Америка саяхатшысы және саяси қайраткері Джон Миллер
John Miller (Missouri politician)
Жон Миллер – Миссури штатының 4-ші губернаторы, 1812 жылғы соғыс ардагері, саяхатшы. Демократ, АҚШ Конгресінің мүшесі болған. Биографиясы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Джон Миллер (25 қараша 1781 – 18 наурыз 1846) – американдық баспагер, 1812 жылғы соғыстың қатысушысы және Миссури штатының саяхаткері. Демократ болған Миллер 1826-1832 жылдар аралығында Миссуридің төртінші губернаторы қызметін атқарды, ал 1837-1843 жылдар аралығында АҚШ Өкілдер палатасында үш рет депутат болып сайланды.
American politician
John Miller (November 25, 1781 – March 18, 1846) was an American publisher, War of 1812 veteran, and politician from Missouri. A Democrat, Miller was the fourth Governor of Missouri (1826 to 1832) before serving three terms in the United States House of Representatives from 1837 to 1843.
Ерте өмір
Джон Миллер 1781 жылғы 25 қарашада Вирджиния штатының Мартинсбург қаласының жанында (қазіргі Батыс Вирджиния) дүниеге келген. Оның жастық шағы мен отбасы тарихы туралы көп мәлімет белгілі емес. 1803 жылы Миллер Огайоға көшіп, газет саласында жұмыс істеуге кірісіп, "Western Herald" газетінің баспашысы болды. Кейін Миллер газеттегі үлесін АҚШ президенті Вудро Вильсонның әкесі Джеймс Вильсонға сатты. Миллер газет арқылы Огайо штатының алғашқы саясатына қатысып, штаттық милицияда белсенді болды. Ол саяси ықпалын пайдаланып, Огайо милициясының бригадир-генералы болып тағайындалды.
John Miller was born November 25, 1781, near Martinsburg, Virginia (now West Virginia). Little is known of his youth or family history. In 1803 Miller moved to Ohio and began a career in newspapers, serving as publisher of the Western Herald. Miller would later sell his interest in the newspaper to James Wilson, grandfather of U. S. President Woodrow Wilson. Miller was also involved in early Ohio politics through his newspaper and active in the state militia. He was able to use his political influence to be appointed a brigadier general of the Ohio militia.
1812 жылғы соғыс
1812 жылдың наурыз айында Ұлыбританияға қарсы соғыс қаупі күшейген кезде Джон Миллер АҚШ-тың тұрақты армиясына қосылды. Шені полковник-лейтенантқа төмендетілген Миллер бастапқыда 17-ші жаяу әскер полкіне бекітілді. 1812 жылдың шілдесінде ол толыққанды полковник болып жаңартылып, 19-шы жаяу әскерге қолбасшы болып тағайындалды. 19-шы полк командирі ретінде Миллер соғыс кезінде батыс шебіндегі маңызды шайқастардың бірі – Форт-Мейдж қамалында көзге түсті. Британдықтар мен олардың үндістер одақтастары фортты қоршағанда, генерал (және болашақ АҚШ президенті) Уильям Генри Харрисон форттан жасақтарды жіберіп, Маями өзенінің оңтүстік жағалауындағы британдық артиллериялық позицияларына шабуыл жасауға бұйрық берді. 1813 жылдың 13 мамырында полковник Миллер 350 тұрақты әскер мен еріктілерден құралған жасақты бастап, артиллериялық батареяға шабуыл жасады. Миллердің жасағы артиллериялық батареяға шабуылдап, жауды шатақтап кері шегіндірді. Олар 41 тұтқынға алды және қаруларды істен шығарды. Алайда, капитан Ричард Буллок басқаратын британдықтар мен үндістер қайтадан жиналып, Миллердің шабуыл жасаған жасағына қарсы шабуыл жасады. Миллердің жасағы ауыр жарақаттармен фортқа қайта шегінді. Бірақ Миллердің әрекеттері жаудың назарын ауырып, американдық көмек күштеріне фортқа жетіп, гарнизонды нығайтуға уақыт берді. Соғыстың қалған бөлігі Миллер үшін салыстырмалы түрде оқиғасыз өтті, тек үндістермен бірнеше шағын қақтығыстар болды. Соғыстың соңғы айларында ол бүкіл солтүстік шебіне жауапты болды. Джон Миллер соғыс аяқталғаннан кейін де АҚШ армиясында қызмет етті және Миссури территориясындағы Беллефонтейн фортына тағайындалды. 1815 жылдың жазында ол Портж-де-Сью келісімдерін келіссөздер жүргізу кезінде үндістер мен АҚШ шенеуніктерінің ірі жиналысына қауіпсіздік қамтамасыз еткен армия жасағына басшылық етті. Миллер бұл оқиғадан кейін тағы үш жыл қызмет етіп, 1818 жылы отставкаға шықты.
