Хуан Кортина: Техас шебіндегі халық қаһарманы және күресші

Кіріспе

Мексикалық фермер, саясаткер, заңнан тыс және халық қаһарманы (1824–1894)

Хуан Непомусено Кортина Госеакочеа (16 мамыр 1824 – 30 қазан 1894), сондай-ақ Чено Кортина, Рио-Грандедегі қызыл қарақшы және Рио-Гранде Робин Гуды деген лақап атымен де белгілі, мексикалық фермер, саясаткер, әскери жетекші, заңнан тыс және халық қаһарманы болған. Ол Мексиканың Тамаулипас штатын губернатор ретінде тиімді басқарған маңызды каудильо, әскери генерал және аймақтық көшбасшы еді. Шекаралық аймақтар тарихында ол сәтсіз аяқталған Кортина соғыстарында жартылай әскери мексикалық жасақты басқарғанымен танымал. "Соғыстар" – Рио-Гранде өзенінің екі жағындағы бай отбасына берілген бірнеше лига жерге қарсы болған Кортинаның қонысын қабылдамаған аңло-американдық азаматтарға жасалған шабуылдар еді. Мексика армиясы Техас революциясында Техас штатының аңло-мексикалық көтерілісшілерінен жеңілгеннен кейін аңло-мексикалық отбасылар Төменгі Рио-Гранде аңғарына көшіп келе бастады. 1836 жылдан 1848 жылға дейін, Кортина 12-24 жаста болғанда, Рио-Гранде өзенінің солтүстігіндегі Кортина жері Рио-Гранде мен Нуэсес өзендері арасындағы даулы аумақта орналасқан, оған Мексика да, Техас Республикасы да таласқан. Бұл жағдай Кортинаға және оның үкіметке және билікке деген көзқарасына үлкен әсер етті. 1848 жылы Мексика-Америка соғысында АҚШ Мексиканы жеңген кезде Мексика даулы аумақты Техасқа беруге мәжбүр болды. Кортина бұл шартқа қарсы болды. Алайда, Кортинаның мексикалық жасақтары жеңіліске ұшырады және Техас рейнджерлері, АҚШ армиясы және Браунсвиллдің, Техас және Матаморос, Тамаулипас жергілікті жасақтары оларға қарсы ұйымдасып шайқасқандықтан Мексикаға қашуға мәжбүр болды. Роберт Элман, "Батыстың жаман адамдары" кітабының авторы, Кортинаны кейінгі ұрпақтардың Катарино Гарза және Панчо Вилласына ұқсас алғашқы "әлеуметтік мотивацияланған шекаралық қарақшы" деп атады. Оның ізбасарлары "Кортинисттер" деп белгілі болды.

