Кіріспе
Италияның Равенна қаласындағы базилика шіркеуі, біздің заманымыздың 6-шы ғасырында патша Теодорих Ұлы салған. Сант-Аполлинаре-Нуово базиликасы – Италияның Равенна қаласындағы базилика шіркеуі. Ол 6 ғасырдың бірінші ширегінде (Liber Pontificalis-те расталғандай) Остготтар патшасы Теодорих Ұлының сарайлық капелласы ретінде салынған. Бұл ариан шіркеуі бастапқыда 504 жылы «Құтқарушы Мәсіхке» арналған. 561 жылы Византия императоры Юстиниан I билігі кезінде «Sanctus Martinus in Coelo Aureo» («Алтын аспандағы Әулие Мартин») деген жаңа атпен қайта освящен болды. Ариан шіркеуін басып, шіркеу Ариандыққа қарсы күрескен Тур қаласының Әулие Мартиніне арналды. Аңыз бойынша, Рим папасы Григорий Ұлы шіркеудегі мозаикаларды қара түске бояуға бұйырған, себебі олардың алтынды сәні құлшына жасайтындарды дұғаларынан алаңдататын еді. 856 жылы Әулие Аполлинарийдің реликвиялары Адриатика теңізінен жиі жасалатын қарақшылардың шабуылдарынан қорғану үшін Сант-Аполлинаре-ин-Классе базиликасынан осы шіркеуге көшірілді, соның нәтижесінде шіркеу атауы өзгертілді. Оның апсидасы мен атриумы 6-шы ғасырда ариандыққа тым айқын сілтеме жасайтын немесе патшаның даңқын көрсететін мозаикалардың қиратылуымен бастап, әр түрлі уақытта жаңартылды, бірақ бүйір қабырғалардың мозаикалары, Коринфтік капиталдары бар жиырма төрт бағана және амбо сақталды. Кейбір бағаналарда қолдар мен қолының суреттері көрінеді, бұл бір кезде дұға ететін готтар мен Теодорихтың сарайын бейнелеген суреттердің бөліктері, бірақ Византия кезеңінде жойылған. 19-шы ғасырдың ортасында Феличе Кибель мозаикаларды жөндеу жұмыстарын (және өзгерістер енгізді). Қазіргі апсида Екінші дүниежүзілік соғыста зақымданғаннан кейін қайта құрылды.
The Basilica of Sant'Apollinare Nuovo is a basilica church in Ravenna, Italy. It was erected by the Ostrogothic king Theodoric the Great as his palace chapel during the first quarter of the 6th century (as attested to in the Liber Pontificalis). This Arian church was originally dedicated in 504 AD to "Christ the Redeemer". It was reconsecrated in 561 AD, under the rule of the Byzantine emperor Justinian I, under the new name "Sanctus Martinus in Coelo Aureo" ("Saint Martin in Golden Heaven"). Suppressing the Arian church, the church was dedicated to Saint Martin of Tours, a foe of Arianism. According to legend, Pope Gregory the Great ordered that the mosaics in the church be blackened, as their golden glory distracted worshipers from their prayers. The basilica was renamed again in 856 AD when relics of Saint Apollinaris were transferred from the Basilica of Sant'Apollinare in Classe because of the threat posed by frequent raids of pirates from the Adriatic Sea. Its apse and atrium underwent modernization at various times, beginning in the 6th century with the destruction of mosaics whose themes were too overtly Arian or which expressed the king's glory, but the mosaics of the lateral walls, twenty four columns with simplified Corinthian capitals, and an Ambo are preserved. On some columns, images of arms and hands can be seen, which are parts of figures once representing praying Goths and Theodoric's court, deleted in Byzantine times. Renovations (and alterations) were done to the mosaics in the mid 19th century by Felice Kibel. The present apse is a reconstruction after being damaged during World War II.
