Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Массачусетс штатындағы тарихи үй, АҚШ
Historic house in Massachusetts, United States
Хупер–Ли–Николс үйі – Массачусетс штатының Кембридж қаласында орналасқан тарихи отарлық американдық үй. Алғаш рет 1685 жылы салынған және содан кейін көптеген рет кеңейтіліп, жаңартылған, ол Кембридж қаласындағы Браттл көшесіндегі 159 нөмірде орналасқан. Бұл қаладағы екінші ең көне үй (Купер–Фрост–Остин үйі, шамамен 1681–1682 жылдар). Қазіргі таңда бұл үй «Тарих Кембриджі» (бұрынғы Кембридж тарихи қоғамы) бас кеңсесі болып табылады.
The Hooper–Lee–Nichols House is an historic Colonial American house in Cambridge, Massachusetts. Initially constructed in 1685 and enlarged and remodeled many times thereafter, it is located at 159 Brattle Street in Cambridge. It is the second oldest house in the city (after the Cooper–Frost–Austin House, c. 1681–1682). The house is now headquarters for History Cambridge, formerly the Cambridge Historical Society.
Тарих
Үйді 1685 жылы доктор Ричард Хупер бірінші кезеңдегі ферма үйі ретінде салды, бірақ төбелері сыланған, қарапайым үй үшін бұл ерекшелік болды. Хупер 1691 жылы қайтыс болғанда, оның әйелі жалдамалы тұрғындарды қабылдады, содан кейін мүлік тозуға бет бұрды. Ол 1701 жылы қайтыс болды, ал үй 1716 жылға дейін құлдырады, сосын оны Хупердің ұлы, доктор Генри Хупер талап етті және анасының мүлкі бойынша қарыздарды төледі. Ол екінші үй сатып алып, оны бөлшектеді, осы жерге көшіріп, қайта құрастырды, соның арқасында үйдің көлемі екі есеге артты. Ол сондай-ақ шатырды кеңейтіп, пешпен бірге күйдіретін ошақты қайта салды. 1733 жылы ол үйді Корнелиус Вальдоға сатты, ол үшінші қабатты қосып, үйді грузин стиліне айналдыру процесін бастады. 1758 жылы судья Джозеф Ли үйді сатып алып, жабық кіреберіс галереясын қосты және батыс қабырғасына штукатурка жағды. Ли лоялист болғандықтан, Америка революциясының басында үйін тастап кетті, бірақ 1777 жылы қайтып келді. 1850 жылы Джордж және Сьюзан Николс үйді жалға алып, оны жаңартуға кірісті. Олар артқы жағын кеңейтіп, Бостон қаласындағы Сент-Пол соборының ғибадатханасының бұрынғы бөлігі болған балюстрадалары бар шатырдың балюстрадасын орнатты. 1916 жылы Николстардың туысы Остин Уайт екі қабатты артқы бөлігін алып тастап, оны үш қабатқа дейін қайта салды. 1923 жылы әкесі Франсис Эмерсонға үйді Рождество сыйлығы ретінде берді. Оның күйеуі көп жыл бойы МТИ архитектура факультетінің деканы болды. Ол үйді 1957 жылы Кембридж тарихи қоғамына табыс етті, ол оған иелік етті. 1980 жылдардың басында қоғам құрылысты кең ауқымда қалпына келтіріп, нығайтты. 2013 жылы тағы да ірі жөндеу жұмыстары жүргізілді. Үй 1979 жылы Ұлттық тарихи орындар тізіміне енгізілді.
The house was originally built in 1685 by Dr. Richard Hooper as a typical First Period farmhouse, although its ceilings were plastered, which was unusual for a modest house. When Hooper died in 1691, his wife took in boarders and the property then began to fall into disrepair. She in turn died in 1701, and the house continued its decline until 1716, when it was claimed by Hooper's son, Dr. Henry Hooper, who discharged the debts on his mother's estate. He purchased a second house, had it disassembled, moved to the site and reassembled, thereby doubling the size of the house. He also added a lean to and rebuilt the chimney with cooking ovens. In 1733, he sold the house to Cornelius Waldo, who added a third story and began the process of converting the house to Georgian style. Judge Joseph Lee bought the house in 1758, adding the enclosed entry porch and applying stucco to the west wall. Lee was a Loyalist and hence vacated his house during the first days of the American Revolution; he returned, however, in 1777. In 1850, George and Susan Nichols rented the house and began to renovate it. They enlarged the rear and installed the roof balustrade, containing balusters once part of the chancel of Saint Paul's Cathedral in Boston. In 1916 Austin White, a relative of the Nicholses, removed the two story rear of the house and rebuilt it to a full three stories. Finally in 1923 Frances Emerson was given the house by her father as a Christmas present. Her husband was for many years Dean of Architecture at MIT. She deeded the house to the Cambridge Historical Society, which came into possession of it in 1957. In the early 1980s, the Society made extensive restorations and stabilization of the structure. Additional major renovation work was performed in 2013. The house was listed on the National Register of Historic Places in 1979.