф Әли, Конгресс партиясының мүшесі, оның адвокаты болды.

Жеке өмір

1928 жылы ол Аруна Асаф Алиге үйленді, бұл ода діни нанымдарының (Асаф Али мұсылман, ал Аруна индус) және жас ерекшелігінің (Аруна одан 20 жас кіші болған) себепті көпке таң қалады. Ол 1942 жылы «Үндістанды тастап кету» қозғалысы кезінде Бомбей қаласындағы Говалия танк алаңында Ұлттық Конгресс туын көтеріп, көпке танылды. Кейіннен Аруна Асаф Али өз қызметі үшін Үндістанның ең жоғары азаматтық наградасы – «Бхарат Ратнамен» марапатталды.

Өлім және мұра

Әли 1953 жылдың 2 сәуірінде Бернде, Швейцариядағы Индия елшісі қызметін атқап жатқанда қайтыс болды. 1989 жылы Үндістан поштасы оның құрметіне марка шығарды.