Ерте өмір және саяси өрлеуі

Хуан Кортина Мексиканың Тамаулипас штатындағы Камарго қаласында дүниеге келді. Ол туған кезде оның отбасына тиесілі жерлер 260 000 акрдан астам жерді құрады. Үш жасқа толғанда, оның отбасы Рио-Гранде аңғарына көшті, себебі анасы Матаморос пен Браунсвилл маңындағы Еспириту-Сантоның кең алқаптарын мұраға алған еді. 1846 жылы, 22 жасында, ол генерал Закари Тейлордың әскерін тоқтату үшін Матаморосқа келген генерал Мариано Аристаның құрамына кірді. Ариста Кортинадан өзіне және жақын шаруашылықтарда жұмыс істейтін жергілікті вакерос (мексикалық ковбойлар) тобын құруды сұрады. Бұл жабдырылмаған атты әскер полкі ("Тамаулипас" деп аталды) оның басқаруына берілді және Мексика-Америка соғысы басталғанда Пало-Альто және Ресака-де-ла-Пальма шайқастарына қатысты. Соғыс аяқталғаннан кейін, 1848 жылдың 2 ақпанында Гуадалупе-Идальго шарты жасалды, Кортина отбасының иеліктері жаңа шекарамен бөлінді, олардың жерлерінің көп бөлігі АҚШ территориясында қалды. Кортина Оңтүстік Техас Демократиялық партиясының ықпалды саяси қайраткері болды, және жаңа жергілікті билік оның көптеген жер талаптарын мойындамаса да, ол ірі шаруагер болып қала берді. Мексикалық текті көптеген жер иелері де осы жағдайдан зардап шекті, соңында Кортина Браунсвиллдің ықпалды заңгерлері мен судьяларымен қақтығысқа түсті, оларды американдық құқықтық жүйемен таныс емес мексикалық техастарды немесе "теханоларды" жерлерінен айыруда айыптады. "Адам кейпіндегі вампирлер тобы" мексикалықтарды "мүліктерінен тонап, түрмеге қамап, қуғындап, өлтіріп, жабайы аңдарша аңдып жүрді", - деп жазды ол. Кортинаның заңмен қарым-қатынасы үнемі шиеленісіп, ол екі рет мал ұрлығына айыпталды. Алайда, ол кедей теханолар арасындағы зор беделіне байланысты тұтқындалмады, олар бұл әрекетті "англолардың" (американдық текті техастардың) олардың әлеуметтік тобына қарсы жазалаудың тағы бір көрінісі деп есептеді. Осы әлеуметтік топтың құқықтарын қорғау мақсатымен Кортина жеке армия жинады, оларды жаттықтырды және қаруландырды, сондай-ақ теханоларды жерлерінен қууға қарсы тұру үшін осы күшті көптеген рет қолданды. Нәтижесінде ол кедей жергілікті халық арасында танымал көшбасшыға айналды, олардың көпшілігі оны аңгло-америкалықтардың билігін теріс пайдалануына қарсы тұрған батыр деп санады. 1858 жылы Кортина басқа шаруалармен бірге Техастың оңтүстік жағалауында өмір сүрген Каранкава тайпасының соңғы тірі қалған мүшелеріне шабуыл жасады, "оларды Техастағы жасырынған жерлерінде таңқалдырып, жоқ етті".

Juan Cortina was born in Camargo, Tamaulipas Mexico, the son of Trinidad Cortina and Estéfana Goseacochea, a wealthy cattle ranching family. At the time of his birth, his family's Espiritu Santo land grant encompassed more than 260,000 acres. When he was three, his family relocated to the Rio Grande Valley, as his mother had inherited vast tracts of Espiritu Santo in the area surrounding Matamoros and Brownsville. In 1846, at age 22, he enlisted with a Mexican Army unit commanded by Gen. Mariano Arista, who had arrived at Matamoros in an attempt to stop the advancing forces of Gen. Zachary Taylor. Arista asked Cortina to form a force from the local vaqueros (Mexican cowboys) who worked for him and the nearby ranches. This irregular cavalry regiment (called the "Tamaulipas") was placed under his command, and as the Mexican–American War began, it participated in the battles of Palo Alto and Resaca de la Palma. With the end of the war and the signing of the Treaty of Guadalupe Hidalgo on February 2, 1848, the Cortina family estates were divided by the new frontier, leaving a vast portion of their lands inside United States territory. Cortina became an important political boss for the South Texas Democratic Party, and although the new local authorities invalidated many of his land claims, he remained a large rancher. Many landowners of Mexican ancestry suffered from this situation as well, and eventually, Cortina came into conflict with an influential group of lawyers and judges of Brownsville, whom he accused of expropriating land from Mexican Texans or "Tejanos", who were unfamiliar with the American legal system. "Flocks of vampires, in the guise of men," he wrote, robbed Mexicans "of their property, incarcerated, chased, murdered, and hunted them like wild beasts". Cortina's own skirmishes with the law steadily intensified, and he was indicted twice on charges of cattle theft. However, he was not arrested due to his already considerable popularity among the poorer Tejanos, who considered this attempt to be nothing but another demonstration of legal harassment by the "Anglos" (the Texans of American origin) to their class. With the self appointed purpose of defending the rights of this social group, Cortina gathered, trained, and armed a private army, and on many occasions, he used this force to resist the eviction of Tejanos from their lands. As a result, he became a popular leader among the poorer local population, many of whom considered him a hero against the abuse of power by the Anglos. In 1858, Cortina along with other rancheros attacked what was speculated to be the final surviving members of the Karankawa Indians, a Native American people whose homeland comprised the coastline of southern Texas, "when they were surprised at their hiding place in Texas and were exterminated."

