Кіріспе

Stegomyia – Аэдес шегірткесінің ірі бір кішітұқымы, құрамында 131 түрі бар. Бұл түрлер алты түрлік топқа жіктеледі (бір түрінің тобы анық емес), олардың екеуі тағы да кіші топтарға бөлінеді.

Биономия және аурулар арасындағы байланыс

Stegomyia кіндігіне жататын түрлердің дамымаған сатылары табиғи және жасанды ыдыстарда табылады. Типикалық мекендеу орындары – ағаш қуыстары, бірақ көптеген түрлер өлі және құлаған өсімдік бөліктеріндегі аз көлемдегі суда мекендейді. Кейбір түрлер тас қуыстарын, шағатайлардың қуыстарын және әртүрлі өсімдіктердің жапырақ қолтықтарын пайдаланады. Жұмыртқалар әдетте құрғақшылыққа төзімді және ортасы сумен толғанда шайқалады. Ұрғашылары көбінесе күндіз белсенді болады және көптеген түрлер (шамамен 50) адамдарды шағатыны белгілі. Олар сондай-ақ сүтқоректілер, құстар, бауырымен жорғалаушылар және қосмекенділер сияқты әртүрлі үй және жабайы жануарлармен қоректенеді. Stegomyia кіндігі медициналық тұрғыдан маңызды топ болып табылады. Ae. aegypti сары қызылша және денге қызбасы вирустарының классикалық таратушысы және басқа вирустардың расталган таратушысы болып табылады. Ae. albopictus сонымен қатар денге қызбасы вирусының маңызды таратушысы болып табылады. Сары қызылша вирусының басқа танылған таратушыларына Ae. africanus және Ae. luteocephalus Орталық және Батыс Африкада, ал Ae. bromeliae Шығыс Африкада жатады. Scutellaris тобының кейбір түрлері Оңтүстік Тынық мұхитында Wuchereria bancrofti-дің тиімді таратушылары болып табылады. Кіндік ішекті вирустардың әртүрлі түрлерінен әртүрлі вирустар оқшауланды.

Тарату

Stegomyia кіндігінің түрлері Афротропикалық, Австралиялық және Орталық аймақтарда кездеседі. Екі түрі – Э. эгипті және Э. albopictus адамның әрекеті арқылы Жақын Арктикалық, Неотропикалық және Палеарктикалық аймақтарға таратылған.