Үндістан азаматтық еркінің қозғалысының әкесі Витал Махадео Таркунде
V. M. Tarkunde
Үндістандық құқық қорғаушы, судья Витал Махадео Таркунде: өмірі, мансабы, азаматтық құқықтар қозғалысына қосқан үлесі. Бомбей жоғарғы сотының бұрынғы судьясы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Витал Махадео Таркунде (3 шілде 1909, Сасвад – 22 наурыз 2004, Дели) – көрнекті үнді заңгері, азаматтық құқықтар белсендісі және гуманист лидері. Ол Үндістанда "Азаматтық бостандықтар қозғалысының әкесі" деп аталады, сонымен қатар Бомбей жоғары сотының бұрынғы судьясы болған. Үндістанның Жоғарғы соты оны "Шагладан кейінгі 1957 жылғы кезеңнің сөзсіз ең көрнекті судьясы" деп бағалаған.
Vithal Mahadeo Tarkunde (3 July 1909 in Saswad – 22 March 2004 in Delhi), was a prominent Indian lawyer, civil rights activist, and humanist leader and has been referred to as the "Father of the Civil Liberties movement" in India and a former judge of the Bombay High Court The Supreme Court of India also praised him as "undoubtedly the most distinguished judge of the post Chagla 1957 period" in the Bombay High Court.
Ерте өмір және білім
Витал Махадео Таркунде 1909 жылғы 3 шілдеде Махараштра штатының Пуне ауданындағы Сасвад қаласында дүниеге келген. Ол Пунеге жақын орналасқан Пурандар талукасының сол кездегі орталығы болған Сасвадтағы белгілі заңгер және әлеуметтік реформатор Махадео Раджарам Таркунденің бес баласының екіншісі болды. Оның әкесі, брахман кастасынан шыққан, қол сұғылмаушылыққа қарсы күрескен. 1920 жылы Сасвадтан Пунеге көшіп, Пунедегі Жаңа ағылшын мектебінде білім алды. 1925 жылы Бомбей университетінде өткен емтиханда бұрынғы Бомбей президенттігінде бірінші орынға ие болды. Ол сонымен қатар санскрит бойынша беделді Жаһаннат Шанкершет стипендиясын ұтып алды. Содан кейін ол 1929 жылы бакалавр дәрежесін аяқтаған Фергюсон колледжіне түсті, одан кейін Лондонға кетіп, Линкольн Инн заң мектебінде оқыды және 1931 жылы заңгер дипломын алды. Ол сондай-ақ Лондон экономика мектебінде (LSE) экономика, саясаттану және әлеуметтік антропология пәндерінен тыңдаушы студент ретінде дәрістерге қатысты. Ол келесі жылдың желтоқсан айында Үндістанға оралып, Пунеде заңгерлік тәжірибесін бастады.
Vithal Mahadeo Tarkunde was born in Saswad, Pune District, Maharashtra on 3 July 1909. He was the 2nd of the five children of Mahadeo Rajaram Tarkunde, a popular lawyer and social reformer at Saswad, then headquarters of Purandar taluka adjoining Pune. His father, a Brahmin by caste, had fought against the practice of untouchability. In 1920 he migrated from Saswad to Pune and joined the New English School, Pune. In the Matriculation examination of 1925 held by the Bombay University, he stood first in the erstwhile Bombay Presidency. He also secured the prestigious Jagannath Shankersheth Scholarship for Sanskrit. He then joined the Fergusson College for BA which he completed in 1929, subsequently moving to London, where he attended the Lincoln's Inn and qualified as a Barrister at Law in 1931. He also attended lectures in economics, political science and social anthropology at the London School of Economics(LSE) as an external student. He returned to India the next year in December and commenced his legal practice in Pune.