Бірінші Кортина соғысы

Кортина мен Браунсвилл билігі арасындағы шиеленіс 1859 жылдың 13 шілдесінде зорлыққа ұшырады. Браунсвилл қалалық шежірешісі Роберт Ширс Кортинаның 60 жастағы бұрынғы жұмысшысына қатыгездік көрсетіп жатқанда, Кортина сонда келіп, Ширстен жағдайды өзі шешуге рұқсат сұрады. Ширс оған: «Сен кімсің, сенің лайықты мексикалықсың?» деп айқайлады. Кортина ескерту үшін бір оқ атты, ал Ширс тоқтамаған соң, ол араласып, иығына оқ тигізді. Кортина сол адамды жанына тартып, жылдамдап кетіп қалды. 1859 жылдың 28 қыркүйегінде ол жетпіс адамнан тұратын топпен қалаға шабуыл жасап, басып алды. Кортинаның жаулары сол уақытта қашып кеткен еді. Браунсвиллді басып алғаннан кейін, ол екі қауымға да ниеттерін білдіретін әйгілі жарлық шығарды: «Қорқудың қажеті жоқ. Тәртіпті халық пен адал азаматтар өздерінің өмірі мен мүдделерінде біз үшін қасиетті. Біздің мақсатымыз, көріп отырғандарыңдай, бұрын жазаланбаған жауларымыздың зұлымдығын жазалау. Олар бірігіп, бізді себепсіз қудалау мен тонау үшін, мексикалық тегіміз үшін ғана, бізді олардың өзінде жоқ қасиеттерден айырылған деп есептейді. ( ) Мексикалықтар! Сендерге бейбітшілік болсын! Техас штатының адал халқы, оларды бауырларыңдай көріңдер және Киелі Рухтың сөзін естеріңде сақтаңдар: «Ашулы адаммен дос болма, ақымақпен араласпа, әйтпесе оның жолына еріп, жаныңды құмарлыққа саладысың» (Нақыл сөздер 22:24-25). Кортина 1859 жылдың 30 қыркүйегіне дейін Браунсвиллді бақылауда ұстады, содан кейін Матаморос тұрғындарының ықпалды өтінішімен қаладан шығып кетті. Келесі күндері Браунсвилл тұрғындары Кортинамен күресу үшін «Браунсвилл жолбарыстары» деп аталатын жиырма адамнан тұратын топ құрды. Қараша айында Браунсвилл жолбарыстары Кортинаның анасының Санта-Рита шаруашылығында екенін білді, ол Браунсвилльден батысқа қарай бес шақырым жерде орналасқан. Олар дереу шабуыл жасады, бірақ Кортинаның әскерлері оларды шатақтап кері шегіндірді. Сол айдың соңында Браунсвилл жолбарыстарына Техас рейнджерлері қосылды, содан кейін Кортина оларға шабуыл жасауға шешім қабылдады. Шабуыл сәтсіз аяқталды. Желтоқсан айында капитан Джон «Рип» Форд бастаған екінші рейнджерлер тобы келді, ол үлкен әрі жақсы ұйымдастырылған. Браунсвилл тұрғындарының өтінішімен АҚШ армиясы Сан-Антониодан әскер жіберіп, бірнеше жыл бұрын тастап кеткен жақын маңдағы Браун фортына орналастырды. Форттың жаңа командирі, майор Сэмюэл Хайнцельман, Кортинаның қаупін тоқтату үшін барлық қарулы топтарды біріктіріп, үйлестірді. Кортина Рио-Гранде өзені бойымен шегінді, бірақ 1859 жылдың 27 желтоқсанында Хайнцельман мен Форд оны Рио-Гранде қаласының түбіндегі шайқаста ұстады. Кортинаның әскерлері жеңіліске ұшырады, алпыс адам мен барлық жабдықтарынан айырылды. Бірнеше күннен кейін Фордтың қууына түскен Кортина Бургос тауларына қайтты. Бірінші Кортина соғысы аяқталды. АҚШ және Мексика үкіметтерінің барлық жауынгерлік әрекеттерді тоқтату туралы қысымы күшейгеніне байланысты, Кортина бір жылдан астам уақыт бойы сахнадан тыс қалды.

