Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Эдуард VII және Георг V патшаларының жеке хатшысы (1837–1924)
Private secretary to King Edward VII and George V (1837–1924)
Фрэнсис Кноллис, 1-ші виконт Кноллис, (16 шілде 1837 – 15 тамыз 1924) – британдық сарайдың қызметкері. Ол 1901 жылдан 1913 жылға дейін монархтың жеке хатшысы қызметін атқарды.
Francis Knollys, 1st Viscount Knollys, (16 July 1837 – 15 August 1924) was a British courtier. He served as Private Secretary to the Sovereign from 1901 to 1913.
Өмірбаян және білім
Кноллис 1797–1883 жылдары Оксфордширдегі Ротерфилд Пеппардтағы Блоунт сотының иесі, сэр Уильям Томас Кноллистің ұлы болды және Гернсиде білім алды. 1851 жылы ол Сандхерсттегі Корольдік әскери колледжіне қабылданды, ал 1854 жылы 23-ші жаяу әскер полкіне енсін болып кірді.
Knollys was the son of Sir William Thomas Knollys (1797–1883), of Blount's Court at Rotherfield Peppard in Oxfordshire, and was educated in Guernsey. He entered the Royal Military College, Sandhurst, in 1851, and was commissioned into the 23rd Foot as an ensign in 1854.
Мансап
Алайда келесі жылы Кноллис аудит комиссарлары департаментіне кіші сарапшы ретінде қабылданып жұмыс істеді. 1862 жылы ол Уэльс принцінің қазынашысының хатшысы болды. 1870 жылы ол Уэльс принцінің жеке хатшысы болып тағайындалды, және ханзада Эдуард 1901 жылы патша болғанға дейін осы лауазымды атқарды. Ол сондай-ақ 1886–1901 жылдары Уэльс принцінің жеке күзетшісі (Groom in Waiting) қызметін атқарды. Кейін Кноллис 1913 жылға дейін (1910 жылдан бастап Артур Бигге, 1-ші барон Стэмфордхаммен бірге) монархтың жеке хатшысы болды. Осылайша, ол Едуардтың жеке хатшысы ретінде барлығы қырық жыл, 1870–1910 жылдары қызмет етті. Ол осы қызметте адалдығымен және сыр сақтауымен танымал болды. Ол сондай-ақ 1868–1901 жылдары королева Викторияның джентльмен-ушері, ал 1910–1924 жылдары королева Мэридің күтіп тұрушы лорды болды.
In the following year, however, Knollys joined the Department of the Commissioners of Audit as a junior examiner. In 1862, he became Secretary to the Treasurer to the Prince of Wales. In 1870, he was appointed Private Secretary to the Prince of Wales, an office he held until the Prince, Edward, became King in 1901. He was also Groom in Waiting to the Prince of Wales 1886–1901. Knollys then became Private Secretary to the Sovereign, an office he filled until 1913 (jointly with Arthur Bigge, 1st Baron Stamfordham from 1910). He therefore acted as Edward's Private Secretary for a total of forty years, 1870 1910. He was known for his loyalty and discretion in this role. He was also Gentleman Usher to Queen Victoria 1868–1901, and a Lord in waiting to Queen Mary 1910–1924.
Жеке өмір
Лорд Ноллис Ардин Мэри Тирвиттке, сэр Генри Томас Тирвитттің, 3-ші баронеттің, және 12-ші баронесса Бернерстің қызы Хариет Тирвиттке үйленді.
Lord Knollys married the Honourable Ardyn Mary Tyrwhitt, daughter of Sir Henry Thomas Tyrwhitt, 3rd Baronet and Harriet Tyrwhitt, 12th Baroness Berners.
Өлім
Лорд Кноллис 1924 жылғы тамыз айында 87 жасында қайтыс болды. Оның лауазымдары мен атақтарын үлкен ұлы, Эдвард Джордж Уильям Тирвитт Кноллис, 2-ші виконт Кноллис (1895–1966) мұраға алды.
Lord Knollys died in August 1924, aged 87. His titles were inherited by his eldest son, Edward George William Tyrwhitt Knollys, 2nd Viscount Knollys (1895–1966).
Халықтық мәдениетте
Патшаның жеке хатшысы болып тағайындалғаннан кейін Лорд Кноллис сарайдың ресми өкілі ретінде танымал болды және сол кезеңнің естеліктері мен көркем әдебиеттерінде жиі еске алынады. 1911 жылы "С. К. немесе сымсыз үйде" романында Артур Трен өзінің (бұл жолы құрастырылған) бір дауды реттегені туралы былай деп жазды:
After his appointment as Private Secretary to the Sovereign, Lord Knollys was well known as the public face of the Court, and is often mentioned in memoirs and fiction of the period. In his 1911 novel "C. Q., or in the Wireless House", Arthur Train wrote of his fixing a scandal (fictitious, this time):
"Ол әлі де әлемдегі ең әдемі әйелдердің бірі ретінде әңгіме болды; бірақ оның сұлулығының шарық шағы өтіп кеткен еді. Содан кейін, бәлкім, оның жоғарылығы енді күмәндалмайтынын сезініп, жас және сергек әйелдерге деген реніш оны көзге түсетін бірнеше қателіктерге итермеледі, оларды елемеу мүмкін емес еді. Лорд Кноллис оның күйеуіне рыцарьдық атақ беруі мүмкін екенін айқын білдірді; ал ол Лондон директоры болған Эдинбург Корольдік Банкінің директоры, ерекше және уақтылы келе жатқан жағдай, оған Нью-Йоркте ұқсас филиал ашуды және уақытша оның резиденттік өкілі болуды ұсынды. Басқаша айтқанда, монархия әдепті түрде, тіпті өте қайғылы болғанымен, саяси қажеттілік үшін бұрын қуана қабылдаған жақын қарым-қатынасты тоқтатуға мәжбүр екенін білдірді."
"She was still spoken of as one of the most beautiful women in the world; but the exquisite hour of her perfection had passed. Then, perhaps feeling that her supremacy was no longer undisputed, a sense of pique at younger and fresher women had led her into certain too flagrant indiscretions that could not be overlooked. Lord Knollys had intimated that a knighthood might please her husband; and the directorate of the Royal Bank of Edinburgh, of which he was the London manager, by a coincidence no less extraordinary than it was timely, had proposed that he should open a similar branch in New York and temporarily become its resident agent. In other words, royalty had politely indicated that, although it was deeply pained to do so, it must, for policy's sake, at least, withdraw that intimacy which it had previously been pleased to extend".