Сипаттама
Сол қабырғаның жоғарғы бөлігінде Исаның ғажайыптары мен теңеулерін бейнелейтін 13 кішкентай мозаика, ал оң қабырғада Исаның құмарлық шегуі мен тірілісін көрсететін 13 мозаика орналасқан. Дегенмен, қамшылау мен айқышқа мізгілдеу суреттелмеген. Олар Теодорих Ұлының билігінде, Лентоқсан (Үрімтік) уақытында шіркеуде оқылатын Киелі кітаптың бөліктерін сипаттайды. Сол жақта Иса, рим императорының киімін киген, сақалсыз, жас адам ретінде бейнеленген. Оң жақта Иса сақалды болып суреттелген. Ариандардың пікірінше, бұл Исаның өсіп, пайғамбар Ишая айтқандай, "қайғыға толы адамға" айналғанын көрсетеді. Бұл мозаикалар, орама, айқыш және екі көгершін бейнеленген, қабық пішіндес нишамен көркемделген мозаикалық панельдермен бөлінген. Бұл мозаикаларды кем дегенде екі суретші жасаған. Келесі қатардағы мозаикалар – әр жағында он алтыдан, нұр шашыратып тұрған қасиеттілердің, пайғамбарлардың және жазбагерлердің схемасы. Фигуралар грек-римдік дәстүрде орындалған және базиликадағы басқа фигуралармен салыстырғанда өзгешелік көрсетеді. Әрбір суреттелген адам кітап ұстап тұр, ол түрме немесе кодекс түрінде, және базиликадағы көптеген фигуралар сияқты, олардың киімдерінде белгі немесе символ бар. Бұл мозаикалар терезелермен кезектеседі. Олар Теодорихтің тұсында жасалған. Төменгі қатарда византиялық стильдегі үлкен мозаикалар бар, олардың ешқайсысы жекеленбеген, барлығының мінез-қалпы бірдей. Олар епископ Агнелл (570 ж. қайтыс болған) тұсынан шамамен 50 жыл өткен соң, шіркеудің православие шіркеуіне айналған кезде жасалған. Сол жақта, үш патша бастаған, Византия дәуірінің 22 діңгез қызының процессиясы, Класс қаласынан төрт періштемен қоршалған Құдай ана мен балаға қарай жылжып келеді. (Бұл мозаикадағы патшалар Балтазар, Мелхиор және Гаспар деп аталады; бұл христиандық өнерде осы үш есімнің алғаш рет патшаларға берілген мысалы деп саналады.) Оң жақта, Әйіп Мартин бастаған 26 шейіттің ұқсас процессиясы, соның ішінде Әйіп Аполлинарий, Теодорих сарайынан төрт періштемен қоршалған таққа отырған Мәсіхті бейнелейтін топқа қарай қозғалады. Төменгі қабырғада, оң қабырғада Теодорих сарайының схемалық бейнесі және сол қабырғада үш кемесі бар Класс порты бейнеленген, бұл Теодорих кезінде Равеннадағы сәулет туралы біршама түсінік береді. Шіркеудің басқа бөлігінде, император Юстинианның қарт портреті бар қарапайым мозаика бар, бірақ ол бастапқыда Теодорихты бейнелеген болуы мүмкін. Шіркеудің кіреберісі алдында 16 ғасырда салынған мәрмәр портик орналасқан. Шіркеудің жанында, портиктің оң жағында, 9 немесе 10 ғасырға жататын дөңгелек қоңырау мұнарасы тұр. ЮНЕСКО шіркеуді Дүниежүзілік мұра тізіміне енгізген кезде, оның сарапшылары "базиликаның сыртқы және ішкі көрінісі 5-6 ғасырлардың соңындағы батыс және шығыс стильдерінің бірігуін көрсетеді. Бұл Еуропаның діни өнеріндегі маңызды мәдени кезеңдегі ең маңызды ғимараттардың бірі" деп атап көрсетті. Кейбір сурет тарихшылары, мозаикалардың бірінде батыс өнеріндегі Шайтанның алғашқы бейнесі бар деп санайды. Мозаикада, көк періште Исаның сол жағында үш ешкінің артында пайда болады (Матфейдің Қиямет күні туралы айтуынша).