Теодор II Палеолог: византийский деспот Мореи и Селимбрии (1407-1448). Сын императора Мануила II, брат Иоанна VIII и Константина XI. История и биография.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Теодор II Палеолог (грекше: Θεόδωρος Β΄ Παλαιολόγος, Theodōros II Palaiologos) (шамамен 1396 – 21 маусым 1448) – 1407 жылдан 1443 жылға дейін Мореяның, ал содан кейін өліміне дейін Селимбрияның деспоты болған.
Theodore II Palaiologos or Palaeologus (Greek: Θεόδωρος Β΄ Παλαιολόγος, Theodōros II Palaiologos) (c. 1396 – 21 June 1448) was Despot in the Morea from 1407 to 1443 and in Selymbria from then until his death.
Өмір
Теодор II Палеолог – Византия императоры Мануил II Палеолог пен оның әйелі Елена Драгаштің ұлы болды. Оның анасының әкесі – серб князі Константин Драгаш. Оның ағаларының арасында императорлар Иоанн VIII Палеолог және Константин XI Палеолог, сондай-ақ Димитрий Палеолог және Томас Палеологтар, Морея деспоттығының деспоттары, ал Андроник Палеолог – Салоника деспоты болды. Теодор он жастан ассан, әкесі оны деспот (despotēs) деп жариялап, 1407 жылы оның тағысынан түскен ағасы Теодор I Палеологтың орнына Мореяны басқаруға тағайындады. Ақсүйек Николай Евдаимониоянн оның тәрбиешісі және ересектегенге дейін регенті болып тағайындалды. Оның билеуінің алғашқы кезеңі – Мореяны біріктіру мақсатымен Грекиядағы латын мемлекеттеріне қарсы соғыс кезеңі болды. Теодор II-нің сол кездегі жауы – Венеция Республикасы, ол Патрасты басып алуға жасаған тырысымына кедергі келтіру үшін әскер жіберді. Теодордың жас кезінде әкесі, император Мануил II Мореяда болып, оның басқаруын және қорғауын қадағалап, Коринф мойнағы арқылы Гексамилион қабырғасын қайта жаңартты. Саясаттағы күрт өзгеріс – оның латын ақсүйегі Клеофа Малатестаға үйленуі болды, бұл оның ағасы, Рим папасы Мартин V-нің көмегімен ұйымдастырылды, ол Теодордың одақтасы мен қолдаушысына айналды. Мануил II қайтыс болған кезде (1425 жылғы 21 шілдеде) Рим папасы Мартин V Теодор II-ні Константинополь императоры деп атады (ad Theodorum imperatorem constantinopolitanum), бірақ тақ оның үлкен ағасы Иоанн VIII-ге өтті. Мореядағы соғыс Византия үшін нашарлап, Кефалония графы және Эпир билеушісі Карло I Токконың қысымымен деспот өзінің ағасы Иоанн VIII-ден көмек сұрады. Бұл көмек олардың ағасы Константиннің басшылығымен келді, ол 1428 жылы Теодор II-мен бірге Мореяның бірлескен басшысы болды. Бауырластардың біріккен күштері 1427 жылы Эхинададағы теңіз шайқасында жеңіске және 1430 жылы Патрасты басып алуға ықпал етті. Алайда, император Иоанн VIII 1438 жылы Флоренцияға сапары барысында Теодордың кіші інісі Константинді империяның регенті деп жариялады, бұл оның Константинді өзінің мұрагері ретінде таңдағанын көрсетті. Келесі бірнеше жыл баласыз қалған Иоанн VIII-нің мұрагерлігі үшін Константинмен дау-жанжалдармен өтті. 1443 жылы Теодор II Палеолог Константиннің Селимбрия (Силиври) иелігін (апанажын) алмастыру шартымен таққа талабынан бас тартты, ол бес жылдан кейін, 1448 жылы, бауырларынан бұрын обадан қайтыс болды.
Theodore II Palaiologos was a son of the Byzantine Emperor Manuel II Palaiologos and his wife Helena Dragaš. His maternal grandfather was the Serb prince Constantine Dragaš. His brothers included emperors John VIII Palaiologos and Constantine XI Palaiologos, as well as Demetrios Palaiologos and Thomas Palaiologos, despots in the Despotate of Morea, and Andronikos Palaiologos, despot in Thessalonica. When Theodore was a little over ten years old, his father proclaimed him a despot (despotēs) and appointed him to govern Morea after the death of his uncle Theodore I Palaiologos in 1407. The nobleman Nicholas Eudaimonoioannes was appointed as his tutor and regent until he came of age. The first period of his rule was a time of war against the Latin states in Greece for the unification of Morea. Theodore II's enemies in that period included the Republic of Venice, which sent troops to impede his attempt to conquer Patras. During Theodore's minority, his father Emperor Manuel II stayed in Morea and supervised its administration and defense, rebuilding the Hexamilion wall across the Isthmus of Corinth. A moment of drastic change in policy was his marriage to the Latin noblewoman Cleofa Malatesta, arranged with the help of her uncle Pope Martin V, who became Theodore's ally and supporter. In a letter from around the time of Manuel II's death (July 21, 1425), Pope Martin V called Theodore II emperor of Constantinople (ad Theodorum imperatorem constantinopolitanum) but the crown actually passed to his older brother John VIII. The war in Morea had started to go against the Byzantines and, under pressure from Carlo I Tocco, the Count of Kefalonia and ruler of Epirus, the Despot demanded help from his brother John VIII. That help came in the form of reinforcements led by their brother Constantine, who became joint governor of Morea with Theodore II in 1428. The united efforts of the brothers contributed to the naval victory at the Echinades in 1427 and the conquest of Patras in 1430. On the other hand, Emperor John VIII declared Theodore's younger brother Constantine regent of the empire during his voyage to Florence in 1438, which emphasized his selection of Constantine as his intended heir. The next several years were marred by disputes with Constantine over the succession to the childless John VIII. In a compromise, Theodore II Palaiologos surrendered his claim to the throne in exchange for Constantine's domain (appanage) of Selymbria (Silivri) in 1443, where he died of plague five years later, in 1448, predeceasing his brothers.