In March 1812, with the threat of war against Great Britain looming, John Miller joined the regular U. S. Army. His rank reduced to lieutenant colonel, Miller was at first assigned to the 17th Infantry Regiment. Then in July 1812 he was promoted to full colonel and transferred to command the 19th Infantry. As commander of the 19th Colonel Miller distinguished himself in one of the bigger battles on the western frontier during the war, the Siege of Fort Meigs. With the British and their Native American allies laying siege to the fort, General (and future U. S. president) William Henry Harrison ordered units from the fort to raid and attack the British gun positions on the south bank of the Miami River. On May 13, 1813, Colonel Miller led 350 regulars and volunteers in a raid like sortie attacking the gun battery. Miller's men attacked the gun battery and drove off the enemy who retreated in confusion. Miller's men took 41 prisoners and spiked the guns. However, the British and Native Americans under Captain Richard Bullock regrouped and counterattacked against Miller's raiding force. Miller's detachment withdrew back into the fort with heavy casualties. Miller's actions did however distract the enemy long enough to let American relief forces reach the fort to reinforce the garrison The rest of the war passed relatively uneventful for Miller save for a few small skirmishes with Native Americans. During the last months of the war he was in charge of the entire northern frontier. John Miller remained in the U. S. Army after the war's end, and was assigned to Fort Bellefontaine in the Missouri Territory. In summer, 1815 he commanded the Army troops providing security for the large meeting of Native Americans and U. S. officials as they negotiated the Treaties of Portage des Sioux. Miller served another three years after the event, resigning his commission in 1818.
Саяси мансап
Джон Миллер өзінің саяси байланыстарын пайдаланып, 1818 жылы Миссури штатының Франклин қаласында Говард округіне қарасты АҚШ-тың жалпы жер кеңсесінің тіркеушісі болып тағайындалды. Сол арнайы сайлауда Джон Миллер төреші Дэвид Тоддты, Уильям С. Каррды және Руфус Истонды басып өтті, ол 4 933 дауыс берудің 2 380-ін алды. Губернатор Миллер штаттық астананы Сент-Чарльздан Джефферсон-Ситиге көшіруді ынталы түрде қолдады. Ол сондай-ақ қалада мемлекеттік түрме құруды ұсынды, бұл мемлекеттік биліктің тұрақты орны ретінде оның мәртебесін нығайтуға септігер еді. 1826 жылы губернатор Миллерден бұрынғы әскери тәжірибесін пайдаланып, Беллефонтейн бекінісіне жаңа орын табуға көмектесуді сұрады. Бірнеше күн Миссисипи өзенінің жағалауларын қарап шыққаннан кейін Миллер, генерал Эдмунд П. Гейнс (Армияның Батыс департаментінің қолбасшысы), бригада генералы Генри Аткинсон (алтыншы жаяу әскер полкінің қолбасшысы) және зерттеуші Уильям Кларк Сент-Луистен оңтүстікке қарай он шақырым (16 км) қашықтықта орналасқан "Виде Поше" немесе Каронделет қаласына жақын жерді таңдады. Губернатордың құрметіне бастапқыда Миллер бекінісі деп аталған бұл орын 1826 жылдың қазан айында Джефферсон казармасы деп өзгертілді. Джон Миллер 1828 жылы губернаторлыққа екінші рет үміткер болды және қарсыласы болмады. Жауап ретінде губернатор Миллер 2000 штаттық ополченник және АҚШ армиясының ондаған роталарын Шаритон округіне жіберді. Қазіргі Скайлер округіндегі Батл-Крик шайқасында төрт Миссури ополченниктері мен бірнеше үндістер қаза тапты. 