Заң мансабы
Таркунде 1933 жылы Үндістанға оралғаннан кейін Пунеде практикасын бастады. Ол 1942 жылға дейін сонда жұмыс істеді, сосын радикалдық демократиялық партияның толық уақытты мүшесі болды. Тәуелсіздік алғаннан кейін 1948 жылы Бомбей жоғары сотында заңгерлік тәжірибасын жаңадан бастады және 1957 жылдың қыркүйегінде Бомбей жоғары сотының судьясы болып тағайындалды. 1969 жылы Бомбей жоғары сотының судьясы қызметінен өз еркімен кетіп, 1977 жылы 68 жасында отставкаға шыққанға дейін Үндістанның Жоғарғы сотында қызмет атқарды. Ол негізінен қоғамдық мүдделерді қорғайтын сот процестерімен және конституциялық істермен айналысты, олардың көпшілігін ақысыз немесе аз төлеммен жүргізді. 1940 жылы Рой мен Таркунде, сондай-ақ тағы бірнеше адам Екінші дүниежүзілік соғысқа қатысу мәселесіндегі келіспеушіліктерге байланысты Конгресстен шықты. Рой Остік державаларға қарсы соғысқа қатысуды жақтады, сонымен қатар Үндістанның тәуелсіздігі үшін күресіп, осы мақсатқа жету үшін Радикалдық Демократиялық партияны құрды. 1942 жылы Таркунде заңгерлік тәжірибасын тоқтатып, Радикалдық Демократиялық партияның толық уақытты мүшесі болды және 1944 жылы РДП-ның Бас хатшысы болып сайланды, осыған байланысты Делиге көшіп барды. 1946 жылы Рой Жаңа Гуманизм философиясын қалыптастырды. 1948 жылы ол Роймен бірге саяси партиялардың халықтың бостандығын ілгерілету үшін жеткіліксіз құрал екенін шешті және 1948 жылдың желтоқсанында РДП-ны таратып жіберді. Ол сол жылы заңгерлік тәжірибасына қайта оралды.
Tarkunde started practice at Pune soon after he returned to India in 1933. He continued there till 1942 when he gave up his practice to become a full time member of the Radical Democratic Party. He resumed his legal practice in the Bombay High Court in 1948 after Independence and was elevated to the bench as a Judge of the Bombay High Court in September 1957. He stepped down voluntarily as Judge of the Bombay High Court in 1969 and set up practice in the Supreme Court of India where he continued till his resignation in 1977 at the age of 68. He was chiefly concerned with Public Interest Litigations and constitutional cases, most of which he conducted with little or no fees. In 1940, Roy and Tarkunde, along with several others, left the Congress after dissenting on the question of participation in the Second World War. Roy advocated participation in the war against the Axis powers, while simultaneously striving for Indian independence, and founded the Radical Democratic Party to further this cause. In 1942, Tarkunde gave up his legal practice to become a full time member of the Radical Democratic Party and was elected General Secretary of the RDP in 1944, thereby migrating to Delhi. By 1946 Roy formulated the philosophy of New Humanism. By 1948 he and Roy decided that political parties were an inadequate instrument for promoting freedom of the people and so dissolved the RDP in December 1948. He returned to legal practice the same year.
Төтенше жағдай
Төтенше жағдай кезінде ол Жаяпракаш Нараянмен тығыз жұмыс істеді, "Демократия үшін азаматтар" және "Азаматтық бостандықтар үшін халық одағы" үкіметтік емес ұйымдарына басшылық етті, және ол осы ұйымдардың негізін қалаушысы және президенті болды. Ол сонымен қатар "Азаматтық әділет комитетінде" жұмыс істеді, 1984 жылғы сикхтерге қарсы қырғынды және Пенджаб, Кашмир және Солтүстік-Шығыс аймақтарындағы адам құқықтарының бұзылуларын қоса алғанда, осы кезеңдегі зәбірліліктерге қарсы тұру және оларды тергеуде маңызды рөл атқарды.
During the emergency, he worked closely with Jayaprakash Narayan, providing leadership to the NGOs Citizens for Democracy and People's Union for Civil Liberties, of which he was the founding president. He also worked on the Citizen's Justice Committee and played a principal part in resisting and investigating the excesses of the period, including the 1984 Anti Sikh riots, and human rights violations in the Punjab, Kashmir, and the North East.
Марапаттар мен құрметтер
1978 жылы Лондонда өткен IHEU конгресінде В.М.Таркунде 1978 жылғы Халықаралық гуманистік сыйлықты иеленді.
At the 1978 London Congress of the IHEU, VM Tarkunde received the International Humanist Award 1978.