Ішкі Македония революциялық ұйымы (Біріккен) – Македония аймағындағы революциялық саяси ұйым. Балкан федерациясына қосылу мақсатында Коминтернмен байланыс күйзеді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ішкі Македониялық революциялық ұйымы (Біріккен) (1925–1936), ағылшын тілінде IMRO (Біріккен) деп жиі аталатын, Македонияның барлық географиялық аймағында қызмет еткен революциялық саяси ұйым болды.
The Internal Macedonian Revolutionary Organization (United) (1925–1936) commonly known in English as IMRO (United), was the name of a revolutionary political organization active across the entire geographical region of Macedonia.
Тарих
IMRO (Біріккен) 1925 жылы Венада Ішкі Македониялық Революциялық Ұйымының (IMRO) сол қанаты Май манифестінің сәтсіздігінен кейін құрылды. Оған Македониядан Димитар Влахов, Павел Шатев, Георгий Занков, Ризо Ризов, Владимир Поптомов, Методи Шаторов және Христо Янков сияқты бірнеше революционерлер жетекшілік етті. Оның басты мақсаты – Македонияны географиялық және экономикалық шекараларында босату, сондай-ақ болашақ Балқан Федеративтік Республикасының тең құқылы мүшесі болатын жаңа саяси бірлік құру еді. Ұйым Балқан коммунистік федерациясында серіктес ретінде қабылданды және тікелей Коминтерн тарапынан қолдау алды, болгар коммунистік көшбасшысы Георгий Димитровпен тығыз байланыста болды. Ол, ГРУ-дың құпия агенты ретінде, IMRO (Біріккен) ұйымымен байланысқа жауапты болды. 1920 жылдары IMRO (Біріккен) Македония славяндарын болгарлар деп қарастырды. Алайда, 1930 жылдары IMRO македониялықты қолдады. Коминтерннің Резолюциясы македон ұлтының және македон тілінің бар екенін ресми мойындады. Ішкі Македониялық Революциялық Ұйымының (Біріккен) резолюциясы ретінде жарияланғанымен, бұл македон ұлттық ерекшелігінің ең маңызды халықаралық мойындалуы болды және оның дамуы мен бекітілуіне өте қолайлы жағдай жасады. Бұл тарихи құжаттың мәтіні Коминтерннің Балқандық бюросы тарапынан 1933 жылдың 20 желтоқсаны мен 1934 жылдың 7 қаңтары аралығында дайындалды. Ол 1934 жылдың 11 қаңтарында Мәскеудегі Саяси бюросымен бекітіліп, Коминтерннің Атқару комитеті мақұлдады. Алғаш рет бұл құжат "Македониядағы жағдай және IMRO (Біріккен) міндеттері" тақырыбымен "Македонское дело" газетінің сәуір айындағы санында жарияланды. Резолюция, тіпті прогрессивті қозғалыстың ішінде де, жеке македон ұлтының бар екенін жоққа шығарғандарға жауап бергеннен кейін, мынадай мәлімдеме жасады: "Македония бөлінген үш империалистік мемлекеттегі билеуші ұлттардың буржуазиясы, македон халқының ұлттық ерекшеліктерін және македон ұлтының бар екенін жоққа шығару арқылы ұлттық қысымын жасыруға тырысады". 1935 жылы Грекиядағы IMRO (Біріккен) ұйымы Грекия Коммунистік партиясымен (KKE) тығыз байланыс орнатты. Шындығында, 1935 жылдың 3 шілдесінде KKE газеті "Ризоспастис" Эдеса (Воден) қаласындағы IMRO (Біріккен) ұйымының Г. Славос қол қойған мәлімдемесін жариялады: "Біз, македониялықтар, болгарлар деп аталуға қарсымыз, себебі біз болгарлар емеспіз, сербтер емеспіз, гректер емеспіз, біз македониялықтармыз. Барлық македониялықтарды IMRO (Біріккен) қатарына қосылуға шақырамыз, және біз барлығымыз бірге еркін Македония үшін күресеміз". Кейін IMRO (Біріккен) мүшелері заңсыз саяси қызметпен айналысқандары үшін сотқа тартылды. Көптеген мүшелер өздерін македониялықтар деп жариялады. 1936 жылы таратылғанға дейін, ұйым Болгария Коммунистік партиясы, Югославия Коммунистік партиясы және Грекия Коммунистік партиясының құрамында әрекет етуге тырысты және коммунистер басқаратын македондық ұлттық немесе халықтық майдан рөлін ойнауға ұмтылды. Ұйым таратылғаннан кейін, мүшелерінің көпшілігі Болгария Коммунистік партиясына қосылды. Өмір сүрген кезеңінде ұйым македон халқына аз әсер етті. Алайда, IMRO (Біріккен) ұйымынан шыққан белсенділер болгарлыққа бейімділігін сақтап, Иван Катарджиевтің сөзіне сүйенсек, өздерін болгарлар деп санауын жалғастырды.
