Қорқынышты Шағын Нәрселер: Кендегі Зомбилер

Кіріспе

Wicked Little Things (Зомбилер) – 2006 жылы түсірілген американдық зомби қорқыныш фильмі. Оны Ж. С. Кардон режиссерлік еткен, ал басты рөлдерді Лори Хьюринг, Скаут Тейлор Комптон және Хлоя Грейс Морец сомдаған. Фильмнің шын оқиғаларға негізделгені туралы айтылған.

Сюжет

1913 жылы Пенсильвания штатының Карлтон қаласында Карлтон кенінің қатыгез иесі кедей иммигрант балаларды арзан жұмыс күші ретінде пайдаланады. Жаңа шахтаны жылдам қазу үшін ол динамит қолданады, бірақ жарылыс шахтаның құлап түсуіне себеп болып, көптеген балаларды тірідей көмеді. Кейіннен жұмысшыларының өліміне кінәлі деп танылған Карлтон соттан босатылып, кен жабылады. Қазіргі уақытта, сексен жыл өткен соң, Карен Тунни ұзаққа созылған аурудан кейін күйеуін жоғалтып, оның туған үйіне мұрагерлік етеді. Бұл үй Карлтон кеніне жақын орналасқан, ол қазіргі таңда тастап кетілген. Ол қыздары Сара мен Эммамен бірге үйге көшіп келеді. Үшеуі жергілікті дүкенге азық-түлік алуға барады, онда дүкенші Уолтер олардың тұратын аймағына жеткізілім жасайтынын айтады. Көлік жүргізіп бара жатқанда Карен жолдан өтіп бара жатқан адаммен шамадан тыс жақындасып қалады. Ол машинадан шығып, оны іздейді, бірақ ешқайда таба алмайды. Олар үйге келгенде Сара есікте қанды дақтарды көрсетеді, ал Карен оның тек "бояу" екенін айтады. Эмма балалардың күлгенін естігенде, үйден шығып, дыбысқа қарай жүреді. Карен Эмманы іздеп шығып, ескі шахтада табады. Олар үйге қайту жолын іздеп жүргенде қараңғы түсіп, адасып қалады. Олар Ханкс тұратын үйді тауып, ішке кіреді. Ханкс Каренге түнде үйде қалуға кеңес береді және оған есіктерге жағылған қан үшін оған алғыс айтудың қажеті жоқ екенін айтады. 1913 жылдан бері кен орнын иеленген Карлтонның соңғы мұрагері Уильям Карлтон мүлікті сатып алып, адамдарды жаңа жерлерінен қуумен айналысады. Темірде шахтада қаза тапқан балалар зомби болып қайта тіріліп, кісі өлтіруді бастайды. Бұл оқиға қоғамда жоғалып кеткендер деп есептеледі, бірақ көпшілік балалардың бар екенін сезеді. Тунни мен Хэнкс отбасылары зомби балалардың туыстары екені анықталады, олар тек қана туысқандарын тірі қалдырып, қалғандарын өлтіреді. Мэри есімді зомбимен дос болған Эмма анасына зомбилер оны жемейтінін және Мэри анасына зиян келтірмейтінін айтады (өйткені ол Тунни отбасының тікелей туысы емес), бірақ басқа балалардың қауіпті болуы мүмкін екенін ескертеді. Карен жертөледен қайтыс болған күйеуінің, сондай-ақ Тунни мен Хэнкс отбасы балаларының суреттері бар ескі фотоальбомдарды табады, осылайша отбасы шахтада қайтыс болған балалардың кейбірімен туыс екенін анықтайды. Карен мен Сара Эмманы іздеу үшін шахтаға барады. Олар оны таба алмағаннан кейін шахтадан шығып, ондаған балалармен қоршалады. Олар балалардан қашып, Карлтонды көлігімен келе жатқан жерінен табады. Олар оның көлігіне кіріп, жүргізуді бұйырады, бірақ олар кете алмай тұрып, дөңгелектері кесіледі. Карен мен Сара Ханкс үйіне жүгіріп барады, не істерін білмейді. Біраз уақыттан кейін Карен Ханкс қанының зомби балаларды қорғайтын сипатқа ие екенін түсінеді. Ханкс пен Карлтон балаларды атуға тырысқанда, оқтардың тиімсіз екенін түсінеді және амбарға жүгіріп кетеді. Ханкс өзі мен Эмманың тікелей туыс екенін, Мэридің үлкен ағасы бар екенін және Кареннің Эмманың Мэримен байланысы арқылы қорғалғанын анықтайды. Балалар Карлтонды қуады, оның отбасын кен апатына кінәлі деп санайды. Балалар ақырында Карлтонды қоршап, өлтіреді, осылайша өш алу құмарлығын қанағаттандырады. Соңында Тунни отбасы үйді сатып, балаларға қалдырып кетеді. Фильм Мэридің төсекте отырып, Эмма берген ойыншық аюды құшақтап, оның ағасы есікті жабатынымен аяқталады.

