Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
«Ешнәрсе туралы көп шумақ» пьесасының кейіпкері – жеміс.
Character in Much Ado About Nothing
the fruit
Догберри – Уильям Шекспирдің «Ешнәрсе туралы көп шумақ» пьесасы үшін жаратқан кейіпкері. Натталл энциклопедиясы оны өзін-өзі бағалайтын түнгі констебль деп сипаттайды, өзінің маңыздылығын, комедиялық қателіктерге бой алдыратын қарауылшылар тобының басшысы ретінде жоғары бағалайды. Догберри көптеген сөз жаңылыстарымен (малапропизмдермен) белгілі, оларды кейде «догберризмдер» немесе «догберри» деп атайды. Бұл кейіпкер Уильям Кемп үшін жаратылған, ол Шекспирдің «Лорд Чемберленнің адамы» театрында комедиялық рөлдерді ойнаған.
Dogberry is a character created by William Shakespeare for his play Much Ado About Nothing. The Nuttall Encyclopædia describes him as a "self satisfied night constable" with an inflated view of his own importance as the leader of a group of comically bumbling watchmen. Dogberry is notable for his numerous malapropisms, sometimes called "dogberryisms" or "dogberrys". The character was created for William Kempe, who played comic roles in Shakespeare's theatre company the Lord Chamberlain's Men.
Пьесада
Пьесада Догберри Мессина қаласының азаматтық полициясының бастығы болып табылады. Ол алғаш рет өзінің констебльдеріне олардың міндеттерін түсіндіріп жатыр. Оларға қызмет барысында ұйықтауға болатынын, ал егер ұрыны көрсе, қылмыспен байланыстырып, өзін ластамау үшін оған тиіспеу керектігін айтады. Қызмет кезінде констебльдер Бораччо мен Конрад есімді екі адамның әңгімесін естиді, олардың бірі Героның абыройын жоқ ету үшін Дон Джонның жоспарына қатысқан. Олар әңгімені дұрыс түсінбей, Дон Джонды жамандыққа айтқандары үшін екеуін сол жерде "қылмыс жасады" деп тұтқындайды. Олар губернатор Леонатоның алдына жеткізіледі, ол Догберридің айтылған қылмыстар туралы түсініксіз сипаттамасын түсіне алмайды, бірақ Догберриге оларды тексеруге рұқсат береді. Оның абсурдты, заңдық емес сөздері жағдайды одан да нашарлатады, бірақ ханзада Дон Джон туралы шындықты білгенде, жоспар ашылып, тұтқынға алынған адам кінәсін мойындайды. Догберри өзінің тың күш жұмсағаны үшін марапат алады және кетеді.
In the play, Dogberry is the chief of Messina's citizen police. He is first seen instructing his constables on their duties. He tells them that it is perfectly fine to sleep on duty, and that if they see a thief, they should not touch him, to avoid becoming defiled by association with crime. During their watch, the constables overhear a conversation between two characters, Boraccio and Conrade, one of whom is part of Don John's plot to discredit Hero. They misunderstand the conversation and arrest the two on the spot for acts of "treason" because they called Don John a villain. They are brought before the governor Leonato, who is at a loss to understand Dogberry's nonsensical description of the alleged crimes, but allows Dogberry to examine them. His absurd pseudo legal rhetoric confuses matters even more, but when the Prince arrives at the truth about Don John, the plot is revealed and the arrested man confesses. Dogberry is rewarded for his diligence and leaves.
