Кіріспе
Доктор Слоп – холерик дәрігер және Лоренс Стерннің «Тристрам Шэндидің өмірі мен ойлары» романындағы «еркек акушер». Дәрігер Тристрам Шэндидің әкесі тарапынан ұлының тууына қатысу үшін шақырылады. Слоп романның 34-тарауында алғаш рет пайда болады, онда ол былай сипатталады: «шамамен төрт жарым футтық кішкентай, осал келбетті, кең арқалы және сесквипедальді құрсақты тұлға, мұндай сыңарлық атты әскердегі сержантқа лайық болар еді». Ол Шаңды үйіне «нашар құралдар» мен «акушерлік машиналарын» ұмытып келген, оларды дереу жеткізіп беру қажет болған, білімі жетілмеген жалған дәрігер ретінде бейнеленеді. Сәби Тристрамды форцепспен босандыру кезінде Слоп баланың мұрнын зақымдайды, бұл әкесінің наразылығын тудырады, және ол мақта жіп пен бір қызметші қызының корсетінен алынған кит сүйегін пайдаланып, қарапайым ринопластика жасауға мәжбүр болады. Стерн Слоптың кейіпкерін доктор Джон Бертонға (1710–71) негіздеген, ол «Жалпы акушерлік жүйесіне қатысты эссе» (1751) авторы, ондағы гравиюралық суреттер Джордж Стаббстың алғашқы жарияланған жұмыстарының бірі болып табылады. Бертон, католик және якобит жақтасы, Стерннің ағасы, пастор Жак Стернге ренжіген, ол 1745 жылғы көтеріліс кезінде Бертонды бүлік тудыру күдігімен тұтқындаған. Слоп әдебиеттегі «Он ең нашар дәрігердің» қатарында саналады. Дәрігердің Тристрамның тууына қатысуы және оның нәтижесіндегі бетке келген зақым сол кездегі акушерлік қателіктерге сәйкес келеді. Оның қатысуы күйеулердің әйелдерінің қауіпсіздігіне деген жалпы алаңдауын көрсетеді, өйткені дәрігерлер міндетті түрде бағынбаған акушерлерге нұсқау беруге арналған трактаттардағы догматикалық және көбінесе зиянды идеялар таратылды. Дәрігерлердің форцепсті қолдануы – екі тараптың да пікірлерінің айырмашылығын көрсететін мысал. Алайда, доктор Слоптың босандыру драмасына қатысуы Уолтер Шэндидің Тристрамның ұрығын подальды жағдайда босануға талап етуінің нәтижесі екенін естен шығармау керек. Туудың трагикалық нәтижесі сол кездегі босандырудың қауіптілігін, сондай-ақ медициналық мамандықтың шешіміндегі адамдардың жетілмеуін (салғылықтарын) көрсетеді.
" a little squat, uncourtly figure about four feet and a half perpendicular height, with a breadth of back, and a sesquipedality of belly, which might have done honour to a serjeant in the horse guards." He is portrayed as an incompetent quack, arriving at Shandy Hall having forgotten his array of "vile instruments" and "obstetrical engines", which have to be urgently sent for. In performing a forceps delivery of the baby, Slop damages the infant Tristram's nose, much to his father's consternation, and is obliged to perform a rudimentary rhinoplasty using cotton thread and a piece of whalebone from a maid's corset. Sterne partially based the character of Slop on Dr John Burton (1710–71), author of An Essay towards a Complete System of Midwifery (1751), in which the engraved plates are the earliest published work of George Stubbs. Burton, a Catholic and a Jacobite sympathiser, had fallen foul of Sterne's uncle, the Rev. Jacques Sterne DD, who had Burton arrested upon suspicion of sedition during the rebellion of 1745. Slop has been listed as one of the "Ten Best Bad Doctors" in literature. The doctor's involvement in the birth of Tristram and the resulting facial mutilation is in keeping with the obstetrical blunders of the time. His presence reflects a general level of concern on behalf of husbands for the safety of their wives, given the dogmatic and often harmful notions put forth in treatises intended to instruct midwives on the topic, to which doctors were not necessarily beholden. The usage of forceps on the part of doctors is one such instance where the two parties diverged. However, it must not be forgotten that Dr. Slop's inclusion in the delivery drama was a result of Walter Shandy's insistence on the podalic version of Tristram's fetus. The traumatic outcome of the birth is ultimately indicative of the hazardous nature of childbirth at the time as well as the inadequacy (sloppiness) of those at the cutting edge of the medical profession.