The tension between Cortina and the Brownsville authorities broke into violence on 13 July 1859. Brownsville town marshal Robert Shears was brutalizing Cortina's 60 year old former ranch hand. Cortina happened to pass by, and asked Shears to let him handle the situation; Shears is said to have yelled at him in reply, "What is it to you, you damned Mexican?" Cortina fired a warning shot, then when Shears did not stop, he intervened and shot him in the shoulder. Cortina pulled the man up to his horse and quickly left the scene. On the 28 September he raided and occupied the town with a coterie of seventy men. Cortina's enemies had fled in the meantime, and during the occupation of Brownsville, he issued a famous proclamation to reveal his intentions to both communities. "( ) There is no need of fear. Orderly people and honest citizens are inviolable to us in their persons and interests. Our object, as you have seen, has been to chastise the villainy of our enemies, which heretofore has gone unpunished. These have connived with each other, and form, so to speak, a perfidious inquisitorial lodge to persecute and rob us, without any cause, and for no other crime on our part than that of being of Mexican origin, considering us, doubtless, destitute of those gifts which they themselves do not possess. ( ) Mexicans! Peace be with you! Good inhabitants of the State of Texas, look on them as brothers, and keep in mind that which the Holy Spirit saith: "Thou shalt not be the friend of the passionate man; nor join thyself to the madman, lest thou learn his mode of work and scandalize thy soul." (Proverbs 22:24 25)

Cortina retained control over Brownsville until 30 September 1859, when he evacuated the town at the urging of influential residents of Matamoros. The following days, the townsfolk of Brownsville formed a twenty man group in order to fight Cortina, called "the Brownsville Tigers". In November, the Brownsville Tigers learned that Cortina was at his mother's ranch in the nearby town of Santa Rita, five miles west of Brownsville. They immediately launched an attack, only to be sent into retreat in disarray by Cortina's forces. Later the same month, the Brownsville Tigers were joined by a group of Texas Rangers, and Cortina decided to attack them. The offensive was unsuccessful, and on December, a second group of Rangers led by Capt. John "Rip" Ford arrived, larger and better organized. Because of appeals from Brownsville citizens, the U. S. Army sent troops from San Antonio to the nearby Fort Brown, which had been abandoned a few years ago. The fort's new commander, Maj. Samuel Heintzelman, united and coordinated all armed groups to put an end to the Cortina threat. Cortina retreated up the Rio Grande, until on December 27, 1859 Heintzelman and Ford engaged him in the Battle of Rio Grande City. Cortina's forces were decisively defeated, losing sixty men and all their equipment. Pursued and defeated by Ford again a few days later, Cortina retreated into the Burgos Mountains. The First Cortina War had finished, and with increasing pressure from both the United States and Mexican Government to cease all hostile activities, Cortina remained away from the scene for more than a year.

Екінші Кортина соғысы

1861 жылдың мамыр айында әлдеқайда қысқарақ Екінші Кортина соғысы болды. АҚШ-та Азамат соғысы басталған болатын, ал Кортина, АҚШ Федералдық үкіметімен одақтас болғаннан кейін, Запата округіне шабуыл жасады. Ол Карризо шайқасында Конфедерация капитаны Сантос Бенавидес қолдарынан жеңіліп, 18 сарбазын жоғалтып Мексикаға шегінді. Кортина енді АҚШ аумағында кең ауқымды әскери шабуылдар жасамайтын болды, бірақ келесі жылдары аймақтағы бай техас жер иелеріне қарсы партизандық қимылдарды қолдады деген көптеген айыптаулар туды.

