Кіріспе
Маргарет А. Хейли (15 қараша 1861 жыл - 5 қаңтар 1939 жыл) - мұғалім, профсоюз қызметкері және жер құны салығын жақтаған Георгист белсендісі, оған "еңбекке жақын әйел күштісі" деген лақап ат қойылған. Хейли Чикаго мұғалімдер федерациясының алғашқы бизнес өкілі және мектеп мұғалімдерін ұйымдастырудағы пионер болды. CTF-дегі ұзақ қызметі барысында Хейли салықтың теңсіздіктерін түзетуге, мұғалімдердің жалақысын көбейтуге және Чикаго білім беру кеңесінің жерді әділетсіз жалға беруін әшкерелеуге күш салды.
Ерте өмір және ұстаздық мансап
Хейли 1861 жылы Иллинойс штатының Чикаго қаласында ирланд иммигранттарының отбасында дүниеге келді; анасы Ирландияның Дублин қаласынан, ал әкесі Канаданың Квебек провинциясының Монреаль қаласында Ирландияның Клэр округінен келген иммигранттардың отбасында туған. Ол өмірінің алғашқы алты жылын шаруашылықта өткізді. Оның ата-анасы аграрлық қозғалысты, оның ішінде фермерлер одағын қолдады. 1880-жылдардағы экономикалық дағдарыс және 1890-жылдардағы депрессия оның болашақ қызметіне әсер етті. Иллинойс штатының Блумингтон қаласындағы Иллинойс нормалық мектебінде Хейли біржақты салық жақтасы Генри Джорджтың ойларын қабылдады. Кук округінің нормалық мектебінде және Буффало педагогикалық мектебінде ол прогрессивті педагогтар Фрэнсис Уэйланд Паркер мен Уильям Джеймстен білім алды. Отбасының қаржылық қиындықтары Хейлиді 16 жасында Иллинойс штатының Гранди округіндегі ауылдық мектепте мұғалім болып жұмыс істеуге мәжбүр етті. 1882 жылы ол Кук округінің мектеп жүйесінде жұмыс істеу үшін Чикагоға көшіп келді. 1884 жылы ол Чикагоның оңтүстік бөлігіндегі Стокярд ауданындағы Хендрикс мектебінде алтыншы сынып мұғалімі болып жұмысқа орналасты. Ол 1900 жылы мұғалімдік қызметін аяқтағанға дейін сол жерде жұмыс істеді.
Чикаго мұғалімдер федерациясы
Хейли 1898 жылы Чикаго мұғалімдер федерациясына қосылды және ұйымның алғашқы аудандық вице-президенттерінің бірі болды. 1898 жылы Харпер комиссиясына қарсы күрес Хейлидің Чикаго мұғалімдер федерациясының мүшесі ретінде алғашқы маңызды күресі болды. Чикаго университетінің президенті Уильям Рейни Харпер Чикаго мектеп жүйесін толыққанды қайта құруды ұсынған комиссияны басқарды. Харпердің баяндамасында мектеп директорларының өкілеттіктерін арттыру, мектептерде корпоративтік тиімділікті орнату, мектеп кеңесінің мүшелерінің санын азайту, білім беру саласындағы басшылық лауазымдардағы «сарапшылардың» санын көбейту және еркектерге артықшылық беретін, әсіресе әйел бастауыш мектеп мұғалімдеріне қарағанда жоғары сыныпты орта мектеп мұғалімдері мен әкімшілеріне арналған жалақы жүйесін енгізу туралы сөз болды. Бәлкім, ең танымал нәрсе – Харпер комиссиясы Чикагодағы бизнес үшін мектеп мүліктерін 99 жылға жалға беруді ұсынды, бұл жалға алу салықтан босатылатын еді. 1899 жылдың соңында Хейли мемлекеттік мектептердің лайықты қаржыландырылуын қамтамасыз ету және Білім беру кеңесінің теңсіз салық және жалға беру саясатын ұстанған кезде