1830 жылы Биг Нек басшысы мен оның көптеген жақтастары қолға түсіріліп, сотқа тартылды, осылайша "Биг Нек соғысы" аяқталды. 1832 жылы Блэкхок соғысының басталуымен, шабуылдан қорқу Миллерді тағы да ополченниктерді шақыруға мәжбүр етті, бірақ Миссури бұл соғыстағы шектеулі шайқастардан тыс қалды. Санта-Фе жолы 1820 жылдардың соңы мен 1830 жылдардың басында Миссури саудагерлері үшін тиімді, бірақ кейде қауіпті болып көрінді. Миллердің шақыруымен Бас Ассамблея федералды үкіметтен үндістер мен қарақшылардан қорғау үшін керуендерге АҚШ армиясының сүйемелдеуін беруді өтінді. Өзінің соңғы мерзімінде губернатор Миллер мемлекеттік банк құруды ұсынды, ол үкіметтің жақсы ниеті мен кредитімен қамтамасыз етілді. Бұл оның Джексон демократтары арасында кең таралған "қатты ақша" саясатына және АҚШ-тың Екінші банкіне деген ұлы наразылығына сәйкес келетін сенімімен үйлесімді болды.
Using his political connections, John Miller was able to secure an appointment as Registrar of the Howard County United States General Land Office in Franklin, Missouri in 1818. In that special election John Miller edged out Judge David Todd, William C. Carr, and Rufus Easton with 2,380 of the 4,933 votes cast. Governor Miller was a strong supporter of moving the state capitol from St. Charles to Jefferson City, Missouri. He also advocated establishing a state prison in the town, to further cement its role as the permanent seat of state government. In 1826 Governor Miller was asked to draw on his previous military experience and help locate a replacement for Fort Bellefontaine. After several days of searching the banks of the Mississippi River, Miller, General Edmund P. Gaines (Commander of the Western Department of the Army), Brig. General Henry Atkinson (commanding officer of the sixth infantry regiment), and explorer William Clark selected a site near the city of "Vide Poche" or Carondelet, ten miles (16 km) south of St. Louis. At first named Cantonment Miller in honor of the Governor, the name was changed in October 1826 to Jefferson Barracks. John Miller ran for a second term as governor in 1828 and ran unopposed. In response Governor Miller sent 2,000 state militia and a dozen companies of U. S. Army troops to Chariton county. Four Missouri militia and several Native Americans were killed in a skirmish at Battle Creek in present day Schuyler County. Chief Big Neck and many of his party were captured and put on trial in 1830, putting an end to the "Big Neck War". With the outbreak of the Blackhawk War in 1832 fears of attack once again caused Miller to call out the militia, but Missouri remained out of the limited fighting in that war. The Santa Fe Trail was proving to be lucrative, if sometimes dangerous, for Missouri merchants in the late 1820s and early 1830s as well. At Miller's urging, the General Assembly petitioned the federal government to provide U. S. Army escorts to wagon trains as protection from Native Americans and bandits. In his final term Governor Miller recommended that a state bank be established, backed by the good faith and credit of the government. This was in keeping with his belief in a hard money policy prevalent among Jacksonian Democrats and strong dislike of the Second Bank of the United States.
Мұра
Ол Миссури штатындағы Миллер округының құрметіне аталған.