Сэмюэл Кокс (1826-1893) – ағылшын дін қызметкері, универсалист баптист пасторы. Лондонда туып, білімін дамытып, Southsea және Ryde қалаларында қызмет еткен.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Сэмюэл Кокс (1826 жылғы 19 сәуір – 1893 жыл) – Лондон қаласында туған ағылшын дін қызметкері және христиан универсалисі.
Samuel Cox (19 April 1826 – 1893) was an English nonconformist divine and Christian universalist, born in London.
Өмірбаян
Ол 1826 жылдың 19 сәуірінде Лондонның жанында дүниеге келді және Сток-Ньюингтон мектебінде білім алды. Он төрт жасында әкесі жұмыс істейтін Лондон портында шәкірт болып жұмыс істеді, бірақ келісімшарты аяқталған соң лауазымынан бас тартып, баптист миссионері болу үшін Степни колледжіне түсті. Колледж курсын бітіріп, Лондон университетіне қабылданғаннан кейін Кокс 1852 жылы Саутсидегі Сент-Полс-сквердегі баптист шіркеуінің пасторы болды. 1854 жылы ол Уайт аралындағы Райд қаласынан шақыруды қабылдады және 1859 жылға дейін онда қалды. Жұтқыншақтың ауруы салдарынан уағыз айтудан қол үзді және әдебиетке көңіл бөлді. Баптистердің органы болған «Freeman» газеті үшін жазды, кейде редактор болып жұмыс істеді, сондай-ақ «Nonconformist», «Christian Spectator», «Quiver» және басқа да діни журналдарға материалдар жариялады. 1861 жылы ол 1662 жылғы қуғын-сүргіннің екі жүз жылдығын ұйымдастыру комитетінің хатшысы болып тағайындалды. Бірақ жұтқыншақтың ауруы күткендей нашар болмады, сондықтан 1863 жылы ол Ноттингемдегі Мансфилд-Роуд баптист шіркеуінің пасторы болуға келісті. Ол 1888 жылға дейін осы лауазымда сәтті және қуанышпен қызмет етті, содан кейін денсаулығы нашарлағандықтан отставкаға кетуге мәжбүр болды. 1873 жылы Баптист қауымдастығының президенті болды және 1882 жылы Сент-Эндрюс университетінен ДД ғылыми дәрежесін алды. Ол Хастингс қаласына зейнетке шықты, онда 1893 жылдың 27 наурызында қайтыс болды. Ол Ноттингемдегі жалпы зиратқа жерленді.
He was born on 19 April 1826 near London, and educated at a school at Stoke Newington. At the age of fourteen he was apprenticed at the London docks, where his father was employed, but on the expiration of his indentures resigned his position and entered the Stepney College to prepare himself for the baptist ministry. After passing the college course and matriculating at London University, Cox became in 1852 pastor of the baptist chapel in St. Paul's Square, Southsea. In 1854. he accepted an invitation to Ryde, Isle of Wight, where he remained till 1859. A disorder in the throat compelled him to desist from preaching, and caused him to turn his attention seriously to literature. He wrote for the Freeman, the organ of the baptists, and occasionally acted as editor, and became a contributor to the Nonconformist, the Christian Spectator, the Quiver, and other religious periodicals. In 1861, he was appointed secretary to the committee for arranging the bicentenary of the ejectment in 1662. But the throat delicacy proved less permanent than had been feared, so that in 1863 he ventured to accept a call to the pastorate of the Mansfield Road baptist chapel, Nottingham, a position he occupied successfully and happily till 1888, when failing health compelled his resignation. He was president of the Baptist Association in 1873 and received the degree of DD from St Andrews in 1882. He retired to Hastings, where he died on 27 March 1893. He was buried in the general cemetery at Nottingham.
Отбасы
1873 жылы ол Хантингдонширдегі Блантишемнен Элиза Тебббютке үйленді.
In 1873 he married Eliza Tebbutt of Bluntisham, Huntingdonshire.