Кейінгі саяси мансап

Келесі жылдары Кортина өзінің саяси мансабына Тамаулипас штатында назар аударды. Президент Бенито Хуарес оны оңтүстік-шығыс шекарасында орналасқан күштердің әскери қолбасшысы етіп тағайындады. 1862 жылы Мексикаға француз интервенциясы басталғанда, Кортина бастапқыда Хуарес жағына шығып, 5 мамырда Пуэбла шайқасына қатысты. Бірақ француздар генерал Игнасио Сарагоса басқарған мексикалық әскерді жеңіп, Габсбург әулетінен шыққан эрцгерцог Максимилианды Мексиканың егеменді билеушісі Максимилиан I ретінде орнатуға қол жеткізген соң, Кортина Тамаулипас аймағында өкіметін бекіту мүмкіндігін сезіп, жағын өзгертіп, жаулап алушыларға қосылды. Алайда, бұл одақ ұзаққа созылмады, көп ұзамай Кортина француздарға қарсы көтерілді. Жеке жинаған және қаруландырған үлкен армиясына басшылық ету арқылы, ол Тампико маңына түскен интервенциялық күштермен шайқасып, оларды жеңді. Орталық Мексикадағы одан әрі әскери іс-қимылдары басқыншылыққа қарсы күреске көмектесті, ал ол Керетаро қаласында Максимилианның атылуына куә болды (1867 жылғы маусым). Осы кезеңде, заңды ұлттық билік болмағандықтан, ол 1864 және 1865 жылдары екі рет Тамаулипас губернаторы қызметін атқарды. 1866 жылы ол генералдар Хосе Мария Хесус Карбахал мен Сантьяго Тапияның пайдасына қызметтен кетті. Конфедерацияның жеңілісі және Мексика үкіметін қорғаудағы Кортинаның маңызды рөлімен аңгло-американдық техастардың Кортинаға деген көзқарасы түбірінен өзгерді. 1870 жылы Матаморосқа өз иеліктеріне оралғаннан кейін, ол Браунсвилл қаласының құрметті қонағы ретінде бірнеше рет ресми түрде шақырылды. Оның Одаққа көрсеткен қолдауы Рио-Гранде аңғарындағы көптеген белгілі тұрғындарды (соның ішінде Браунсвиллдің бұрынғы мэрі) Кортина даулары кезінде жасаған қылмыстары үшін Техас заң шығарушы органына ресми кешірім сұрау туралы петицияны қолдауға итермеледі. Бұл ұсыныс нәтиже бермеді және ақырында қабылданбады, бірақ Кортина латын және американдық текті жергілікті халықтың басым бөлігінің адалдығын жеңіп алды. Мексика билігі де оны құрметтеді: ол бригадир генерал болып тағайындалды, ал Тамаулипас штатының ең ірі батальоны "el Batallón Cortina" ("Кортина батальоны") деп атала бастады.

In the following years, Cortina focused on his political career within the state of Tamaulipas. President Benito Juárez appointed him military commander of the forces stationed at the southeastern frontier. When the French intervention in Mexico began in 1862, Cortina sided with Juárez at first, and took part in the Battle of Puebla on May 5. However, as the French eventually defeated the Mexican forces led by the Gen. Ignacio Zaragoza and succeeded in establishing Archduke Maximilian of Habsburg as Maximilian I, sovereign of Mexico, Cortina sensed the opportunity to consolidate his power in the Tamaulipas region and switched sides by joining the invaders. This alliance was short lived, and soon Cortina rose against the French. Commanding a large army that he had personally gathered and equipped, he engaged the interventionist forces that had landed near Tampico and defeated them. His further military actions along Central Mexico helped in the effort against the invasion, and he was present at the execution of Maximilian in Querétaro (June 1867). During this time, in the absence of a legal national authority, he appointed himself Governor of Tamaulipas twice in 1864 and in 1865. He resigned from the office in 1866 in favor of Generals José María Jesús Carbajal and Santiago Tapia. The attitude of the Anglo American Texans towards Cortina changed completely with the defeat of the Confederacy and his important role in the defense of the Mexican Government, and after returning to his estates in Matamoros in 1870 he was formally invited on several occasions as guest of honor of the city of Brownsville. His support to the Union motivated many notable residents of the Rio Grande Valley (including a former mayor of Brownsville) to endorse a petition to the Texas Legislature, asking for a formal pardon for his crimes during the Cortina Troubles. Although this motion didn't prosper and was eventually rejected, Cortina had earned the lasting sympathy of most of the local population of both Hispanic and American descent. The Mexican authorities also honored him: he was appointed Brigadier General, and the largest battalion of the state of Tamaulipas was renamed "el Batallón Cortina" (the "Cortina Battalion").

