Кіріспе

Ассенсия аралының ең биік нүктесі – Ассенсия аралындағы ең биік шың.

Жасыл Тау – бұл "Шың" атауымен белгілі, Ассенсия аралындағы ең биік нүкте және стратовулкан. Ол өте сирек кездесетін ірі жасанды ормандардың бірі екендігі туралы мәлімдемелермен танымал. Топографиялық оқшаулау бойынша Жасыл Тау 38-ші орында тұр.

Тарих және өсімдіктер

XIX ғасырдың басындағы көптеген есептер, соның ішінде Чарльз Дарвиннің (1836 жылдың шілдесіндегі) жазбалары, вулкандық аралды өте сирек өсімдіктермен құнарсыз деп сипаттады, олардың кейбіреуі аралға тән, басқа еш жерде кездеспейтін. Ғалымдар аралдың туа біткен тамырлы өсімдіктерінің саны 25-30 аралығында екенін, олардың 10-ы Ассенсионға тән екенін бағалап отыр. Бұл кедей флора аралдың жасына (бар болғаны 1 миллион жыл) және оқшаулануына (көптеген ірі құрлықтардан алыс болуына) байланысты. Ең маңыздысы, ол шаруашылыққа бақылаушы тағайындауды табысқа жетудің кілті деп есептеді. Осы уақыттан бастап көптеген өсімдіктер әкелінді, ал Хукердің жоспары бір жағынан үлкен жетістікке жеткені байқалады. 1865 жылғы Әскери-теңіз министрлігінің баяндамасында Грин-Маунтин туралы былай делінген: "(аралда) қазір 40 түрлі ағаштардың қалың тоғайлары бар, одан басқа көптеген бұталар да өседі; өсімдіктердің таралуының арқасында сумен жабдықталу қазір өте жақсы". 1900 жылдардың басында банан мен гуава сияқты көптеген дақылдар табиғи түрде өсіп жатты. Дегенмен, бұл жетістік жауын-шашынның артуына әкелмегені мүмкін, бірақ өсімдіктердің көбеюі нәтижесінде жасырын ылғалды (тұманды) көбірек сіңіруге мүмкіндік берген болуы керек. Соның нәтижесінде пайда болған бұлтты орман – орман, шабындық және бұталы жерлер сияқты әртүрлі орталардан алынған өсімдіктердің мозаикасы. Қалыптасқан экожүйе әртүрлі климаттық және географиялық аймақтардан әкелінген түрлердің өзара әрекеттесуінің нәтижесінде толығымен жасанды. Британдықтардың әкелген түрлерінен құралған экожүйе Ассенсион аралдарының сирек кездесетін эндемикалық түрлеріне қауіп төндірді. Осы себепті Грин-Маунтин қазір ұлттық саябақ болып табылады, онда эндемикалық түрлерді белсенді түрде сақтау жұмыстары жүргізілуде. Бұл минерал алғаш рет 1952 жылы Грин-Маунтинде табылды.

География және қол жетімділік

Ұлттық парк аймағында орналасқан Тауға Джорджтауннан негізгі жол арқылы кіруге болады. Бірақ көлік таудың шыңына дейін жетпейді. Ескі казармаға және қолданыстан шыққан су жинау алабына дейін жаяу жол салынған. Ол жол бақылау станциясына дейін жалғасады, онда таудың үстінде су жиналу арқылы пайда болған «Диу-таз» (Dew Pond) да бар. Аймақ белгілі бір деңгейде сақталған және тығыз өсімдіктердің арасынан өтуге арналған жол жасалған. Таудың ең жоғары нүктесі – «Диу-таз»-дан жоғарыда орналасқан бекіткіш тізбегімен белгіленген.