Бағалау
Кокс уағыздау ісінде нәтижелі және құлшынысты болғанымен, оның басты қызметі жазушылық болды. 1863 жылы діни қызметке қайта оралғаны оның әдеби қуатына кедергі келтірмеді, нәтижесінде 1875 жылы ол «Expositor» журналының редакторы болды. Бұл ай сайын жарық көретін журнал идеясы Кокс өзінің уағыздаушы және Киелі кітапты зерттеуші ретіндегі жұмысынан туындады. Ол 1884 жылға дейін редакторлық қызмет атқарды, I-XX томдарына жауапты болды, олардың бір бөлігін толығымен өзі жазды. Бірақ ол өзінің төңірегіне докторлар Маги, Фаррар, Маркус Додс және профессор Робертсон Смит сияқты көрнекті мамандарды жинады. Журналдың Англиядағы діни ой-санаға тигізген әсерін бағалау қиын. Оның жалпы бағытын Кокс өзінің бірінші нөмірдегі мақсаттарын баяндағандағы бір сөйлемі жақсы көрсетеді: «Біздің жалғыз мақсатымыз – жазбаларды өздері түсіндіруге мүмкіндік беріп, адал және ақылға қонымды түрде түсіндіру; оларға олар талап етпейтін кереметтерді немесе олар қолдамайтын догмаларды таңу, сондай-ақ олар анық үйрететін ілімдерге немесе олар нақты растайтын кереметтерге күмән келтіруге тырыспау». Кокс ғылымға сіңірген еңбегі үшін Абердин, Эдинбург және Сент-Эндрюс университеттерінен бірдей уақытта Д.Д. ғылыми дәрежесін алу туралы ұсыныс алды, бұл оның еңбегінің ерекше мойындалуы болды. Кокс 1882 жылы соңғысының ұсынысын қабылдады, бірақ 1884 жылдан кейін оның көзқарастарының кеңдігі журнал иелеріне ұнамағандықтан редакторлық қызметінен кетуге мәжбүр болды.
Although Cox's ministry was effective and zealous, his chief activity was as a writer. His resumption of ministerial work in 1863 did not interfere with his literary energy, which led to his undertaking in 1875 the editorship of the Expositor. The conception of this monthly magazine was evolved by Cox from his own work as a preacher and writer on the Bible. He was editor till 1884, being responsible for volumes i. to xx., some of which he wrote almost entirely himself. But he gathered round him a distinguished staff, including such men as Drs. Magee, Farrar, Marcus Dods, and Professor Robertson Smith. The influence of the magazine upon religious thought in England can hardly be over estimated. Its general tendency is perhaps best indicated by a sentence in Cox's own exposition of his aims in the first number : 'Our sole purpose is to expound the scriptures honestly and intelligently by permitting them to explain themselves ; neither thrusting upon them miracles which they do not claim or dogmas to which they lend no support, nor venturing to question the doctrines they obviously teach or the miracles which they plainly affirm.' Cox's services to learning received the re markable recognition of nearly simultaneous offers from Aberdeen, Edinburgh, and St. Andrews Universities of their degree of D. D. Cox accepted in 1882 the offer of the last named, but found himself compelled after 1884 to resign his editorship because the breadth of his views had become displeasing to the proprietors of the magazine.
Шығармалары
Кокс өзінің отыз томдық кітаптың авторы және тағы жиырма томдық кітаптың редакторы екенін жазды. Ол Киелі кітапты түсіндіруші ретінде дарынды болды және ай сайын шығатын The Expositor журналының негізін қалап, алғашқы редакторы болды (1875 – 1884). Оның көптеген теологиялық басылымдарының ең танымалдары: “Сальватор мунди: немесе Мәсіх барлық адамдардың құтқарушысы ма?” (1877); “Әйүп кітабына түсіндірме” (1880); және “Үлкен үміт” (1883). Оның басқа да еңбектері, әдетте “С. С.” деген атпен жарық көрген:
Cox wrote that he was the writer of thirty volumes and the editor of twenty more. He had gifts as a biblical expositor and was the founder and first editor of a monthly journal The Expositor (1875 1884). Among the best known of his numerous theological publications are Salvator Mundi: Or, Is Christ the Saviour of All Men? (1877); A Commentary on the Book of Job (1880); and The Larger Hope (1883). Among his other works, usually "by S. C.", were:
“Өмірдің құпиясы”: Нотингемде сөйленген сегіз уағыз, Лондон, 1866. “Қасиетті Пауыл мен Қасиетті Жоханның жеке хаттары”, Лондон, 1867. Джордж Макдональдтың The Spectator журналында жақсы бағаланған бұл кітабы Кокстың автор ретінде алғашқы табысы болды. “The Quest of the Chief Good: Expository Lectures on the Book Ecclesiastes”, Лондон, 1868; бұл “Expositor’s Bible” үшін қайта жазылып, 1890 жылы “The Book of Ecclesiastes, with a New Translation” деген атпен жарияланды. “Қайта тірілу”. Пауылдың Қорынттықтарға жазған бірінші хатының он бесінші тарауына арналған он екі түсіндірме эссе, Лондон, 1869. Томас Ток Линчтің “Кураттарға арналған уағыздар” (1871) кітабының редакторы. “An Expositor’s Note Book”; немесе, түсініксіз немесе қате түсіндірілген жазбалар туралы қысқаша эсселер, Лондон, 1872. “Biblical Expositions”; немесе, түсініксіз немесе қате түсіндірілген жазбалар туралы қысқаша эсселер, Лондон, 1874; бұл жоғарыда аталған кітаптың екінші томы. “The Pilgrim Psalms”, “Дипломдық әндердің көрінісі”, Лондон, 1874. “Рут кітабы”. Лондон, танымал көрме. “Expository Essays and Discourses” (Түсіндірме эсселер мен баяндамалар), Лондон, 1877. “Salvator Mundi”; немесе, Мәсіх барлық адамдардың құтқарушысы ма?, Лондон, 1877. Бұл ең көп оқылған және ең ықпалды еңбек болды. 1883 жылы оған жалғас, “The Larger Hope, London” кітабы жарық көрді. Онда автор универсализмге қатысты ұстанымын анықтап, кейбір сыншыларға жауап берді. Томас Вудтың “Аңсыздандыру және универсализм туралы ілімдер” (London, 1881) кітабындағы “Salvator Mundi” кітабына сын ескертпелер мен шолу жазылды. Оның “Expositor” журналының редакторы Кокстың бейтараптығына қатысты пікірлері, оның отставкаға кетуіне себеп болған шағымдардың бірі болды. “Әйүп кітабына түсініктеме”, аудармасымен бірге, Лондон, 1880. “Зұлымдықтың пайда болуы” және басқа да уағыздар, негізінен, Лондон, 1880. “Балағам”: көрнекілік және зерттеу, Лондон, 1884. “Кереметтер”: дәлел және сын, Лондон, 1884. “Expositions”, Лондон, 1885; бұл төрт томнан тұрады. “Құс ұясы” және барлық жастағы балаларға арналған басқа да уағыздар, Лондон, 1886. “Үй және оның құрылысшысы”, басқа да баяндамалармен, Лондон, 1889. “Еврейлік егіздер”: Жақып пен Есауға қатысты Құдайдың жолдарының қорғаны. Кокс, әйелі Элиза Кокстың алдын ала естеліктері, Лондон, 1894.
The Secret of Life: being eight Sermons preached at Nottingham, London, 1866. The Private Letters of St. Paul and St. John, London, 1867. This book, well reviewed by George Macdonald in The Spectator, was Cox's first success as an author. The Quest of the Chief Good: Expository Lectures on the Book Ecclesiastes, London, 1868; this was rewritten for the Expositor's Bible and published in 1890 as The Book of Ecclesiastes, with a New Translation. The Resurrection. Twelve Expository Essays on the Fifteenth Chapter of St. Paul's First Epistle to the Corinthians, London, 1869. Sermons for my Curates, by Thomas Toke Lynch (1871), editor. An Expositor's Note Book ; or, Brief Essays on Obscure or Misread Scriptures, London, 1872. Biblical Expositions; or, Brief Essays on Obscure or Misread Scriptures, London, 1874; this is effectively a second volume of the above. The Pilgrim Psalms, an Exposition of the Songs of Degrees, London, 1874. The Book of Ruth. A Popular Exposition, London. Expository Essays and Discourses, London, 1877. Salvator Mundi ; or, Is Christ the Saviour of all Men? London, 1877. This was the most widely read and most influential work. It was followed in 1883 by a sequel, The Larger Hope, London; in which the author defined his position on universalism, and answered some critics. The Doctrines of Annihilation and Universalism . With critical notes and a Review of "Salvator Mundi" (London, 1881), by Thomas Wood was a retort. Its postscript of challenges Cox's impartiality as editor of the Expositor, an instance of the sort of complaint that brought about his resignation. A Commentary on the Book of Job, with a Translation, London, 1880. The Genesis of Evil, and other Sermons, mainly Expository, London, 1880. Balaam : an Exposition and a Study, London, 1884. Miracles: an Argument and a Challenge, London, 1884. Expositions, London, 1885; this continued over four volumes. The Bird's Nest and other Sermons for Children of all Ages, London, 1886. The House and its Builder, with other Discourses, London, 1889. The Hebrew Twins : a Vindication of God's Ways with Jacob and Esau. By Cox, Prefatory Memoir by his wife Eliza Cox, London, 1894.