Тұтқындалу және жер аударылу

Кортина Мексикадағы француз интервенциясының әскери батыры және Бенито Хуарес пен оның ізбасары Себастьян Лердо де Техаданың саяси қарсыласы генерал Порфирио Диасқа қолдау көрсетті. Кортина жергілікті халықтан әскер жинауға тырысты және Диас сәтсіз көтеріліс жасағаннан кейін оған пана берді. Техастағы бай жер иелері Кортинаның олардың мал-мүліктеріне шабуыл жасады деген айыптауларын Лердо әкімшілігі ескеріп, оны ұстау үшін қоғамдық себеп ретінде пайдаланды. 1875 жылы Кортина тұтқындалып, Мехикоға жеткізілді. 1876 жылдың 29 қарашасында Диас Туктепек жоспары арқылы президент Лердоны құлатты, оның қайта сайлануын 1857 жылғы Конституцияны бұзу деп есептеді. Кортинаға Тамаулипасқа оралуға рұқсат берілді, онда ол тағы да қарулы күштер жинауға тырысты. Бірақ ол жаңа әскерін қолданар алдынан Диас оны тұтқындап, екінші рет Мехикода қамауға алды. Диас шешіміне көптеген фактор әсер етті, ең бастысы Кортинаның Тамаулипаста билікке ұмтылуы және оның қолдауының сенімсіздігі мен тұрақсыздығы болды, өйткені ол өмірінде осыны көп рет көрсеткен. Диас сонымен қатар Оңтүстік Техастағы бай шопандардан 50 000-ден 200 000 долларға дейін қаржы алды, ол Кортинаның АҚШ аумағына жасаған шабуылдарын тоқтату шартымен билікті басып алуға жұмсалды. Ең маңыздысы, Диас кез келген құралдармен Үкіметті толық бақылауда ұстауға бекінді (содан кейін отыз үш жыл бойы солай істеді) және оның еркіне қарсы тұра алатын кез келген қарсылықтың іздерін жүйелі түрде жойды. Сонымен қатар, АҚШ Үкіметінің дипломатиялық қысымы, Кортинаның Камерон округіндегі амбициялары және оның бұрынғы әрекеттері туралы алаңдаушылығы салдарынан, президент бұрынғы одақтасын тұтқындау және өлім жазасын орындау туралы жарлық шығарды. Кортинаның көп жылдық жауы болған генерал Хосе Каналес бұл бұйрықты орындау үшін жіберілді және Тамаулипас халқының наразылығынан қорқып, оны Мексика қаласына әкелуге шешім қабылдады. Оның бұрынғы қарсыласы Джон С. Форд та оның ісіне араласты. Кортина сотталмай және үкім шығарылмай, Сантьяго Тлальтелолько әскери түрмесінде ұсталды. Ол 1890 жылға дейін сол жерде болды, содан кейін түрмеден шығарылып, Мехиконың солтүстік-батысындағы Азкапоцалькодағы жайлы үйге қамауға алынды. Кортина 1894 жылдың 30 қазанында қайтыс болғанға дейін сол жерде тұрды.

Cortina supported General Porfirio Díaz, military hero of the French intervention in Mexico and political rival of Benito Juárez and his successor Sebastián Lerdo de Tejada. Cortina attempted to raise an army from the local population and sheltered Díaz following his failed rising. Repeated accusations against Cortina by wealthy landowners in Texas of conducting cross border raids against their cattle and properties were eventually heeded by the Lerdo's administration, and used as public justification to detain him. In 1875, Cortina was arrested and brought to Mexico City. On 29 November 1876, Díaz overthrew President Lerdo in the Plan of Tuxtepec, which saw his re election as a violation of the Constitution of 1857. Cortina was allowed to return to Tamaulipas, where he once again tried to raise an armed force. But before he could put his new army to use, Díaz ordered his arrest and confinement within Mexico City for the second time. Many factors contributed to Díaz's decision, the main ones being Cortina's ambition to power within Tamaulipas above anything, and the consequent unreliability and instability of his support, as he had already demonstrated many times in his life. Díaz had also received a large sum of money, estimated from anywhere between $50,000 to $200,000 from the wealthy South Texas ranchers to finance his seizure of power with the condition that, in turn, he would take care of stopping Cortina's raids on United States territory. Most important, Díaz was determined to remain in absolute control of the Government (as he did for the subsequent thirty three years), no matter the means involved, and he systematically removed all traces of opposition that could have challenged his will. Also, with diplomatic pressure coming from the United States Government, which was concerned about Cortina's ambitions in Cameron County and his behavior in the past, the President decreed the arrest and execution of his former ally. Gen. José Canales, a longtime enemy of Cortina, was sent to carry out the order and decided to bring him to Mexico City instead, fearing popular reprisals from the people of Tamaulipas. His old nemesis, John S. Ford, also interceded on his behalf. Cortina was kept at the military prison of Santiago Tlaltelolco, without being tried or sentenced. He remained there until 1890, when he was removed from prison and placed under house arrest in a comfortable home in Azcapotzalco, northwest of Mexico City. Cortina remained there until his death on October 30, 1894.