Елизаветалық құқық қорғау органдары
Тарихшы Джон В. Дрейпердің айтуынша, Догберридің констебль ретіндегі мінез-құлқы сол кездегі әуесқой полиция жүйесіндегі нақты проблемаларды күшейтіп көрсетеді. Онда түнгі күзетте ұйықтау жиі кездесетін, ал күзетшілер қылмыскерлермен қақтығысудан қашуға тырысатын. «Констебль лауазымы жалпы халық арасында ауысып отыруы керек болғандықтан, әркім оның міндеттерін білуі тиіс еді, демек, Шекспирдің пародиясын түсінуге барлығының мүмкіндігі болды. Мейрамханаларда кешкісін ішімдік ішкен адал адамдар үйіне қайтар жолда оған кезесуі мүмкін болғандықтан, оның өкілеттіктері мен іс-әрекеттері қазіргі мемлекеттік полицияның тас жолдардағы жұмысына ұқсас деңгейде түсінілді. Шындығында, королеваның әзілкеші Тарлтон кеш сағат оннан кейін көшеде болғаны үшін екі рет ұсталды және түрмеге түспеу үшін есін жинап, тапқырлық танытуға мәжбүр болды. 1880 және 1890 жылдары Лондонның Лицей театрында Генри Ирвинг үшін танымал комедия актері Сэмюэл Джонсон Догберри рөлін ойнады. Джон Мартин Харви оны заманының танымал шекспирлік клоуны деп сипаттады, ал оның Догберридегі (1882 және 1893) бейнесі осы мәлімдемені растайды. 1976 жылы Британдық үстемдік кезінде Үндістанда қойылған Royal Shakespeare Company (RSC) өндірісінде Джон Вудвайн Догберриді «Питер Селлерстің үнді акцентімен жергілікті полиция қызметкері ретінде» ойнады. Кристофер Бенджамин 1982 жылы Терри Хэндстің RSC үшін салған қойылымында Терри Вудспен рөлді алмастырды. RSC-нің 2014 жылғы «Love's Labour's Won» атты қойылымында Ник Хаверсон Догберри рөлін ойнады. Оның орындауы мақталып, сынға да ілікті, себебі ол Догберридің ерекшеліктерін және тіл қателерін ПТСР немесе Дон Педро мен оның әскерлері соғысқан соғыстан (осы қойылымда Бірінші дүниежүзілік соғыс) кейінгі шоқтың салдары ретінде көрсету арқылы рөлге күрделілік қосты.
According to historian John W. Draper, Dogberry's behaviour as constable is an exaggeration of genuine problems with the amateur policing system at the time, in which sleeping during the night watch was common, and watchmen often tried to avoid confronting criminals. Quote|Since the office of constable was supposed to circulate among the commonality, everyone must have known what his duties were at least supposed to be, and so everyone could understand Shakespeare's travesty; and, since honest fellows who quaffed late at the taverns were likely to run afoul of him on the way home, his powers and his procedure were as widely understood as those of our modern state police upon the highways. Indeed, the Queen's own jester, Tarleton, was twice taken into custody for being on the streets after ten, and had to rely on his wit to avoid being jailed. Dogberry was played by the noted comedy actor Samuel Johnson during the 1880s and 1890s for Henry Irving at the Lyceum Theatre in London. John Martin Harvey described him as the acknowledged Shakespearean clown of his day, and his portrayal of Dogberry (1882 and 1893) reflects this claim. In a noted 1976 Royal Shakespeare Company (RSC) production set in India during the British Raj, John Woodvine played Dogberry "as a member of the local constabulary with a Peter Sellers Indian accent". Christopher Benjamin alternated in the role with Terry Woods in Terry Hands' 1982 production for the RSC. In the RSC's 2014 production, titled Love's Labour's Won, Nick Haverson played Dogberry. His performance was both praised and criticized for its addition of complexity through playing Dogberry's eccentricities and language errors as a potential side effect of PTSD or shell shock after fighting in the same war that Don Pedro and his soldiers are returned from (in this production, the First World War).
Кино және теледидар
Догберриді Майкл Китон Кеннет Брананың 1993 жылғы фильмдегі бейімдеуінде ойнады, ал телеарналарда Майкл Элфик, Фрэнк Финлей және Барнард Хьюз орындады. Джосс Уэдонның 2012 жылғы фильм нұсқасында оны Нейтан Филлион сомдады.
Dogberry was played by Michael Keaton in Kenneth Branagh's 1993 film adaptation and has been played on television by Michael Elphick, Frank Finlay, and Barnard Hughes. He was played by Nathan Fillion in Joss Whedon's 2012 film version.