In 1913, in Carlton, Pennsylvania, the cruel owner of the Carlton Mine exploits poor immigrant children as cheap workers. In order to excavate a new shaft quickly, he employs a dynamite charge, but the explosion causes the mine to collapse, burying a large group of the children alive. Following his later trial for willfully causing the death of his workers, Carlton is acquitted, and the mine closed down. In present day, eighty years later, Karen Tunny has just lost her husband after a long period of terminal disease and has inherited his birthhome near the since abandoned Carlton mine. She moves to the house with her daughters, Sarah and Emma. The three stop by the local market for supplies and are told by Walter, the shopkeeper, that he doesn't deliver to the area they live in. While driving, Karen has a near miss with a man crossing the road. She exits the car, looking for the man, but he's nowhere to be found. They arrive at the house and Sarah points out the blood on the door while Karen declares it's just "paint." When Emma hears children giggling, she leaves the house, following the sound of it. Karen goes out looking for Emma and finds her in an old mine. As they try to find their way back to the house, it becomes nightfall, and they get lost. They find a house, which is occupied by Hanks, and enter. Karen is advised by Hanks to stay at home during the night, and he also tells her that there is no need to thank him for the blood smeared on his and the Tunny's door. William Carlton, the last surviving heir of the Carlton estate, which has owned the mine since 1913, is hungrily devouring property and kicking people off his new property. Meanwhile, the children who died in the mines emerge as zombies and begin to kill, which is dismissed among the community as disappearances, though it is hinted that most of the community is aware of the presence of the children. As it turns out, the Tunny and Hanks families are relatives of the zombie children, who leave blood relatives alive while killing all others. Emma, who has had friendly contact with one of the zombies named Mary, informs her mother that the zombies won't eat her, and that Mary would not directly hurt her mother (who is not a direct Tunny blood relative), but passes on the warning that the other children might. Karen finds some old family photo albums in the basement that contain pictures of her late husband, as well as the Tunny and Hanks children, thus revealing that the family is related to some of the children who died in the mine. Karen and Sarah leave the house to go look for Emma in the mine. As they exit the shafts after not finding her, they become surrounded by a dozen of the children. They escape, with the children pursuing them, and find Carlton passing through in his car. They enter, telling him to drive, but the tires are slashed before they can pull away. Karen and Sarah run to Hanks' house, unsure of what to do. Soon enough, Karen figures out that Hanks' blood has a supposed repellent effect on the zombie children. As both Hanks and Carlton attempt to shoot the children, they realize the bullets are ineffective, and run to the barn. Hanks realizes that, as he and Emma are direct blood relatives, it turns out Mary has an older brother, and Karen is in some way protected by Emma's relationship with Mary. The children are really after Carlton, as they blame his family for the mining accident that killed them. The children finally corner Carlton and kill him, thus satisfying their lust for retribution. At the end, the Tunny family drives away after selling the house and leaving it for the children. The film ends with Mary sitting on a bed, clutching a teddy given to her by Emma, and her brother closing the door.

Өндіріс

Бір кезде фильмді Тобе Хупер режиссерлік етпекші болған, бірақ ол 2005 жылғы "Морг" фильмін түсіру үшін бас тартқан соң, Дж. С. Кардон режиссерлікке кірісті. Фильм Болгария тауларында түсірілді.

Шығару

Фильм 2006 жылы «8 фильм өлтіру үшін» атты қорқынышты фильмдер фестивалінің бірінші циклында көрсетілген сегіз фильмнің бірі ретінде тұңғыш рет көрерменге ұсынылды.