мұғалімдердің жалақыны көтеру және жұмыстың қауіпсіздігі үшін тікелей сұрануын болдырмау мақсатымен «салық күресіне» қосылды. Харпер заң жобасы жеңіліске ұшырағаннан кейін Хейли мен Кэтрин Гоггин CTF-тің билігін нығайтты, осылайша кәсіподақ ішіндегі кез келген оппозицияны жойып, оны Америкадағы ең танымал жұмысшы ұйымдарының біріне айналдырды. Хейли 1901 жылы корпоративтік салықтан қашуды зерттеу жұмысын жүргізу кезінде CTF-тің тұрақты бизнес өкілі ретінде тағайындалды. Кук округінің салықтық тізілімдері көрсеткендей, 2 миллион доллардан астам корпоративтік салық жиналмаған. Хейли мен Гоггин ақшаны мектеп жүйесіне жұмсауды жақтады; жылдар бойы қолдау көрсеткеннен кейін 600 000 доллар жиналып, мұғалімдердің жалақысын көтеруге бағытталды. «Салық шайқасы» кезеңінде, 1900-1904 жылдары Чикаго мұғалімдер федерациясы Маргарет Хейлидің досы Джон Фицпатрик басқарған Чикаго еңбек федерациясына қосылды, бұл CTF-ті Америка мұғалімдер федерациясының 1-тобына айналдырды. Тарихшылар еңбекшілердің мұғалімдерді қаншалықты қабылдағанын және керісінше де талқылайды. Чикаго білім беру басқармасы мұғалімдердің еңбек ұйымдарымен байланысын оларға қарсы пайдаланды. 1915-1916 оқу жылында Білім беру кеңесі Лоеб ережесін қабылдады, ол мұғалімдер мен ұйымдасқан еңбек күштері арасындағы кез келген одақты тыйым салды. Жағдайды одан да қиындатқан нәрсе – Кеңес шешім қабылдағаннан кейін 68 мұғалімді (олардың 38-і CTF мүшелері) қайта жұмысқа алудан бас тартты. Бұл дау Иллинойс штатының Жоғарғы сотына жетті, ол мұғалімдерге қарсы шешім шығарды. CTF еңбекпен байланысты тоқтатуға міндеттелді және ол 1924 жылға дейін жартылай заңды ұйым ретінде жұмыс істеді. CTF өз тағдырын қалалық саясатпен де байланыстырды; 1905 жылы ол Эдвард Данннің мэрлік үміткерлігін қолдады. Хейли сияқты Данн да трамвай желілерінің муниципалдық меншігіне ие болуын және халықтық бақылау принципін жақтады. Даннның қала әкімі болған алғашқы екі жылында «әкімшілік прогрессивтердің» мұғалімдерге деген ықпалы азайды. Данннің «жасырын кабинетінің» құрамында Хейли қала әкіміне мектеп мәселелері бойынша кеңес берді. Данн мектеп кеңесіне әйелдерді және CTF қолдаушыларын тағайындады, бұл бизнес мүдделері мектеп саясатына үстемдік етпеуін қамтамасыз етті. Хейли ұлттық деңгейде де белсенділік танытты. 1901 жылы, Хейли Ұлттық мұғалімдер федерациясының президенті болғаннан үш жыл бұрын, ол Сент-Луис конвенциясында Ұлттық білім беру қауымдастығының алдында сөз сөйлеген алғашқы бастауыш мектеп мұғалімі болды. Ол «Мұғалімдер неге ұйымдасуы керек» деген танымал сөз сөйледі. Ол жергілікті және ұлттық деңгейдегі мұғалімдер одағында әйелдердің көбірек болуын талап етті. Ол 1910 жылы Елла Флаг Янгтың Ұлттық білім беру қауымдастығының президенті болып сайлануына үлкен үлес қосты, ол кейін сынып мұғалімдерінің қажеттіліктеріне көбірек назар бөлді.
Өлім және мұра
Маргарет Хейли 1939 жылдың 5 қаңтарында Чикагодағы Энглвуд ауруханасында 77 жасында жүрек талмасынан қайтыс болды.