IMRO (United) was founded in 1925 in Vienna after the failure of the May Manifesto by the left wing of the Internal Macedonian Revolutionary Organization (IMRO). It was under the leadership of several revolutionaries from Macedonia such as Dimitar Vlahov, Pavel Shatev, Georgi Zankov, Rizo Rizov, Vladimir Poptomov, Metodi Shatorov and Hristo Yankov. Its main objective was to free Macedonia within its geographical and economical borders, and to create a new political entity which would become an equal member of the future Balkan Federative Republic. It was accepted as a partner in the Balkan Communist Federation and was sponsored directly by the Comintern, maintaining close links with the Bulgarian communist leader Georgi Dimitrov. He, as secret agent of GRU was responsible especially for the contacts with the IMRO (United). In 1920s the IMRO (United) as a whole, defined the Slavs of Macedonia as Bulgarians. By the 1930s however, IMRO endorsed Macedonism. The Resolution of the Comintern publicly acknowledged the existence of the Macedonian nation and Macedonian language, although published as a resolution of the Internal Macedonian Revolutionary Organization (United), was undoubtedly the most significant international acknowledgement of the Macedonian national individuality, which had very favorable consequences for its development and affirmation. The text of this historic document was prepared in the period between December 20, 1933, and January 7, 1934, by the Balkan Secretariat of the Comintern. It was accepted by the Political Secretariat in Moscow on January 11, 1934, and approved by the Executive Committee of the Comintern. It was published for the first time in the April issue of Makedonsko Delo under the title "The Situation in Macedonia and the Tasks of IMRO (United)". After replying to those who, even within the progressive movement, denied the existence of a separate Macedonian nation, the Resolution, among other things, stated: " The bourgeoisie of the ruling nations in the three imperialist states among which Macedonia is partitioned, tries to camouflage its national oppression, denying the national features of the Macedonian people and the existence of the Macedonian nation.". By 1935, the IMRO (United) organisation in Greece was working closely with the Communist Party of Greece (KKE). Indeed, on 3 July 1935, the KKE newspaper, Rizospastis, reported a statement issued by the IMRO (United) organisation in Edesa (Voden) and signed by G. Slavos: " We Macedonians also insist on not being called Bulgarians, for we are neither Bulgarians, nor Serbs, nor Greeks, but Macedonians. We invite all Macedonians to join the ranks of the IMRO (United), and all of us together will fight for a free Macedonia " Later, IMRO (United) members were put on trial due to suspected illegal political activity. Many members listed their nationality as Macedonian. Until its dissolution in 1936 it sought to act as part of a Bulgarian Communist Party, Communist Party of Yugoslavia and the Communist Party of Greece and in fact attempted to play the part of a Communist led Macedonian national or popular front. After the organization was dissolved, most of the members ended up joining the Bulgarian Communist Party. During its existence, the organization had little influence over the Macedonian population. However such activists who came from the IMRO (United) maintained their strong pro Bulgarian bias, and according to Ivan Katardžiev they continued to see themselves as Bulgarians.
Кітапхана
VMRO (обединта), т. I, 131 бет. Скопье, 1991.
Эндрю Россос. Эгей Македониясы македониялықтары: 1944 жылғы британдық офицердің баяндамасы.
VMRO (obedineta), vol. I, p. 131 Skopje 1991
Andrew Rossos. The Macedonians of Aegean Macedonia: A British officer's report, 1944.